Pinned Tweet
บางครั้งคนเราก็แยกไม่ออกระหว่าง “พูดแรง” กับ “พูดตรง”
เราเข้าใจอย่างดีเลยว่าบางคนอาจพูดดี ๆ มาหลายครั้งแล้ว จนถึงจุดที่หมดความอดทน เลยต้องพูดแรงขึ้น เพราะอยากให้อีกฝ่ายสำนึกบ้าง
แต่ที่น่าตลกคือ คนฟังกลับจำได้แม่นว่าเราพูดแรงแค่ไหน แต่จำไม่ได้ว่าตัวเองทำอะไรไว้ ถึงทำให้คนอื่นต้องพูดขนาดนั้น
พอมอ retweeted
รู้มั้ยว่าทำไมบางคนถึงชอบบอกความรู้สึกผ่านการรีโพสต์หรือแชร์อะไรบางอย่าง เพราะบางความรู้สึก เราก็ไม่รู้จะพูดออกมาเป็นคำพูดยังไง บางเรื่องพูดไปก็กลัวไม่มีใครเข้าใจ บางเรื่องก็ไม่อยากให้ใครรู้ตรงๆว่าเรากำลังรู้สึกอะไรอยู่ สุดท้ายเลยทำได้แค่แชร์ข้อความที่ตรงกับใจ หวังว่าจะมีใครสักคนผ่านมาเห็นและเข้าใจว่าจริงๆแล้วข้างในเรากำลังรู้สึกอะไรอยู่
พอมอ retweeted
โชคดีมากที่เจอศิลปินที่น่ารัก ใส่ใจการมีอยู่ของแฟนคลับทุกคน ทำให้เราอยากซัพพอร์ตเค้าต่อไป ถ้าเจอแบบที่ต้นโพสต์เจอฉันน้ำตาแตกตรงนั้นแน่ เหลืออีกแค่ไม่กี่คน อดทนหน่อยไม่ได้เหรอ ทุกคนก็ตั้งใจไปเหมือนกันหมดนะ 😭
เคยไปงานมีทเล็กๆ ไม่น่าเกิน 50 คนอะ พอจบงานคนก็ต่อแถวให้ของขวัญ+ขอลายเซ็น เราก็ไปต่อแถว แต่วันนั้นไม่ได้มีของจะให้กะว่าจะพูดคุยให้กำลังใจนิดหน่อยและขอลายเซ็น พอใกล้ๆถึงคิวเรา(ท้ายๆแถวแล้ว ด้านหลังเราไปเหลือไม่เกิน 5 คน) เขาบอกผจก.ขอตัด จะกลับแล้ว ขอรับแต่ของอย่างเดียว ไม่แจกลายเซ็นแล้ว อะก็ไม่ได้อะไร เฟลที่ 1 คงเหนื่อยมั้ง แต่ก็แบบอีกไม่กี่คนเองนะ แต่คนที่ต่อก่อนหน้าได้หมดแล้ว
อีกงานก็มีทเล็กๆเหมือนกัน เหมือนเดิมคือคนอื่นยื่นของให้เซ็นก็เซ็นหมด เลนส์กล้อง หลังมือถือ เรายื่นการ์ดให้ไม่เซ็น ถามผจก.บอกว่าไม่ได้ แล้วข้ามไปเลย ซึ่งพ้มไม่รู้ว่าทำไม อาจจะมีเหตุผลที่เราไม่เข้าใจ แต่ก็เฟลอะ มันมีวิธีที่รักษาน้ำใจกันมากกว่านี้มั้ย อาจจะไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่ความรู้สึกมันไม่เหมือนเดิม จากนั้นก็ไม่ได้ไปงานที่เจอหน้าแล้ว ไม่ค่อยได้ตามอัพเดท แล้วก็ค่อยๆเฟดตัวเองออกมา
พอมอ retweeted
วันนี้ไปดูแว่นที่ร้านนึงมา แล้วนี่ถามเยอะมั้ง เพราะเป็นคนค่าสายตาเยอะ แถมมีเอียงด้วย ก็เลยถามข้อมูลเลนส์ค่อนข้างเยอะ ทั้งเรื่องราคา ทั้งเรื่องความบาง ความต่างของเลนส์แต่ละชนิด เพราะกรอบที่อยากได้เป็นกรอบบาง เลนส์ก็ต้องย่อบางมากหน่อยด้วย
