Criton Tornaritis

ΚΥΠΡΟΣ: ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ, ΟΥΡΑΓΟΙ ΣΤΗΝ ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ; Σύμφωνα με το ΔΝΤ, η Κύπρος συγκαταλέγεται στις χώρες της Ευρώπης με τη μεγαλύτερη μισθολογική υπεροχή των δημοσίων υπαλλήλων. 27% μισθολογικό πλεονέκτημα έναντι του ιδιωτικού τομέα, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι μόλις 3,7%! Και το ωραιότερο; Δεν χρειάζεται απαραίτητα να είσαι καλύτερος για να παίρνεις περισσότερα. Το σύστημα φροντίζει για τις προσαυξήσεις σου! Στον ιδιωτικό τομέα, αν δεν αποδίδεις, κινδυνεύεις να χάσεις τη δουλειά σου. Στο Δημόσιο, η μονιμότητα και οι αυτόματες αυξήσεις μπορούν να λειτουργούν ανεξάρτητα από την πραγματική απόδοση. Ο ένας παλεύει να επιβιώσει. Ο άλλος έχει εξασφαλίσει το μέλλον του. Και οι πολιτικοί μας; Σιωπή! Γιατί ποιος τολμά να αγγίξει ένα σύστημα με τόσους ψηφοφόρους; Ασφαλώς υπάρχουν άξιοι και εργατικοί δημόσιοι υπάλληλοι. Αλλά γιατί να προστατεύεται η μετριότητα με τον ίδιο τρόπο που επιβραβεύεται η αριστεία; Το ΔΝΤ επισημαίνει προβλήματα στην ποιότητα των δημόσιων υπηρεσιών, παρά το υψηλό μισθολογικό κόστος. Πληρώνουμε ακριβά ένα σύστημα, αλλά ποιος αξιολογεί τι πραγματικά παίρνουμε πίσω; Και τώρα αρχίζει η παρέλαση των υποψήφιων Προέδρων. Υποσχέσεις, χαμόγελα, χειραψίες και μεγάλα λόγια! Μια απλή ερώτηση προς όλους: ΠΟΙΟΣ ΤΟΛΜΑ ΝΑ ΠΕΙ ΟΤΙ ΟΙ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΑΓΩΓΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ; Γιατί μέχρι σήμερα το κυπριακό σύστημα μοιάζει να λειτουργεί με έναν χρυσό κανόνα: Στον ιδιωτικό τομέα πληρώνεσαι για να αποδίδεις. Στο Δημόσιο, το σύστημα μπορεί να σε ανταμείβει ακόμη κι όταν δεν αποδίδεις. Και τον λογαριασμό τον πληρώνει πάντα ο φορολογούμενος! Πηγή: ΔΝΤ, Έκθεση 2025. #cyprus #ΚΥΠΡΟΣ

