Запка retweeted
ขี่ร่มไปปราบอสูรขยะสักครู่ open.spotify.com/track/0t7kj…
รบกวนอย่าจิ้มหน้าผากคนอื่นได้ไหมครับเนี่ย
[ พ่นลมหายใจออกมา ]
เตี้ยแล้วไงครับ ? อีกไม่นานผมก็จะตัวสูงกว่าคุณเอง
Запка retweeted
ว่าด้วยเรื่องตำนานของ อิคารัส ผู้ท้าทายทวยเทพแห่งตะวัน จากความทะเยอทะยานของตน
อิคารัส บุตรแห่งนักประดิษฐ์ผู้เปรื่องปัญญา เดดาลัส ความเก่งกาจสามารถ เป็นที่เลื่องลือไปทั่วทั้งเมือง หากเพียงแต่ คุณสมบัติเหล่านั้น กลับเป็นดาบสองคม เมื่อกษัตริย์ผู้เปี่ยมด้วย ความโอหังในอำนาจ ซึ่งมีรูปธรรมคือ ปิศาจมิโนทอร์ อมนุษย์กึ่งโคกึ่งมาณพสูงใหญ่ ผู้ไล่ปลิดชีพนักโทษในเขาวงกต กำลังมุ่งหมายจบชีวิตวีรบุรุษแห่งเอเธนส์ แต่เพราะปัญญาอันเฉียบแหลมในการเห็นช่องทางกำราบ เขาวงกตเดนตาย จึงเสียเกียรติภูมิไปอย่างน่าอับอาย ด้วยเหตุเช่นนั้น จึงเป็นที่บันดาลโทสะแด่กษัตริย์ จนสั่งให้จับขัง สองพ่อลูก ผู้รู้มากเกินงามต่อความโสมมนี้ไว้ ณ ยอดหอคอย ไร้ใครเอื้อมมือไขว่คว้าช่วยเหลือถึง
ด้วยวัยกลัดมันของ อิคารัส เขา ผู้โหยหาอิสรภาพเหนือสิ่งอื่นใด เฉกเช่นเหล่านกบนท้องนภาที่สยายปีกบิน เมื่อพ่อ และตัวเขาแหงนหน้ามองคลายความอัตคัดทางเสรี เนื่องด้วยความปรีชาชาญ ผู้เป็นพ่อจึงได้สร้างสิ่งประดิษฐ์สืบสานจินตนาการของบุตรชายให้แผ่ขยายเป็นปีกอันสมบูรณ์แบบ ถูกสานเชื่อมต่อกันขนต่อขนด้วย ขี้ผึ้ง อย่างดี
เมื่อการทดลองแรกเสร็จสิ้น สองเท้าไร้การหยั่งติดพื้น ความปลาบปลื้มของ สองพ่อลูก จึงยิ่งเปรมปรีดิ์ จนกระทั่งปีกคู่สองได้ถูกสร้างขึ้นมาสำเร็จ เช่นนั้นแล้ว จึงเกิดการทำให้ขั้นตอนสรรค์สร้าง ได้เป็นที่ประจักษ์ต่อสายตาผู้คน ทั้งสองชีวิต ฉีกตนจากกรงขังด้วยปีกประดิษฐ์ ทะยานสู่ท้องฟ้าพร้อมคำพร่ำเตือน ของผู้เป็นพ่อ
จงอย่าบินต่ำใกล้ทะเล
อย่าหันเหตนสูงสู่ดวงอาทิตย์
แต่ครั้นถึงเวลา เมื่อได้แตะต้องเขตแดนของอิสระ ความงดงามของผืนน้ำ และมวลเมฆกลับทำให้ อิคารัส ซึ่งใฝ่หาจากเพียงความต้องการขั้นต้น สู่ความต้องการอันยิ่งยวด เป็นอภิปรารถนา ดวงอาทิตย์แผดเผาสติสัมปชัญญะจนเหลือเพียงความทะเยอทะยานโอหัง จนกระทั่งเขาได้ลำพองคิด ว่าตนคือเทพ เฉกเช่นเดียวกับผู้อยู่หลังราชรถของ อพอลโล จนแรงปรารถนา เสียดแทง เส้นทางเดินดำรงหน้าที่ของเทพที่แท้จริง บันดาลโทสะต่อความเหิมเกริม ดังกล่าว กระทั่งเร่งแรงความร้อนรุ่ม ทลายขี้ผึ้งฉาบอัตตานามเสรี ละลายจนหมดจด และร่างอันเปี่ยมประมาทของ อิคารัส จึง ร่วงหล่น ลงสู่ท้องทะเลไปตามคำตักเตือนของบิดา ว่าจะทำให้จมน้ำเสียชีวิต จากความหนักอึ้ง ของมวลขนนกทั้งหลายได้
นี่คือบทสรุปของ ผู้ไขว่คว้าอิสระ จนล้ำเส้นขอบเขตของผู้กุมบังเหียนเหนือกว่า อิสระซึ่งผสมผสานไปกับความโง่เขลา และอวดดี เกินเยียวยา เป็นดั่งคำสอน อนิจจา ถึงว่าเราควรสำรวมตน แม้สามารถโลดแล่นด้วยปีกของ เสรี
















