･ㅅ･

ชั้นชอบช่วง pillow talk มาก เหมือน wrap up ประเด็นที่คนส่งมา ที่ชอบคือแอนตันไม่ได้แค่เอาเรื่องของแต่ละคนมาเล่าหรือให้คำแนะนำแต่เห็นเลยว่าตั้งใจฟังและตกตะกอนสิ่งนั้นออกมาก่อนจะถ่ายทอดกลับมาเป็นข้อคิดที่ทุกคนสามารถเอาไปปรับใช้กับชีวิตตัวเองได้ และแอนตันไม่ได้พยายามบอกคนอื่นว่าต้องใช้ชีวิตยังไงแต่เลือกแชร์สิ่งที่ตัวเองได้เรียนรู้และชวนให้ลองมองชีวิตในอีกมุมหนึ่ง รู้สึกว่าเป็นคนที่มีความละเอียดอ่อนทางความคิดมาก 🥺 มองโลกแบบมีเหตุผล ไม่ละเลยความรู้สึกของตัวเองและคนอื่นเลยยย รักจังง แอนตันเล่าว่า ตัวเองสังเกตเห็นเรื่องตลกอย่างหนึ่งเกี่ยวกับการนอนหลับ คือยิ่งเราพยายามบังคับตัวเองให้หลับมากเท่าไหร่ บางครั้งกลับยิ่งนอนไม่หลับ เหมือนพอเราบอกตัวเองว่าให้หลับได้แล้ว สมองกลับตื่นตัวมากกว่าเดิมอีก แอนตันเลยคิดว่าเรื่องนี้อาจไม่ได้เกิดขึ้นแค่กับการนอน แต่รวมถึงความรู้สึกในชีวิตด้วย บางครั้งเราพยายามบอกตัวเองว่าไม่เป็นไรแล้ว อย่าคิดถึงเรื่องนั้นอีก หรือพยายามทำตัวเองให้มีความสุขเพราะคิดว่าเราควรจะมีความสุขแต่ความรู้สึกกลับไม่ได้ทำตามที่เราสั่งเสมอไป ยิ่งพยายามไม่คิดถึงอะไร สิ่งนั้นก็อาจยิ่งวนเวียนอยู่ในหัวหรือยิ่งถามตัวเองว่าหายดีหรือยังก็อาจยิ่งทำให้รู้ว่าเรายังไม่พร้อมจริง ๆ เมื่อไม่นานมานี้แได้อนตันบอกว่าได้ไปเยี่ยมชมวัดแห่งหนึ่ง แม้จะใช้เวลาอยู่ที่นั่นเพียงไม่กี่ชั่วโมงแต่กลับได้เรียนรู้และรู้สึกอะไรหลายอย่างกว่าที่คิดโดยมีเรื่องหนึ่งที่ติดอยู่ในใจคือ ไม่ว่าที่ไหนจะมีแสงสว่างที่นั่นก็ย่อมมีด้านมืดอยู่ด้วย สิ่งที่เป็นบวกและลบสามารถอยู่ร่วมกันได้เสมอ มันฟังดูเป็นเรื่องง่าย แต่การยอมรับความจริงข้อนี้กลับไม่ง่ายเลย เพราะเวลาที่เรารู้สึกเศร้าหรือวิตกกังวล เรามักอยากกำจัดความรู้สึกเหล่านั้นออกไปให้เร็วที่สุด เช่นเดียวกับเวลานอนไม่หลับที่เรายิ่งพยายามบังคับตัวเองให้หลับ จากสิ่งที่ได้เรียนรู้มาเลยคิดว่าการมีจิตใจที่สงบอาจไม่ได้หมายถึงการกำจัดทุกความรู้สึกที่ไม่สบายใจออกไป แต่เป็นการยอมรับว่าความรู้สึกหลายอย่างสามารถเกิดขึ้นพร้อมกันได้ เราสามารถรู้สึกขอบคุณกับสิ่งที่มีอยู่แต่ก็ยังมีเรื่องที่หนักใจได้ สามารถใช้ชีวิตได้ดี แต่ก็ยังมีวันที่แย่ได้หรือแม้แต่รู้สึกเหนื่อยแต่ก็ยังนอนไม่หลับได้ ละก็พูดถึงการที่เราไม่ควรทำให้การนอนกลายเป็นอีกหนึ่งภารกิจที่ต้องทำให้สำเร็จ ไม่ว่าจะเป็นการคอยดูเวลา คำนวณว่าเหลือเวลานอนอีกกี่ชั่วโมง หรือกดดันตัวเองว่าต้องหลับเดี๋ยวนี้ เพราะสิ่งเหล่านี้กลับยิ่งทำให้เรากังวลกับการนอนมากขึ้น ตัวเองก็ไม่ได้มีความสัมพันธ์ที่ดีกับการนอนเหมือนกัน แต่บางครั้งก็เลือกที่จะหยุดพยายามจับจังหวะว่าตัวเองจะหลับตอนไหน แค่นอนอยู่เฉย ๆ ฟังเสียงเครื่องปรับอากาศ เสียงรถที่ผ่านไปมาข้างนอก หรือเสียงเล็ก ๆ น้อย ๆ รอบตัว และสุดท้ายเราก็มักจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าตัวเองหลับไปตอนไหน แอนตันเลยคิดว่าอาจมีหลายเรื่องในชีวิตที่เป็นแบบเดียวกัน ไม่ใช่ทุกเรื่องที่ต้องแก้ไขหรือหาคำตอบให้ได้ภายในคืนนี้ และไม่ใช่ทุกความรู้สึกที่ไม่สบายใจจะต้องรีบจัดการทันทีที่เรารู้สึกถึงมัน บางครั้งแค่รับรู้ว่าความรู้สึกนั้นยังอยู่ก็เพียงพอแล้วในตอนนี้ ซึ่งไม่ได้หมายความว่าเรากำลังยอมแพ้ แต่เป็นการยอมรับว่าเรากำลังรู้สึกอย่างไร โดยไม่ต้องแกล้งทำเป็นว่าด้านมืดไม่มีอยู่จริง และไม่ปล่อยให้มันทำให้เราลืมไปว่ายังมีแสงสว่างอยู่ด้วย สุดท้ายแอนตันอยากบอกว่า ถ้าช่วงนี้มีอะไรที่ทำให้นอนไม่หลับ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่รบกวนการนอนจริง ๆ หรือเรื่องที่ยังวนเวียนอยู่ในหัว ไม่จำเป็นต้องหาคำตอบให้ทุกอย่างได้ก่อนจะหลับตาลงก็ได้ ปล่อยให้คืนนี้เป็นไปอย่างที่มันเป็น ให้คืนนี้เป็นแค่คืนนี้ ส่วนวันพรุ่งนี้ก็ปล่อยให้เป็นเรื่องของวันพรุ่ง A TON TO SAY ON TON AIR #TON_AIR_EP2 #어서와_두번째_톤에어