Pinned Tweet
⠀
ข้าจักปกป้องแว่นแคว้นนี้ แม้ต้องแลกด้วยชีวิตตน
xn--c3c0coza9bd4a1dug.xn--6i… #กลรักใต้คมศัสตรา
⠀
1
19
⠀
#กลรักใต้คมศัสตรา
⠀
“ว่ามาเถิด ท่านกั๋วกงรู้หรือไม่” ข้ายกมือขึ้นกดลงกลางหว่างคิ้วของตน เหลือบมองเซียวเมิ่งอวิ๋นที่ยืนทำตาปริบ ๆ ในเครื่องแต่งกายบุรุษอย่างเหลืออด
⠀
“ไม่สิ ข้าจะถามทำไม ต้องไม่รู้อยู่แล้ว” จะให้นางย้อนกลับไปตอนนี้ก็ไม่ทันเสียแล้ว
⠀
6
⠀
#กลรักใต้คมศัสตรา
⠀
“ว่ามาเถิด ท่านกั๋วกงรู้หรือไม่” ข้ายกมือขึ้นกดลงกลางหว่างคิ้วของตน เหลือบมองเซียวเมิ่งอวิ๋นที่ยืนทำตาปริบ ๆ ในเครื่องแต่งกายบุรุษอย่างเหลืออด
⠀
“ไม่สิ ข้าจะถามทำไม ต้องไม่รู้อยู่แล้ว” จะให้นางย้อนกลับไปตอนนี้ก็ไม่ทันเสียแล้ว
⠀
⠀
แต่จะให้รับนางไว้… ก็เป็นปัญหาไม่น้อยเลยจริง ๆ
⠀
“ข้ามาเพื่อช่วยท่านนะ” นางถอดหมวกสานออกแล้ววางไว้ด้านข้าง พลางยกแขนขึ้นกอดอก เชิดใบหน้าพูดราวกับตนทำการใหญ่เสียเต็มประดา
⠀
“มีกุนซือแสนเก่งกาจเช่นข้าอยู่ จะกลศึกไหนก็ไร้พ่าย”
⠀
1
7
⠀
二(二)#เพียงกลีบปี่อั้นคั่นเรา
⠀
นับตั้งแต่จำความได้ ข้าก็มักจะฝันถึงสตรีนางหนึ่ง
⠀
เจ้าของแผ่นหลังบอบบางในอาภรณ์สีแดงสดที่ขับเน้นให้นางยิ่งดูเจิดจ้า
⠀
อีกฝ่ายไม่เคยเอื้อนเอ่ยคำใด ไม่ยอมแม้แต่ผินใบหน้ามาให้ได้ยลโฉม
⠀
พยายามไขว่คว้าเพียงใดก็ไม่อาจเข้าใกล้
⠀
⠀
“ข้าจะอยู่เคียงข้างท่านตราบชั่วชีวิต”
⠀
ท่าทางของนางทำให้ข้าอดถามไม่ได้
⠀
“ตราบชั่วชีวิตยาวนานเพียงใดเจ้ารู้หรือ”
⠀
“ข้าไม่รู้ แต่ข้าทำได้”
⠀
คำตอบนั้นทำให้ข้าชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นจึงคว้ามือนางมากุมไว้
⠀
1
9
her own mr. 𝓗 retweeted
สวยเหมือนดอกไม้ในภาพวาดมาก นึกถึงในนิยายซีรีส์ฮูหยินตระกูลใหญ่สมัยก่อนไม่ค่อยได้ออกจากบ้าน เน็ตก็ไม่มี วันๆทำไรกัน สรุปแค่ออกแบบดอกไม้ให้สวยอาจจะปาไปครึ่งวัน
her own mr. 𝓗 retweeted
⠀
二(一)#เพียงกลีบปี่อั้นคั่นเรา
⠀
“ไม่...” สายตาของนางเต็มไปด้วยความกังขาระคนคับแค้นใจพลางค่อย ๆ หยุดดิ้นรน
⠀
ข้าโยนผ้าผืนเล็กที่เช็ดสิ่งสกปรกปลายกระบี่จนเปรอะสีแดงสดทิ้งไปด้านข้าง
⠀
ไม่เอ่ยสิ่งใดตอบกลับ ปล่อยให้ความเงียบงันเจือกลิ่นคาวโลหิตปกคลุมทั่วห้อง
⠀
⠀
#เพียงกลีบปี่อั้นคั่นเรา
⠀
ข้าเหม่อมองแผ่นหลังคุ้นตาที่หยุดยืนสง่าอยู่หน้าหินสามชาติภพ
⠀
กลิ่นหอมของทุ่งดอกปี่อั้นที่คั่นกลางระหว่างเราทำเอาข้าประหวัดนึกถึงคราแรกที่พบนางในอาภรณ์สีแดงสด
⠀
และคราสุดท้ายที่อาภรณ์สีขาวปลอดของนางอาบย้อมไปด้วยโลหิต
⠀
⠀
ดวงตาสองข้างของข้าเป็นสีแดงก่ำ ไม่รู้ว่าสองข้างแก้มมีหยาดน้ำตาตกลงมาตั้งแต่เมื่อใด
⠀
“สำนึกเสียใจตอนนี้ไม่สายไปหน่อยหรือ” เสียงหนึ่งดังขึ้น ก่อนที่อีกฝ่ายจะปรากฎกายขึ้นตรงหน้า
⠀
เขาแค่นยิ้มเยาะเย้ย จากนั้นก็หันกายเดินจากไป ไม่ลืมทิ้งประโยคหนึ่งไว้ดับความคาดหวังของข้า
⠀
1
20



