ไม่อยากเป็นแม่น้องกอตอ

นี่คิดว่าเป็นคอมม่อนเซ้นส์มากว่าเราไม่ควรแต่งสีขาวในงานแต่ง แต่เรื่องกำหนดตีมงานนี่ก็นานาจิตตัง ตอนสมัยเรา 20 กว่าๆ พี่ชายเราแต่งงาน ธีมสีน้ำเงินฟ้า เราเป็นคนวาดการ์ดเขียนรายละเอียดให้หมด ชัดเจน วันงานจริงเพื่อนแม่คนนึงใส่สีชมพูแบบเด่นมากอยู่คนเดียว จบงานเลยมาบ่นกับแม่ว่าทำไมเพื่อนแม่ทำงี้ อยากเด่นหรอ แม่บอก ”โอ้ยลูก คนต่างจัดหวัดเค้าไม่ได้มีชุดออกงานครบทุกสีนะ นี่อาจจะเป็นชุดที่เค้าคิดว่าเค้ามีและสวยที่สุดที่จะใส่มางานแต่งหลานชาย แล้วเค้าเลือกที่จะเอาเงินซื้อชุดใหม่เข้าธีมมาใส่เป็นซองช่วยงานให้พี่ลูกแทน แบบนี้เนี่ยเค้าก็ทำหน้าที่แขกได้ครบแล้วนะ“ นี่แอบเห็นธรรมขึ้นมา บางทีเราไม่รู้อะไรในชีวิตใครเลย แต่เราเผลอตัดสินเค้า แล้วยังกำหนดกะเกณฑ์อะไรบางอย่างขึ้นมาอีก (no offense คนที่กำหนดธีมเพื่อให้ภาพรวมงานเป็นโทนที่ชอบนะคะ เข้าใจมาก ชอบเหมือนกัน) หลังจากนั้นเลยไม่ตัดสินใครจากการแต่งกายอะไรเลย ถ้าเราทำเพื่อบ่าวสาวได้ก็ทำ สมัยมีแฟนยังเคยคิดว่าอยากให้คนแต่งหลากสีไปเลย สีอะไรก็ได้ที่มี ขอแค่มาร่วมงานก็พอ