Η μεγαλύτερη πρόκληση στα κοινωνικά δίκτυα δεν είναι να γράψεις κάτι έξυπνο. Είναι να επιβιώσεις από την ηλιθιότητα των σχολίων! Γράφεις πέντε γραμμές για ένα συγκεκριμένο θέμα και εμφανίζονται οι γνωστοί παντογνώστες. Δεν διάβασαν, δεν κατάλαβαν, αλλά έχουν άποψη για τα πάντα! Άλλος απαντά σε κάτι που δεν έγραψες. Άλλος διαφωνεί με κάτι που δεν είπες. Και κάποιος τρίτος πετάει μια ασυναρτησία εντελώς άσχετη, με την αυτοπεποίθηση καθηγητή πανεπιστημίου! Και φυσικά, υπάρχουν και οι επαγγελματίες της πολιτικής και της ταμπέλας! Γράφεις για την οικονομία; Σε κατατάσσουν αμέσως σε κάποιο κόμμα. Γράφεις για την εγκληματικότητα ή τη μετανάστευση; Είσαι αυτομάτως ρατσιστής! Κριτικάρεις την κυβέρνηση; Είσαι αντιπολιτευόμενος! Κριτικάρεις την αντιπολίτευση; Είσαι κυβερνητικός! Δεν τους ενδιαφέρει τι έγραψες. Τους ενδιαφέρει σε ποιο κουτάκι θα σε βάλουν για να αποφύγουν να απαντήσουν στην ουσία! Και μετά έχουμε μια άλλη, ιδιαίτερα θρασύδειλη κατηγορία: τους ανώνυμους ήρωες του πληκτρολογίου! Αυτούς που κρύβονται πίσω από ψεύτικα ονόματα, φωτογραφίες λουλουδιών, ζώων ή ανύπαρκτων προσώπων και εξαπολύουν προσβολές, χαρακτηρισμούς και προσωπικές επιθέσεις. Τόσο μεγάλο θάρρος έχουν, που φοβούνται ακόμη και να δείξουν το πρόσωπό τους! Θέλουν να κρίνουν τους πάντες, να προσβάλλουν τους πάντες, να κάνουν τους δικαστές της κοινωνίας, αλλά δεν έχουν το θάρρος να υπογράψουν ούτε μία λέξη από όσα γράφουν! Φυσικά, η ανωνυμία μπορεί να προστατεύει ανθρώπους που πραγματικά τη χρειάζονται. Αλλά όταν τη χρησιμοποιείς αποκλειστικά για να βρίζεις και να συκοφαντείς, δεν είσαι επαναστάτης. Είσαι απλώς ένας δειλός με σύνδεση στο διαδίκτυο! Το τραγικό δεν είναι η άγνοια. Είναι η άγνοια με ύφος αυθεντίας, η βλακεία με πολιτική ταυτότητα και η δειλία με ψεύτικο προφίλ! Η δημοκρατία δίνει σε όλους δικαίωμα στην άποψη. Δεν υποχρεώνει όμως κανέναν να θεωρεί κάθε ανοησία σοβαρή τοποθέτηση! Και μια τελευταία συμβουλή προς τους μόνιμα αγανακτισμένους: Πριν σχολιάσετε, διαβάστε. Πριν διαφωνήσετε, σκεφτείτε. Πριν χαρακτηρίσετε κάποιον ρατσιστή ή κομματικό, προσπαθήστε να καταλάβετε τι λέει. Και πριν επιτεθείτε προσωπικά σε κάποιον, βρείτε τουλάχιστον το θάρρος να δείξετε ποιοι είστε! Αν όλα αυτά σας φαίνονται υπερβολικά δύσκολα, υπάρχει και η επιλογή της σιωπής. Δεν είναι ντροπή. Αντιθέτως, για ορισμένους θα ήταν τεράστιο πνευματικό επίτευγμα! Γιατί τελικά το διαδίκτυο δεν γέμισε τον κόσμο με ηλίθιους. Απλώς τους έδωσε μικρόφωνο, κοινό και, για τους πιο δειλούς, μια μάσκα για να κρύβονται!

