önce bi üzerine giydiğin tişörtü ütüleseydin amına koyduğumun berduşu.
Trabzon’da uzungölde son kahvaltımızı yapıp ayrılıyoruz. Amedsporlu bayraklı arabayla gezmemize rağmen şehrin sahibi gibi rahat rahat dolaştık.
İşin komik tarafı milliyetçiyiz diye rollenilen şehirde trabzonludan çok arap olmasıydı.
17
789
bu güzel ülkenin her karışının size zindan olması gerekiyor. sokağa çıkamamanız hatta nefes almamanız gerekiyor.
o insanların ocağında kavrulan helvanın vebali inşallah çoluğunuz çocuğunuzdan değil, direkt sizden çıkar.
#SONDAKİKA
19 kişinin hayatını kaybettiği HABAŞ’ta işçilerin cep telefonuyla fabrikaya girmesi YASAKLANDI!
İşçiler, fabrikaya girmeyerek durumu protesto etti.
24
942
ömer retweeted
🇹🇷 Milletimizin Başı Sağ Olsun
Malatya’da S-70 tipi askerî helikopterimizin kaza kırıma uğraması sonucu 4 kahraman askerimizin şehit olduğunu derin bir üzüntüyle öğrenmiş bulunmaktayız.
Aziz şehitlerimize Allah’tan rahmet; kederli ailelerine, Türk Silahlı Kuvvetlerimize ve milletimize başsağlığı ve sabır diliyoruz.
mitongo'nun üstüne bide bunu çakıyor bize orospuçocukları
Yarmolyuk Trabzonspor’un transfer listesinde olan oyunculardan bir tanesi,menajerlik şirketi plan Pro Star kulüple bir çok işbirliği içerisinde bulunmuştu ayrıca bu bölge için eskiden ligde forma giymiş bazı futbolcularda değerlendiriliyor
@yunusemresel
13
1,153
ömer retweeted
Cumhuriyetimizin kurucusu, Ulu Önder Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ü ebediyete intikalinin 88. yılında saygı, sevgi ve özlemle anıyoruz.
ömer retweeted
Trabzonspor 1971-72 sezonunda son maç PTT'ye yenilip üst lige çıkamadı. O döneme göre büyük para harcanmıştı. Ama olmadı. Sil baştan mahalleden adam topladılar. Dümdüz mahalleden adam topladılar ve yeni takım kuruldu.
Şunu şu an hayal dahi edemezsin. Mahalleden adam toplayıp lige çıkacak kadro kurmak.
Her neyse ertesi sezon yani 1972-73 sezonunda ise averajla şampiyonluğu kaçırdık. Gençlerbirliği maça çıkmadı. 3-0 hükmen galip geldik ama o skor da bize yetmedi. 5 atmamız lazımdı. Aleni şike ile çıkamadık yani.
1973'ün Mayıs ayında her şey bitmişti. Dört takım birleşip güya lige çıkacaktık ama başaramadık. Para harcadık olmadı, mahalleden adam topladık olmadı. Sonra yine bir rakı masasında gaza geldi bizim büyükler. La bir daha haydi dediler ve lige çıktılar. Mahalleden adamlarla.
Sonra ki serüven ise inanılmaz romantik.
Dokuz senede altı şampiyonluk... Yanına Türkiye, Cumhurbaşkanlığı, Başbakanlık ve en kıymetlisi Kıbrıs Barış Kupalarını eklediler. Bunu yaparken içeride tam 5.5 sene yenilmediler. 1110 dakika boyunca gol yemediler.
Mahalleden toplanan adamlar ve ara ara başka şehirlerden bulunan bir kaç genç adamla.
Şimdi kafayı yastığa koyup tavana bakarken şunu hayal edin; Osmanlı yıkılmış ve o dönem ticaretiyle önemli bir şehir olan Trabzon'da büyük yara almış. Eski günlerinden çok uzakta. En büyük şehir İstanbul. Ankara başkent olmuş İzmir'de üst sıraları zorluyor. Genç bir ülkede büyükşehirlere uzak bir yerde kendi halinde takılan bir şehrin esnafısın.
Kendi halinde adamlardan kurulu on, on beş kişilik bir ekiniz var ve bu takımı lige çıkarmayı kafaya koyup, üstüne bunu yaparken paranız da yok, mahalleden adam toplayarak lige çıkıyorsun. Çıkıyorsun ama paran yok. Gideceği yer yok. Sonra Kırşehir'de doğup İstanbul'da ticari anlamda büyümüş bir tüccarın oğlu un fabrikası açmaya şehre geliyor, ortama dahil oluyor ve parası var diye haydi sen başkan ol diyorsunuz ona. O adam başkan oluyor, gerekli finansman sağlanıyor ki bu bile oldukça düşük, ve bu başarıları elde eden ekibin bir parçası oluyorsun. Ve şehir takımı olarak Anadolunun her köyünde taraftar ediniyorsun. Artık seni herkes tanıyor. Sıfırdan geliyorsun, uzak bir şehirde esnafsın, karşında Türkiye'nin en güçlü iş adamları var ve sen bunların üstüne çıkıp nanik yapıyorsun.
Şunu yapanlardan biri olsaydım bu ömür işte tam olarak böyle fantastik yaşanır diye yazın derdim mezar taşıma.
Romantizmin zirvesidir bu.





