แล้วน้องเหมือนไม่ค่อยอยากตอบเท่าไหร่ อาจจะเหนื่อยด้วยหรือเปล่า เพราะน้องอยู่ร้านคนเดียว แต่เราก็แอบเฟลนะ ตั้งใจพุ่งเป้ามาร้านนี้เลย
ทีนี้ก็เลยไปอีกร้านนึง เป็นร้านที่เคยตัดด้วยเมื่อนานมากแล้ว ร้านนี้อธิบายทุกอย่างละเอียดมากกกก (มีพนักงานคนเดียวเหมือนกัน) แต่กรอบแว่นก็ไม่สวยเท่าร้านแรกที่อยากได้
สุดท้ายตัดสินใจเลือกร้านหลัง เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยไปวัดสายตาแล้วเลือกชนิดเลนส์อีกที วันนี้จองกรอบไว้ก่อน
เอาจริง ๆ นะ บางทีเราไม่ได้ต้องการให้คนขายพูดเก่งหรือเอาใจเก่งอะไรเลย แค่อยากถามแล้วได้คำตอบ หรือมีทางเลือกให้เราตัดสินใจได้ เพราะเราไม่ได้รู้เรื่องเลนส์แว่นขนาดนั้น แล้วแว่นไม่ใช่ของที่เราจะมาซื้อได้บ่อย ๆ ต้องใช้อีกระยะนึงเลย จะให้ตัดสินใจจากการดูกรอบสวยอย่างเดียวก็คงไม่ได้เนาะ ;-;
พอมอ retweeted
เคยสังเกตมั้ย ยิ่งภาวนาว่าอย่าให้เรื่องไหนมีปัญหา เรื่องนั้นยิ่งพังแบบไม่พัก 🤣
เหมือนจะมีกฎอะไรสักอย่างของจักรวาล อะไรที่มีปัญหาอยู่แล้ว หรือเราภาวนาว่าอย่าให้สิ่งนี้มีปัญหานะ สุดท้ายมันมีปัญหาจริง ๆ แถมไม่จบแค่ครั้งเดียวด้วย เจอซ้ำ ๆ รัว ๆ จากเรื่องเดิมนั่นแหละ
ส่วนอะไรที่ราบรื่นก็คือราบรื่นแบบไม่มีอะไรให้ต้องลุ้นเลย
เศร้า 55555555555555555555
พอมอ retweeted
ป้าข้างบ้านเล่าให้ฟัง มีพี่ผู้หญิงคนนึงแต่ก่อนแกเป็นผู้จัดการฝ่ายการเงินของหน่วยงานนึง ที่นี้บังเอิญแกเห็นลูกน้องแกกดอะไรไม่รู้ในโทรศัพท์เห็นน่าสนุกดี แกเลยให้น้องสอน แรก ๆ มันก็ได้ไง แต่ขึ้นชื่อว่าการพนันจะให้มันได้อย่างเดียวก็คงไม่ใช่
พอได้มาสักพักเริ่มเล่นเสีย จากเงินเก็บที่เก็บไว้จะใช้บั้นปลายกลับเอามาลงทุนเพิ่ม พอหมดตัวแทนที่จะหยุด แต่ไม่หยุด! แกไปเอาเงินในความดูแลของแกมาหมุนเวียนเพื่อเล่นการพนัน
สุดท้ายหมุนไม่ทัน ไม่มีเงินไปคืน สุดท้ายความแตก เป็นคดีความกันใหญ่โต เสียทั้งงาน เสียทั้งชื่อเสียง เสียทั้งอิสรภาพ
พอมอ retweeted
รายได้ติ๊กฟ้า จะมาจากยอดวิว จากติ๊กฟ้าที่เข้ามาดู ไทม์ไลน์เรา กับโพสต์ที่ขึ้นฟีดติ๊กฟ้านะครับ
อันที่ผมรี แสดงว่าขึ้นฟีดผมครับ 🙌