Η προεκλογική εκστρατεία για τις Προεδρικές ξεκίνησε! Ζήτω τα «ΘΑ»! Μια φιλική συμβουλή προς όλους: Όσοι σκοπεύετε να παντρευτείτε, κάντε το ΤΩΡΑ! Τα δώρα είναι σχεδόν εξασφαλισμένα! Οι υποψήφιοι Πρόεδροι δεν πρόκειται να χάσουν γάμο, βάφτιση, κηδεία, πανηγύρι ή οποιαδήποτε εκδήλωση με περισσότερους από δέκα ψηφοφόρους! Και φυσικά, άρχισε το μεγάλο πανηγύρι των υποσχέσεων. ΘΑ μειώσουμε, ΘΑ αυξήσουμε, ΘΑ διορθώσουμε, ΘΑ αλλάξουμε! Το εθνικό μας προϊόν, το «ΘΑ», βρίσκεται ξανά σε μαζική παραγωγή! Και από κάτω οι ψηφοφόροι, πολλοί σαν πρόβατα, χειροκροτούν τους ίδιους που τους υπόσχονται τα ίδια εδώ και δεκαετίες! Και φυσικά, μην ξεχάσουμε τους πρωταθλητές μας: τον δημόσιο τομέα! Να ξεκαθαρίσω ότι υπάρχουν εξαιρετικοί δημόσιοι υπάλληλοι που εργάζονται σκληρά και αξίζουν κάθε αναγνώριση. Αλλά σε ποια σοβαρή χώρα θεωρούνται όλοι άψογοι, κανείς δεν αξιολογείται ουσιαστικά και η απόλυση για αποδεδειγμένη ανεπάρκεια μοιάζει με απαγορευμένη λέξη; Στον ιδιωτικό τομέα, αν δεν αποδίδεις, χάνεις τη δουλειά σου. Στο Δημόσιο, πολλές φορές το μόνο που κινδυνεύεις να χάσεις είναι… η σειρά σου για προαγωγή! Ποιος υποψήφιος Πρόεδρος θα τολμήσει να αγγίξει αυτό το θέμα; Κανένας; Γιατί οι ψήφοι είναι πιο σημαντικές από τις μεταρρυθμίσεις; Και αυτό το ονομάζουμε σοβαρή, έντιμη πολιτική εκστρατεία; Στην Κύπρο δεν έχουμε έλλειψη υποψήφιων Προέδρων. Έχουμε έλλειψη υποψηφίων που να τολμούν να πουν την αλήθεια! Μέχρι τότε, κλείστε γάμους, βαφτίσια και τραπέζια. Οι υποψήφιοι έρχονται, τα «ΘΑ» είναι δωρεάν και τον λογαριασμό, όπως πάντα, θα τον πληρώσουν οι φορολογούμενοι! Υ.Γ. Αν θέλετε πραγματικά να δείτε πολιτικό θαύμα, βρείτε έναν υποψήφιο που να υπόσχεται λιγότερα και να τολμά να χάσει ψήφους λέγοντας την αλήθεια! @KyproEkloges @cyprus #κυπρος #Cyprus @AverofCY @Christodulides @GPamboridis @AKEL1926 @DISY1976 @DIKO1976

Η Ευρώπη αλλάζει. Αλλά ο σεβασμός πρέπει να είναι αμφίδρομος! Ταξιδεύοντας σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και ζώντας στην Κύπρο, παρατηρώ πόσο έχουν αλλάξει οι κοινωνίες μας. Βλέπεις πλέον ανθρώπους από πολλές διαφορετικές εθνικότητες, θρησκείες και πολιτισμούς. Και ξεκαθαρίζω κάτι: Δεν έχω απολύτως κανένα πρόβλημα με την καταγωγή ή τη θρησκεία κανενός. Αυτό που με ενοχλεί είναι όταν κάποιοι έρχονται να ζήσουν σε μια χώρα, αλλά δεν σέβονται τον πολιτισμό, τις παραδόσεις και τους νόμους της. Γιατί όταν εμείς επισκεπτόμαστε τις δικές τους χώρες, οφείλουμε να σεβόμαστε τους δικούς τους κανόνες. Σε ορισμένες μάλιστα δεν μπορούμε ούτε να απολαύσουμε το παραδοσιακό μας χοιρινό σουβλάκι ούτε να τελέσουμε έναν χριστιανικό γάμο σε εκκλησία. Γιατί λοιπόν ο σεβασμός να λειτουργεί μόνο προς μία κατεύθυνση; Η πολυπολιτισμικότητα μπορεί να είναι πλούτος. Δεν πρέπει όμως να σημαίνει ότι μια χώρα οφείλει να εγκαταλείψει τη δική της ταυτότητα για να αποδείξει ότι είναι ανεκτική. Δεν ζητώ από κανέναν να αλλάξει τη θρησκεία ή την κουλτούρα του. Ζητώ να σέβεται και τη δική μας. Και κάτι τελευταίο: Η φιλοξενία είναι αρετή. Ο αμοιβαίος σεβασμός είναι υποχρέωση. Και η ανοχή δεν σημαίνει κατάργηση της ταυτότητάς μας. #κυπρος #Cyprus #europe

