Fotoreporterzy "Faktu" przyłapali sędziów Trybunału Konstytucyjnego, jak razem z Bogdanem Święczkowskim wchodzili do jego mieszkania. Wśród nich był Stanisław Piotrowicz, który jest rzecznikiem dyscyplinarnym w sprawie zawieszonego prezesa TK. — Oczywiście powinien zachować niezależność, ale złamania przepisów tutaj nie widzę — mówi w rozmowie z "Faktem" prof. Marek Chmaj. — To jest powieść w odcinkach, a pan Święczkowski robi wiele, żeby ratować swoją skórę — dodaje prawnik.
fakt.pl/polityka/stanislaw-p…
Co dalej ze zmianami w podatkach?
Jeśli prezydent zdecyduje się zawetować ustawę, może to pogrzebać całą reformę, a wraz z nią obniżkę podatku dla 3,5 miliona osób. I co najważniejsze – Sejm nie będzie mógł w żaden sposób „uratować” korzystnych dla ludzi zapisów.
Konstytucjonalista prof. Marek Chmaj wyjaśnia, że procedura jest bezlitosna. Sejm może jedynie spróbować odrzucić prezydenckie weto większością trzech piątych głosów. Nie ma mowy o wycinaniu fragmentów ustawy czy poprawianiu jej.
Jeśli prezydent zawetuje ustawę, to Sejm może ją ponownie rozpatrzeć w całości, czyli odrzucić weto większością 3/5 głosów. (...) Nie ma jakiejkolwiek drogi do uratowania jej w części – podkreśla prof. Chmaj.
superbiz.se.pl/wiadomosci/ni…
Michał Paprocki retweeted
Scena zatrzymania sprawcy masakry na krakowskim rynku opublikowana w social mediach.
Policjant widoczny na filmie, który nie zważając na to że jest ranny zdołał obezwładnić i zatrzymać napastnika jest BOHATEREM ♥️
Nigdy, przenigdy nie spodziewałem się ujrzeć scen rodem z USA na polskiej ziemi. Niebywała tragedia.
Status quo też jest decyzją. Zwłaszcza wtedy, gdy część organu nie może wykonywać swoich funkcji.
6 maja ETPC zastosował środek tymczasowy w sprawie dotyczącej czterech sędziów TK i zwrócił się do polskich władz, aby nie utrudniano im objęcia i wykonywania obowiązków. Jednocześnie wyraźnie zaznaczył, że nie przesądza meritum sporu.
To ważne rozróżnienie.
Nie trzeba ostatecznie ustalić, kto ma rację, żeby zapobiegać sytuacji, w której jedna strona wygra spór samym utrzymaniem korzystnego dla siebie stanu faktycznego.
Dlatego co do kierunku pozytywnie oceniam działania zmierzające obecnie do przywrócenia TK realnej zdolności działania.
Nie oznacza to blankietowej akceptacji każdego środka. Spory o przerwę w czynnościach prezesa i wiceprezesa, kworum czy kompetencję do kierowania Trybunałem pozostają realnymi problemami prawnymi.
Ale argument „niczego nie zmieniajmy, dopóki wszystko nie zostanie rozstrzygnięte” również nie jest neutralny. Jeżeli przedmiotem zarzutu jest właśnie bezprawne odsunięcie części organu od działania, zamrożenie status quo utrwala przewagę jednej strony.
Corporate governance zna ten problem bardzo dobrze.
Jeżeli w sporze wspólników jedna strona kontroluje rachunki, systemy, dokumenty i przepływ informacji, oczekiwanie kilku lat na wyrok może sprawić, że formalne zwycięstwo przyjdzie za późno.
Dlatego istnieją zabezpieczenia. Nie po to, żeby przed wyrokiem wskazać zwycięzcę, lecz żeby nikt nie wygrał procesu samą kontrolą nad stanem faktycznym.
Tak samo patrzę dziś na TK.
Odblokowanie instytucji uważam za kierunek słuszny. Każdy konkretny ruch powinien jednak przejść cztery testy: kompetencji, podstawy prawnej, proporcjonalności i tymczasowości.
Prawo nie powinno nagradzać tego, kto pierwszy przejął klucze do instytucji.
