Pinned Tweet
متنهای بلندتر با موضوع روانکاوی رو توی این کانال تلگرام بخونید:
T.me/zehnvazaban
9
478
مشاهدهی روانکاوانه نه به آنچه رخ داده است مربوط میشود و نه به آنچه قرار است رخ بدهد، بلکه به آنچه در حال رخ دادن است مربوط است.
بیون، ۱۹۶۷
بعضی رویکردهای رواندرمانی سوپرویژن را به گروههای شلوغ و بیساختار محدود کردهاند. در این گروهها نودرمانگرها نمیتوانند زودتر از سه ماه یکبار ارائه بدهند و مشکلاتشان را بپرسند. درصورتی که نودرمانگرها به تعداد جلسات سوپرویژن بیشتری نیاز دارند.
1
21
601
فضای سوپرویژن گاها فضای سختی است و نیاز به امنیت دارد. شرم نودرمانگرها گاها موجب میشود تا مشکلاتشان را زیر نگاه دیگران سانسور کنند. سوپرویژن گروهی/کیس کنفرانس هیچگاه جایگزین سوپرویژن فردی و فضای امنش نیست.
Navid Entezary retweeted
اتفاقاً جالبه که کسانی بیش از همه عاشق این نمایشهای واژگانی هستن، کمترین طاقت مواجهه با سختی کار بالینی، سکوتها و بنبستهای طاقتفرسای اتاق درمانرو دارن. سوپرویژن واقعی یک کار خلوت، بیسروصدا و دردناکه و جنسش با نمایش، لایک و ایمپرشن گرفتن کاملاً متفاوته.
تشخیصهای روانشناختی/روانکاوی زبان مشترک متخصصها با هم دیگه است.
مثلا سوپروایزی و سوپروایزر.
اما یه عده برای خودنمایی تو فضای مجازی ازش استفاده میکنن.
بعضی از رواندرمانگرها فیلم جلسهی درمان را با رضایت مراجع ضبط میکنند؛ اما «رضایت» همیشه کاملا آگاهانه نیست: میتواند تحت تاثیر ناآگاه، جایگاه قدرت درمانگر و راضی کردن او باشد. حتی ماهیت انتقالی داشته باشد.
شاید وظیفهی ما این نباشد که درد روانی را از میان ببریم، بلکه بتوانیم به آن نزدیک شویم، به آن گوش بسپاریم و دریابیم که چه چیزی میخواهد در ما به اندیشه درآید.
17
280
معمولا اینایی که راجع به رواندرمانی و روانکاوی خیلی با تعصب و تحکم نظر میدن تجربهی بالینی خاصی ندارند و دانششون محدود به نظریه هاست.
تکیهی بیش از حد به نظریه میتواند به ادراک درمانگر جهت بدهد. درمانگر نخست باید مشاهده کند و سپس نظریهای بیاید که با آن همخوان باشد نه برعکس.
پیتر بلیک
یکی از روانکاوان دیگهای که با مدلی متفاوت به انسان نگاه میکنه فرانک سامرزه. مخصوصا در این کتاب. نوع نگاهش به نارسیسیزم و نقدهاش به کرنبرگ خواندنی و دقیقه.
قصد دارم چند کتاب که نقدهای خیلی جدی به اتو کرنبرگ که این روزها خیلی معروف شده معرفی کنم. یکی این کتابه که با اندیشهی فربرن مدل خودش رو برای کار با مراجعین سخت و انتقال منفی ارائه میکنه و نقدهای خوبی به کرنبرگ داره.
در روانکاوی، تلاش میکنی شبحهایی را که تسخیرت کردهاند، به نیاکانی بدل کنی که همراهیات میکنند.
نقل از هانس لئووالد
قراره نشستهایی با موضوع روانکاوی رو در اصفهان برگزار کنم. نشست صفر رایگان و برای همفکری و معرفی مسیر پیش روی این نشستهاست. اگر دوست دارید میتونید در این جمع پویا حضور داشته باشید.
ثبت نام: 09162996056
موقعیت تحلیلی باید به اندازهی کافی مشابه با گذشته، و به اندازهی کافی متفاوت باشد تا فضایی بیافریند که در آن تجارب کهنه و نو بتوانند به عنوان تجربهای تازه تجربه شوند.
افریت شاپیرا برمن
کاری این بنده خدا میکنه اینه که خیلی حرفهای یه سری فکت رو از جنبشهای اجتماعی مثل فمینیسم قرض میگیره تا ذهن مخاطب نتونه باهاش مخالفت کنه. نهایتا نتیجه غلط و دلخواه خودشو میگیره. بله ایدئولوژی میتونه همینقدر کادوپیچ شده و خوشگل بشه! و آگاهی کاذب اینطوری تولید بشه.
«مظهر وقاری، یاسمنی!» (با لحن طعنه)
جملهای که در آهنگ جدید توماج صالحی گفته شد.@OfficialToomaj
(این محتوا جنبه آموزشی و نقد سازنده داره و هدف این متن تخریب نیست)
لحن ترانه رپ توماج و محتواش واسم قابل درکه و این حق اونه و دموکراسی حتما بهش اجازه میده تندترین نقدها رو با جریان پادشاهی بکنه. اینکه چرا این نقد رو در وصف توماج مینویسم و مثلا به حامد فرد بابت فحاشیهاش نپرداختم هم دلیلش چیزی جز این نیست که وقتی حجم حجویات و لُمپنیسم از حد خودش خارج باشه دیگه نقد بیفایدهست، ولی در مواجهه با توماج همچنان اُمیدی به پذیرش دارم.
از دو جهت به چرایی اینکه این ادبیات جنسیتزده و ضدزن هست میپردازم:
۱- استفاده از واژه «وقار» به معنی متانت و سر و سنگین بودن، وقتی به عنوان صفتی برای زنان استفاده میشه، بار منفی داره و جنسیت زده است، چون در نظام مردسالار اساسا وقار و متانت برای ارزشگذاری زنان استفاده میشه و با نسبت دادن این صفت، زنان رو به زنِ خوب و زنِ بد دسته بندی میکنه.
۲- جمهوری اسلامی سالها تلاش کرد با پخش کردن عکسهای خصوصی زنان و زدن برچسبِ زن خراب (از جمله به یاسمن پهلوی)، زنان رو تحت آزار و خشونت قرار بده و بگه این زنان، با توجه به سبک زندگی و نگرششون نسبت به آزادیهای شخصی، زن خوب نیستن و فاقد اعتبارن. وقتی در این ترانه نام ایشون در کنار وقار (با طعنه) میاد، اساسا داره روایت ساختگی جمهوری اسلامی رو تکرار میکنه و به تقویت ریشههای سیستماتیک زنستیزی دامن میزنه.