Λονδίνο 2026: Η πόλη που κατάφερε να χάσει τη μαγεία της στο όνομα της προόδου! Επέστρεψα στο Λονδίνο μετά από αρκετά χρόνια και, ειλικρινά, αναρωτήθηκα αν κατέβηκα στη σωστή πόλη! Το παλιό, αρχοντικό Λονδίνο, με τη βρετανική φινέτσα, τα ιστορικά καταστήματα, την ποιότητα και τη μοναδική του ατμόσφαιρα, φαίνεται πως πήρε πρόωρη σύνταξη. Γνωστά μαγαζιά εξαφανίστηκαν, παραδοσιακά στέκια έκλεισαν και ολόκληρες γειτονιές έχουν αλλάξει τόσο πολύ που σε ορισμένα σημεία αισθάνεσαι περισσότερο ότι βρίσκεσαι σε κάποια πόλη της Μέσης Ανατολής παρά στη βρετανική πρωτεύουσα. Βέβαια, όλα αυτά βαφτίζονται «πρόοδος», «ανάπτυξη» και «εκσυγχρονισμός». Γιατί στις μέρες μας, όταν μια πόλη χάνει τον χαρακτήρα της, δεν λέγεται παρακμή. Λέγεται αναβάθμιση! Η πολυπολιτισμικότητα υπήρχε πάντα στο Λονδίνο. Η διαφορά είναι ότι κάποτε οι αλλαγές συνυπήρχαν με τη βρετανική ταυτότητα. Σήμερα αναρωτιέσαι πού πήγε αυτή η ταυτότητα. Συγχαρητήρια, λοιπόν! Κατάφεραν να κάνουν μια από τις πιο ξεχωριστές πρωτεύουσες του κόσμου να μοιάζει σε πολλά σημεία με οποιαδήποτε άλλη μεγαλούπολη. Και το καλύτερο; Πληρώνεις μια περιουσία για να απολαύσεις τη νοσταλγία μιας πόλης που δεν υπάρχει πια! Τελικά, το μόνο αυθεντικά βρετανικό που φαίνεται να έχει απομείνει αναλλοίωτο είναι οι τιμές… και ο κακός καιρός! #london

Η διαφορά μεταξύ ανθρώπων και ζώων είναι ότι τα ζώα δεν επιτρέπουν ποτέ σε έναν ανόητο να ηγείται της αγέλης. Στην Κύπρο, πάντως, έχουμε αναγάγει την πολιτική σε ξεχωριστή επιστήμη! Στη φύση, η αγέλη επιλέγει αρχηγό για να επιβιώσει. Στην Κύπρο, μερικές φορές αναρωτιέσαι αν ο αρχηγός επιλέγει την αγέλη για να επιβιώσει πολιτικά Τελικά, ίσως το πρόβλημα της Κύπρου να μην είναι πόσοι θέλουν να ηγηθούν, αλλά πόσο λίγο συζητάμε για το τι πραγματικά απαιτούμε από έναν ηγέτη. Όταν αποτυγχάνει ο πολιτικός, φταίει ο λαός. Όταν αποτυγχάνει ο λαός, πάλι φταίει ο λαός! Τελικά, η μεγαλύτερη διαφορά μας από τα ζώα είναι ότι εκείνα δεν χρειάζονται προεκλογικές εκστρατείες για να καταλάβουν ποιος μπορεί να τα οδηγήσει. #Cyprus #Κυπρος