Powinno sprawić, żeby na końcu znaczenie miało to, kto miał rację.
Nie przesadzałbym z tą legalnością. Kandydatura Święczkowskiego została wskazana na Zgromadzeniu Ogólnym, w którym brali udział dublerzy - dwie osoby nieuprawnione. Wybór był obarczony wadą prawną, która nie podlega konwalidacji. Po 2015 roku widzieliśmy słabość władzy sądowniczej: ustępowanie przed władzą wykonawczą i ustawodawczą, ograniczanie uprawnień, bierne przyjmowanie decyzji. Istotą trójpodziału jest nie tylko równowaga, ale wzajemne hamowanie się władz. Sędziowie zerwali z biernością, wykorzystali przepisy ustawy i Konstytucji, by Trybunał mógł funkcjonować. To nowa, pozytywna sprawa, pokazująca siłę władzy sądowniczej.
Czytaj więcej na tygodnik.interia.pl/tygodnik…
- Pomysł jest interesujący. Wystąpienie z regresem jest jak najbardziej możliwe. Jest to postępowanie cywilne, stąd tzw. neo-sędziowie nie będą mogli chować się za immunitetem. Rozstrzyganie w tych kwestiach powinno należeć do sądu, oczywiście prawidłowo obsadzonego zgodnie z artykułem 45 Konstytucji. Stąd uważam, że za bycie przez kogoś tzw. neo-sędzią nie powinni płacić obywatele z budżetu państwa, bo to jest bez sensu - mówił dr hab. Marek Chmaj, konstytucjonalista (Kancelaria Chmaj i Partnerzy spółka partnerska).
Czytaj więcej na Prawo.pl:
prawo.pl/prawnicy-sady/wezwa…
— To nie jest rozwiązanie, które zagwarantuje niezależność Trybunału Konstytucyjnego jako organu władzy sądowniczej — mówi "Faktowi" o propozycji PSL, którą przedstawił Władysław Kosiniak-Kamysz, konstytucjonalista prof. Marek Chmaj. — Oczywiście zawsze można proponować nowe rozwiązania. Można też wygasić kadencję przy zagwarantowaniu określonych świadczeń, ale czy to jest rozsądne? Moim zdaniem nie, ponieważ mamy tutaj niebezpieczny precedens na przyszłość — zaznacza.
fakt.pl/polityka/reset-konst…
– Ja na jego miejscu bym się obawiał, że to się źle skończy – mówi prof. Marek Chmaj o Bogdanie Święczkowskim. W "Rozmowie naTemat" konstytucjonalista ocenia działania Karola Nawrockiego i tłumaczy, dlaczego polityczny reset nie wystarczy do rozwiązania kryzysu Trybunału Konstytucyjnego.
natemat.pl/674173,chmaj-ostr…
Wyjaśniał to konstytucjonalista profesor Marek Chmaj.
- W Zgromadzeniu Ogólnym nie może brać udziału dubler, bo nie jest sędzią, a dwaj sędziowie zostali wyłączeni, zawieszeni w czynnościach urzędowych, w związku z tym nie urzędują - powiedział.
radioszczecin.pl/?idp=6&idx=…
4 listopada PAP podała, że UOKiK zobowiązał ING Bank Śląski, BOŚ, Nest Bank i Plus Bank do zmiany procedur oraz ponownego przeanalizowania objętych decyzjami odrzuconych reklamacji dotyczących nieautoryzowanych transakcji.
Problem dobrze pokazują art. 40 i 45 ustawy o usługach płatniczych. Autoryzacja oznacza zgodę płatnika na transakcję. Sam zapis użycia instrumentu płatniczego nie wystarcza, by taką zgodę udowodnić. Uwierzytelnienie i autoryzacja nie są pojęciami zamiennymi.
Nie chodzi o to, że dane z systemu są bezwartościowe. Chodzi o granice wniosku, który można z nich wyprowadzić.
Z perspektywy zarządu widzę tu problem szerszy niż rozpatrywanie reklamacji. Procedura może być konsekwentnie wykonywana, a jednocześnie opierać się na założeniu, którego w sporze nie da się obronić.
