Be Happy with what you have :)
Joined January 2014
- Tweets25.2K
- Following590
- Followers74.6K
- Likes15.4K
Monsty Planet retweeted
เลดี้กับแทรมป์ 1955 เป็นแอนิเมชันสองมิติรุ่นท้ายๆ ที่ทำด้วยมือล้วน สมัยนั้นทุกเส้นบนจอถูกลอกลงแผ่นเซลทีละแผ่น โดยแผนกหมึกและสีที่คนทำงานเกือบทั้งหมดเป็นผู้หญิง
พอถึง 101 Dalmatians ปี 1961 ดิสนีย์ก็หันไปใช้เครื่องถ่ายเอกสารลอกเส้นแทน ความโหยหาของฉันกับใครอีกหลายคน จึงมีต้นทุนเป็นเอ็นข้อมือของผู้หญิงที่ไม่มีใครจำชื่อได้ค่ะ
เคยมีช่วงที่กังวลกับอนาคตมากๆจนแบบไม่มีความสุขเลย แล้วอยู่ๆก็ดันไปเจอข่าวที่ใครบางคนจากไปแบบกระทันหัน นี่ก็เฮ้ย!บางทีพรุ่งนี้อาจจะเป็นเราเองก็ได้นี่หว่า ทีนี้คิดได้เลย บางทีอาจจะไม่ต้องกังวลอนาคตไกลๆหรอก เอาแค่วันนี้พรุ่งนี้ยังมีความสุข ยังยิ้มได้ กินอิ่ม นอนหลับ ก็ถือว่าดีแล้ว
อาจเพราะช่วงหลังมีภูมิกับเรื่องชิบหายวางป่วงเยอะเข้า พอเจออะไรที่แย่ๆ เดี๋ยวนี้ท้าทายละนะ แบบกระจอกว่ะ!หนักกว่านี้ก็เจอมาแล้ว ชีวิตก็งี้แหละถ้าราบรื่นไปซะหมดก็คงจะรู้สึกแปลกๆอยู่ (แต่ราบรื่นบ้างก็ดีนะ😂)
ไม่รู้ทำไมเวลาได้โอกาสอะไรสักอย่างมา จะชอบคิดกับตัวเองว่า ทำไปให้สุดเลย ทำเหมือนว่ามันจะเป็นครั้งเดียวในชีวิต พอคิดงี้พอมองกลับไปแทบไม่เสียใจเลย ถึงแม้ว่าผลจะออกมาดีบ้าง แย่บ้าง แต่ทำเต็มที่ไปแล้วในวันที่มีโอกาสแค่นั้นก็พอแล้วแหละ
Monsty Planet retweeted
ชอบประโยคที่บอกว่า พอโตขึ้นจึงได้รู้ว่าการนอนเฉยๆในวันหยุดแบบไม่ต้องทำอะไรเลยไม่ใช่ความขี้เกียจ แต่มันคือ “รางวัลชีวิตระดับพรีเมียม” 5555555555555
Monsty Planet retweeted
อ่านเจอมาแล้วชอบประโยคนี้จัง “หากมีใครยื่นโอกาสดีๆมาให้ให้รับไว้ก่อน ให้ลองดูก่อน ส่วนจะไปได้ไกลมากน้อยแค่ไหนค่อยว่ากัน ไม่สำเร็จก็ได้ “ประสบการณ์” แต่ถ้าสำเร็จก็ “เปลี่ยนชีวิต”
Monsty Planet retweeted
ใครยังสร้างงานศิลปะอยู่ในตอนนี้ ตอนที่เอไอลอกลายเส้น คนเห่อใช้แต่งนิยาย-กลอน ป้อนพรอมพ์แล้วยืดอกว่ามันคือศิลปะ แล้วสอนเราว่าถ้าไม่ปรับตัวก็อยู่ไม่รอด ฉันส่งกอดให้ทุกคนที่ยังสร้างงานด้วยมือตัวเองนะ เทรนด์ตลาดเปลี่ยนได้เสมอ แต่ความตั้งใจในผลงานจะอยู่ในใจคนที่ชอบมันตลอดไป
Monsty Planet retweeted
สิ่งที่ทำให้รู้สึกว่าโตขึ้นอีกขั้น คือการเรียนรู้ที่จะเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของตัวเอง ฝึกไปไหนมาไหนคนเดียว กินข้าวคนเดียว ให้รางวัลตัวเองด้วยการอยู่กับตัวเอง เพราะสุดท้ายมันไม่มีใครพร้อมอยู่กับเราตลอดเวลาจริง ๆ แม้แต่คนที่สนิทที่สุด คนรัก หรือครอบครัว ทุกคนมีชีวิตของตัวเองกันทั้งนั้น การเรียนรู้ที่จะไม่ผูกติดกับใครมันโคตรยาก แต่ถ้าทำได้ก็คงไม่ทุกข์ง่าย ๆ อีก เพราะเราไม่ฝากความสุขของตัวเองไว้ที่ใครอีกแล้ว