Κύπρος: Το νησί με περισσότερους σωτήρες παρά προβλήματα που λύθηκαν! Πέρασαν τόσοι Πρόεδροι, αλλά το κράτος συνεχίζει να φουσκώνει και ο ιδιωτικός τομέας να στενάζει! Στο Δημόσιο έχουμε ανακαλύψει το θαύμα: Όλοι άριστοι, κανένας άχρηστος, κανένας υπεύθυνος και φυσικά κανένας για απόλυση! Τέτοια τελειότητα ούτε στον Παράδεισο! Και στις συντάξεις; Άλλοι με προνόμια και γενναιόδωρες απολαβές, ενώ στον ιδιωτικό τομέα πληρώνεις Κοινωνικές Ασφαλίσεις μια ζωή, για να σου πουν στο τέλος: «Ευχαριστούμε για τη συνεισφορά σας, αλλά υπάρχει και πλαφόν!» Κι όμως, κάθε τόσο εμφανίζεται κι ένας νέος υποψήφιος Πρόεδρος με όραμα, χαμόγελο και έτοιμη τη φωτογραφία για το Προεδρικό! Περιμένουμε έναν να μας πει πώς θα τελειώσει τις ανισότητες, πώς θα φέρει πραγματική αξιολόγηση και πώς θα στηρίξει τον ιδιωτικό τομέα. Μέχρι τότε, θα συνεχίσουμε να ακούμε τα ίδια μεγάλα λόγια! Γιατί στην Κύπρο το Δημόσιο είναι για να εξασφαλίζεσαι, ο ιδιωτικός τομέας για να πληρώνεις και η Προεδρία για να υπόσχεσαι ότι κάποτε θα αλλάξουν όλα! Το μόνο που αλλάζει με σιγουριά είναι ο ένοικος του Προεδρικού. Ο λογαριασμός παραμένει στον ίδιο: στον φορολογούμενο! #Cyprus

Ζούμε στην εποχή που το «INFLUENCER» θεωρείται επάγγελμα! Ένα κινητό, ένα ring light, λίγα φίλτρα, μερικές selfies και συγχαρητήρια… είσαι επαγγελματίας! Δωρεάν γεύματα, ταξιδάκια, χορηγίες, διαφημίσεις… και φυσικά «πολλή σκληρή δουλειά»! Αφού λοιπόν είναι ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ, να έχει και ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ! Γιατί ο γιατρός, ο δάσκαλος, ο σερβιτόρος και ο μικροεπιχειρηματίας πληρώνουν φόρους με ευρώ, όχι με likes και καρδούλες! Και μια τελευταία ερώτηση: Στη φορολογική δήλωση τι γράφετε ως επάγγελμα; «Παραγωγός selfies» ή «Πτυχιούχος Instagram»; Γιατί, αγαπητοί #influencers, τα likes δεν είναι αφορολόγητο εισόδημα!

Νομίζω εμφανίστηκε νέα ασθένεια στην Κύπρο: η «καρεκλομανία»! 🪑 Όλοι τρέχουν για την καρέκλα. Τέτοιος συνωστισμός για να μας «υπηρετήσουν»… συγκινητικό! Τα συμπτώματα; Ακατάσχετες υποσχέσεις πριν καθίσουν και επιλεκτική αμνησία μόλις βολευτούν. Θεραπεία δεν βρέθηκε ακόμη. Μόλις πας να τους σηκώσεις, φωνάζουν ότι κινδυνεύει η δημοκρατία! 😂

Η Τουρκία φαίνεται πως τελειοποίησε την τέχνη να κερδίζει και από τις δύο πλευρές: εμπόριο με την Ευρώπη, ενέργεια από τη Ρωσία και αποστάσεις από τις κυρώσεις, όποτε τη συμφέρει. Η Ευρώπη μιλά για αλληλεγγύη και κοινές θυσίες. Η Άγκυρα κρατά ανοιχτές τις πόρτες και φροντίζει τα συμφέροντά της. Ας μας εξηγήσουν επιτέλους οι Ευρωπαίοι ηγέτες γιατί οι πολίτες τους πρέπει να πληρώνουν το κόστος, ενώ η Τουρκία απολαμβάνει τα οφέλη των συναλλαγών και με τις δύο πλευρές. Οι θυσίες για τους πολλούς. Οι δουλειές για τους επιτήδειους. #κυπρος #cyprus