Przygotowując obronę firmy, nie zaczynałbym od objętości archiwum. Najpierw zestawiłbym fakt, który trzeba wykazać, z treścią każdego istotnego dowodu. Potem sprawdził, w którym miejscu kończy się dokument, a zaczyna nasze założenie.
Przykładowo: raport wysyłki wiadomości, jej treść i umocowanie odbiorcy to osobne elementy analizy. Protokół spotkania warto odczytać pod kątem tego, czy zapisano w nim wiążące uzgodnienie, czy tylko przebieg rozmowy. Wynik zależy od prawa, umowy i pozostałych dowodów, nie od nazwy pliku.
Zrobiłbym również test przeciwnika: czy istnieje wiarygodny scenariusz, w którym wszystkie nasze zapisy są prawdziwe, ale nie zachodzi fakt, z którego wywodzimy korzystny skutek prawny? Jeżeli tak, trzeba znaleźć brakujący dowód lub zmienić ocenę ryzyka — zamiast powtarzać mocniej to samo twierdzenie.
Na tym polega dla mnie użyteczny związek governance ze strategią procesową. Zarząd powinien wiedzieć nie tylko, czy procedura działa, lecz także jakie twierdzenie firma potrafi dzięki niej obronić.
Przegląd dowodów warto więc zacząć od niewygodnego pytania: czego ten dokument nie dowodzi?
Kworum bywa prawem weta zapisanym ułamkiem.
Dzisiejszy spór w TK dotyczy tego, od ilu sędziów liczyć wymagane dwie trzecie. Uczestnicy Zgromadzenia Ogólnego przyjęli podstawę dwunastu osób i kworum ośmiu. Prawidłowość tej podstawy pozostaje przedmiotem sporu.
Dla governance jest tu szersza lekcja: zanim policzymy głosy, trzeba sprawdzić, kto może uniemożliwić samo podjęcie decyzji.
Przykład ze spółki: pięcioosobowa rada nadzorcza, statutowe kworum czterech osób. Trzech członków popiera uchwałę, dwóch nie uczestniczy w posiedzeniu. Większość jest. Możliwości podjęcia uchwały na tym posiedzeniu nie ma. KSH dopuszcza zaostrzenie ustawowych wymagań dotyczących kworum.
Taką konstrukcję można uzasadniać ochroną mniejszości. Trzeba jednak wiedzieć, czy chronimy ją przed konkretnym nadużyciem, czy dajemy możliwość zatrzymania każdej decyzji — również pilnego finansowania spółki.
Nie przenoszę reguł ustrojowych TK na spółki. Wspólne jest pytanie o kontrolę: kto może przegłosować uchwałę, a kto może nie dopuścić do jej podjęcia?
Kworum negocjowałbym równie uważnie jak prawo weta. Zapewnienie, że „przecież zawsze się dogadamy”, nie jest mechanizmem wyjścia z impasu.
9
7
3,504
Michał Paprocki retweeted
Replying to @7awbreaker @Damian_Bury
Proszę tylko nie padać — to nadal elementarz. Przedmiotem ochrony z art. 38 jest życie człowieka, co nie czyni człowieka „przedmiotem”. A zdolność prawna z art. 8 k.c. to odrębne zagadnienie. Jeśli te pojęcia Pan utożsamia, do wykładni Konstytucji jeszcze długa droga.
91% głosów przeciw. I co właściwie wygrała obrona przed przejęciem?
29 października walne zgromadzenie Monte dei Paschi di Siena odrzuciło plan alternatywnych transakcji wobec oferty Intesa Sanpaolo. Według relacji ANSA przeciw propozycji nabycia Banco BPM oddano 91,1% głosów reprezentowanych na walnym, a przeciw ofercie na Banca Generali — 90,9%. Na zgromadzeniu reprezentowano 65,86% kapitału. MPS potwierdziło w oficjalnym komunikacie, że obie planowane oferty utraciły aktualność. Nie uzyskała również poparcia proponowana fuzja z Mediobancą.
Jeszcze dwa dni temu podstawowe pytanie brzmiało, czy akcjonariusze udzielą zarządowi mandatu do realizacji alternatywnej strategii. Dzisiaj znamy odpowiedź: nie udzielili.
