*สปอยรามายณะ*
สงสารลักษมณ์ตอนที่โดนสีดาต่อว่าที่ไม่ไปช่วยราม แล้วน้องทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ เสียใจมากที่พี่สีดาว่าแบบนั้น คนที่ยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อมาอยู่ป่า คอยช่วยเหลือกลับโดนพูดใส่แบบนั้นอะน้อ มันก็น่าน้อยใจแหละ ถึงจะเข้าใจในมุมสีดาที่เป็นห่วงรามก็เถอะ ㅜㅜ
นสด.แสดงได้ทะเล้นขี้เล่นมาก เลยทำให้ตัวเรื่องไม่หนักเกินไปเพราะมีตลค.อย่างลักษมณ์ที่คอยทำให้บรรยากาศผ่อนคลายขึ้น แค่เห็นเขายิ้มชันก็ยิ้มตามแระ น่ารักจริงวุ้ย
ในเรื่อง #Ramayana ฉันเอ็นดูลักษมัณมาก คือเป็นน้องเล็กที่ติดพี่ พี่ว่าไงน้องว่าตาม แต่จะมีความปากแจ๋น แพ้เสียงในหัวบ่อย คิดไงพูดงั้น เราว่าตีความตัวละครมาดีเลย เพราะอย่างพระราม เขาเป็นอวตารมหาเทพเนอะ (พระวิษณุ) จะมีความสุขุม นิ่ง ๆ จิตใจดี ไม่ไรกะใคร แต่น้องลักษมัณจะต่างออกไปเพราะเป็นอวตารของเดรัจฉาน หรือพญานาค น้องเลยจะมีความอินโนเซ้นต์กว่า หุนหันมากกว่า และเป็นปากเป็นเสียงให้พี่ชายตลอด (เพราะพี่ไม่ค่อยพูด) สงสัยอะไรก็ถามเลย พูดแทนพี่เกือบทั้งเรื่อง ตัวแทนชาวบ้านหนึ่งมาก พออยู่ด้วยกัน มันบาลานซ์กันดี 555 // เอาจริง ๆ ก็ทีมลักษมัณอยู่ก่อนแล้ว เห็นใจที่น้องแกโดนอาวุธทุกดอก เหมือนเป็นเครื่องเทสต์อาวุธในสามโลก พอมาเจอเวอร์ชันนี้ เอ็นดูคูณสิบ!!
แล้วราวีแสดงได้น่ารักน่าเอ็นดู มีความทะเล้นขี้เล่น แต่ก็เลือดร้อนปากแจ๋วพร้อมต่อยทุกคน โอย ชันรักเขา
แล้วจังหวะ intermission มันตัดฉับเลย คือรู้อยู่แล้วว่ามีช่วงพัก ก็นึกว่าจะพักช่วงรามออกจากวัง เพราะมันเป็นช่วงเงียบพอดีด้วย สรุปไปพักซีนราวัณซีนนั้นแทน ตอนขึ้นเวลานี่หันมองหน้าเพื่อนเลยแบบ ห้ะ ??