Για μένα, το πρώτο πρόβλημα στην Κύπρο σήμερα είναι η οικονομία της καθημερινότητας: καύσιμα , υπεραγορά, λογαριασμοί. Οι τιμές ανεβαίνουν με ασανσέρ και, όταν είναι να κατέβουν, ξαφνικά χαλάει ο μηχανισμός. Ο κόσμος μετρά τα ευρώ μέχρι το τέλος του μήνα και από τους περισσότερους πολιτικούς ακούει το γνωστό: «Θα σας στηρίξουμε, θα δώσουμε λύσεις, είμαστε δίπλα σας». Μπλα μπλα μπλα… Ο ένας λέει «ψηφίστε με, εγώ ξέρω από οικονομία». Η Αριστερά φωνάζει «η εξουσία στον λαό». Στην πράξη, όμως, βλέπουμε την εξουσία στους λίγους και τον λογαριασμό στους πολλούς. Μόνο που αυτοί που πληρώνουν είναι και αυτοί που ψηφίζουν. Και έχουν προτεραιότητες: να γεμίσουν το ψυγείο και το αυτοκίνητο, όχι να γεμίσουν άλλη μια αίθουσα με χειροκροτήματα. Κύριοι, με το «θα» δεν γεμίζει το ρεζερβουάρ. #cyprus

Στην Κύπρο η πολιτική έχει ξεκάθαρες προτεραιότητες: πρώτα η καρέκλα. Μετά… βλέπουμε. Για αρκετούς «πολιτικούς», φαίνεται πως η προσφορά στον τόπο μετριέται σε δάνεια για τις εταιρείες τους, ειδικές διευκολύνσεις για οικοδομικές άδειες και διάφορες άλλες «εξυπηρετήσεις». Όλα, φυσικά, για το δημόσιο συμφέρον… Και το πιο κωμικό; Το «πόθεν έσχες». Ακόμα ένα θεσμικό κατόρθωμα: διαφάνεια στα χαρτιά, απορίες στην πράξη. Χειροκρότημα, παρακαλώ! Το κόμμα χρησιμεύει για τις ψήφους και η πατρίδα για τις ομιλίες. Τουλάχιστον ο Χριστόφιας το έλεγε καθαρά: «Το κόμμα τζιαι τα μάθκια σας». Είχε την ειλικρίνεια να δηλώνει την προτεραιότητά του. Οι υπόλοιποι ας πουν επιτέλους το δικό τους σύνθημα: «Την καρέκλα τζιαι τα συμφέροντά μας». Να ξέρουμε κι εμείς τι ακριβώς υπηρετούν. #cyprus #κυπρος

Είναι πραγματικά απίστευτο πόσα τρολ και ψεύτικοι λογαριασμοί επιστρατεύονται σε σοβαρές πολιτικές συζητήσεις. Θέτεις ένα ερώτημα και σου απαντούν τρία ανώνυμα προφίλ, δύο σημαίες και μια φωτογραφία γάτας. Έτσι σκοπεύει ένα πολιτικό κόμμα να περάσει το μήνυμά του; Με ειρωνείες, επιθέσεις και κρυμμένες ταυτότητες; Έτσι περιμένει να κερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών; Καταπληκτική συνταγή αξιοπιστίας: «Εμπιστευτείτε μας για το μέλλον σας, αλλά μη ρωτάτε ποιος σας μιλά».

Η Ευρώπη κυνηγά τους Ρώσους: οι τράπεζες κλείνουν λογαριασμούς, ευρωπαϊκές κυρώσεις, περιορίζουν την παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών σε ρωσικές εταιρείες. Και τώρα ο Τραμπ ανακοινώνει συμφωνία με τον Πούτιν για ρωσικό ντίζελ. 👏 Εμείς τις αρχές, εκείνοι τις συμφωνίες. Εμείς τις έκτακτες συνόδους, εκείνοι τα καύσιμα. Και ο Ευρωπαίος πολίτης πληρώνει τον λογαριασμό. Η Ευρώπη μοιάζει να έχει ξεμείνει από ηγεσία. Αντί να διαμορφώνει τις τάσεις του 21ου αιώνα, οι περισσότερες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις απλώς τις ακολουθούν, και μάλιστα με καθυστέρηση.