Ale z tego wyniku nie wyciągałbym zbyt prostego wniosku, że działania zarządu były bezwartościowe. 3 października Intesa podwyższyła gotówkową część swojej oferty o 0,25 euro na akcję MPS — z 1,00 do 1,25 euro, zachowując część akcyjną wynoszącą 1,6 akcji Intesy. Szef MPS przedstawia to jako efekt presji negocjacyjnej. Jest to interpretacja uczestnika sporu, nie wykazany związek przyczynowy.
Równocześnie w dokumentacji ujawniono jeszcze jeden mechanizm kontroli. W porozumieniu z 4 października, opisanym publicznie 9 października, Delfin zobowiązał się wobec Intesy do objęcia ofertą posiadanych akcji MPS i do zachowania podczas walnego sposobu głosowania zgodnego z warunkami oferty. Nie dowodzi to, że porozumienie przesądziło wynik zgromadzenia. Pokazuje jednak, dlaczego w publicznych przejęciach trzeba czytać także ujawnione zobowiązania akcjonariuszy, a nie wyłącznie porządek obrad.
Powstają tu dwa różne testy strategii obronnej. Pierwszy: czy presja doprowadziła do poprawy parametrów oferty? Drugi: czy alternatywny plan uzyskał zgodę właścicieli i miał realną szansę wykonania? Pozytywna odpowiedź na pierwsze pytanie nie zastępuje negatywnej na drugie.
Dla rady i zarządu to ważne rozróżnienie. Decyzja może poprawić pozycję negocjacyjną spółki, a mimo to nie otrzymać mandatu akcjonariuszy do wykonania. Dlatego trzeba oddzielić wartość uzyskanego ustępstwa od prawdopodobieństwa i kosztu wdrożenia własnej alternatywy oraz od skutków ewentualnej utraty oferty konkurenta.
Nie oznacza to również, że przejęcie przez Intesę jest już zakończone. Zgoda EBC na nabycie kontroli, wynik walnego MPS, pozostałe warunki regulacyjne i rzeczywiste przyjęcie oferty przez akcjonariuszy to odrębne etapy.
Najbardziej wartościowy dokument z tej historii nie musi być prezentacją synergii. Może nim być przygotowana przed głosowaniem analiza porównawcza: co realnie zyskujemy, kontynuując własny plan, a czego możemy się przez to pozbawić?
1
345
29,4% wyemitowanych akcji. 35,7% po hipotetycznym wykonaniu warrantów. I status akcjonariusza kontrolującego.
Wczoraj Delaware Court of Chancery rozpatrzył spór o przejęcie R1 RCM. Inwestor TA miał mniej niż jedną trzecią realnych głosów, więc nie spełniał jednej z ustawowych przesłanek kontroli. Niewykonanych warrantów nie można było do tej kalkulacji doliczyć.
Ale TA miał coś istotniejszego: umowne prawo wskazania większości składu rady, a spółka zobowiązała się dołożyć uzasadnionych starań, by nominaci zostali wybrani. Były również prawa aprobaty w istotnych sprawach.
Sąd uznał, że w rozumieniu zmienionego §144 prawa Delaware ten mechanizm wystarcza do kwalifikacji TA jako kontrolującego na podstawie alternatywnego testu obsady rady.
Skutek: nie oddalono na tym etapie zarzutu naruszenia obowiązków powierniczych. NIE oznacza to stwierdzenia naruszenia, nieuczciwości ceny ani unieważnienia przejęcia.
Wniosek dla zarządu i funduszu: cap table nie jest pełną mapą kontroli. Trzeba czytać równolegle prawa nominacji, obowiązki spółki, uprawnienia blokujące i zasady konfliktu interesów.
Reguły Delaware nie są polskim KSH. Ale pytanie „kto naprawdę może obsadzić organ?” warto postawić przed podpisaniem term sheetu.
– To, że Nawrocki ma tzw. focha i głosi, że nie przyjmuje ślubowania Berka, nie wpisuje się w kompetencje głowy państwa – ocenia z kolei prof. Marek Chmaj.
wprost.pl/kraj/12485119/maci…



