Pinned Tweet
قلبم برایت به درد میآید لیلا. نمیدانم چگونه یاد گرفتی با دستهای کوچکت مرا در آغوش بگیری و لبخند عزیزی بر لبهایت بنشانی. انسان با چهل روز زندگی اینهمه عاطفه میآموزد؟ خاک عطر تو را به مشامم میرساند. چطور به خاطرم آمدی، دختری از جنس نوری که از آسمان میتابد.
برای خواهر کوچکم.
پوشیدن لباس نظامی برای خشک کردن مغز کافی است. آنها به زن و فرزند به شکل یک زیردست و سرباز مینگرند و هر حرفی را جسارتی به درجههای روی دوش خود قلمداد میکنند. جز حرف زور نمیگویند و بر هر آنچه که زیبا و لطیف است میخندند، چون نه میفهمند و نه یارا و لیاقت داشتنش در آنهاست.