Στα αποτελέσματα πάτος. Στις αντιδράσεις για την αξιολόγηση, πρωταθλητές. Τελευταίοι στην ΕΕ σε κατανόηση κειμένου και φυσικές επιστήμες. Προτελευταίοι στα μαθηματικά. Και η ΟΕΛΜΕΚ αντιδρά στην αξιολόγηση! Με τέτοιες επιδόσεις, τι ακριβώς υπερασπίζεται; Οι καθηγητές απαιτούν βαθμούς από τους μαθητές. Η κοινωνία απαιτεί αποτελέσματα από τους καθηγητές. Τα αποτελέσματα μιλούν: αποτυχία. Αξιολόγηση και λογοδοσία τώρα

Για το περιστατικό βίας σε βάρος διανομέα, η θέση μου είναι ξεκάθαρη: η βία είναι απαράδεκτη. Όποιος θεωρεί ότι μπορεί να λύνει τις διαφορές του με ξύλο, μάλλον έχει μπερδέψει την κοινωνία με το ρινγκ. Ας αφήσουμε όμως και τα εύκολα πολιτικά συνθήματα. Το «ήρθαν όλοι για ένα καλύτερο μέλλον» είναι βολικό για ανακοινώσεις κομμάτων, αλλά δεν εξηγεί κάθε περίπτωση. Όσοι έρχονται με άδεια σπουδών έρχονται για να σπουδάσουν. Η δυνατότητα εργασίας τους υπόκειται στους όρους της άδειάς τους και στους νόμους της Κύπρου. Δεν είναι λευκή επιταγή. Έχω γράψει επανειλημμένα για διανομείς που κινούνται πάνω στα πεζοδρόμια, αγνοούν τους κανόνες κυκλοφορίας και, σε ορισμένες περιπτώσεις, συμπεριφέρονται με αγένεια όταν τους γίνεται παρατήρηση. Προφανώς το πεζοδρόμιο απέκτησε λωρίδα ταχείας παράδοσης, απλώς ξέχασαν να ενημερώσουν τους πεζούς. Κατά τη γνώμη μου, το πρόβλημα είναι η ανεπαρκής εποπτεία και η ανοχή στις παραβάσεις. Πού είναι οι έλεγχοι; Πού είναι η ευθύνη των εταιρειών και των πλατφορμών; Ή η «γρήγορη παράδοση» προηγείται ακόμη και της ασφάλειας; Ούτε η παραβατικότητα δικαιολογεί τον ξυλοδαρμό ούτε η καταδίκη του ξυλοδαρμού επιβάλλει σιωπή για την παραβατικότητα. Σεβασμός και προστασία για κάθε εργαζόμενο. Τήρηση των νόμων από όλους, ανεξαρτήτως καταγωγής. Τόσο δύσκολο είναι;

Στη Λευκωσία ακούω καθημερινά τόσες αστυνομικές σειρήνες, που αναρωτιέμαι: πόσους καταδιώκουν επιτέλους; Ζούμε σε πρωτεύουσα ή σε ατελείωτο επεισόδιο αστυνομικής σειράς; Κάθε πραγματικό επείγον δικαιολογεί τη σειρήνα. Είναι όμως κάθε διαδρομή και επείγον περιστατικό; Και οι φάροι αναμμένοι παντού: στα περιπολικά, αλλά και στα «μυστικά» αστυνομικά αυτοκίνητα με πολιτική εμφάνιση. Καταπληκτική διακριτικότητα! «Μυστικό» αυτοκίνητο που αναβοσβήνει και αναγγέλλει την παρουσία του από μακριά. Μήπως να γράφει και στην οροφή: «Προσοχή, μυστική επιχείρηση»; Αν επιδιώκουμε τον αιφνιδιασμό, μήπως να στέλνουμε και μήνυμα στους παραβάτες: «Ερχόμαστε, προετοιμαστείτε»; Μπορεί επιτέλους κάποιος να εξηγήσει πότε χρειάζονται οι σειρήνες και οι φάροι; Γιατί η καθημερινή εικόνα θυμίζει περισσότερο επίδειξη παρουσίας παρά οργανωμένη αστυνόμευση.