parfa

تمام آرزویم ،یک زندگی عادی است،بودن در امروز است.فقط می خواهم امروز زندگی کنم وفردا صبح با دلی آرام چایم را بنوشم،به چیزی جز طعم نان وپنیر وشعرم فکر نکنم.دنبال فتح هیچ قله ای نیستم،فقط می خواهم پناه داشته باشم،توانایی خندیدن داشته باشم،عشق بورزم وحتی در عشق شکست بخورم. معین دهاز

تعداد دفعاتی که کتاب‌ها، فیلم، موسیقی، سفر، خرید و چای و قهوه نجاتم دادند اصلا قابل شمارش نیست... نرگس صرافیان

حرف‌های ما هنوز ناتمام... تا نگاه می‌کنی وقت رفتن است! باز هم همان حکایت همیشگی، پیش از آن‌که با خبر شوی لحظه‌ی عزیمت تو ناگزیر می‌شود! آی... ای دریغ و حسرت همیشگی ناگهان چقدر زود دیر می‌شود! قیصر_امین‌پور ۸ آبان سالگرد درگذشت

در من زنی تنها زندگی میکند که هر شب ؛ دیوانه وار به سوگِ خاطراتش مینشیند ؛ زنی که هر دقیقه یِ شبهایَش ؛ عشق را در خودش به بی رحمانه ترین شکلِ ممکن خفه میکند؛ و هر روزش را فاتحانه؛ از خواب برمیخیزد میشود و میشود همان زنِ قوی دیروزش…. ناشناس

چقدر دوست داشتم فیلم هاشو😍 تقریبا هرچی کتاب از آگاتا کریستی ترجمه شده بود رو خونده بودم دوران نوجوانی برای همین فیلم هاش خیلی بهم می چسبید 😍😍

گلس گوشیمو بعد از ماهها شایدم سالها،یادم نیست،عوض کردم چقدر همتون قشنگ ترشدید😍😅

هفتم آبان؛ روز کوروش بزرگ گرامی باد. #کوروش؛ به پارسی باستان: 𐎤𐎢𐎽𐎢𐏁 (حدود ۶۰۰ – ۵۳۰ پ. م) که با نام‌های کوروش دوم، #کوروش_بزرگ و #کوروش_کبیر نیز شناخته می‌شود، بنیانگذار و نخستین شاهنشاهِ شاهنشاهی هخامنشی بود که در میانه‌ی سال‌های ۵۵۹ تا ۵۲۹ پیش از میلاد، بر نواحی گسترده‌ای از آسیا حکومت می‌کرد. ایرانیان، او را پدر؛ بابلیان، برگزیده‌ی مردوک؛ یهودیان، ماشیاح (که تنها برای کوروش بزرگ استفاده شده و به‌معنای مسیح یا مسیحا، مسح‌شده‌ی خداوند و منجی است)؛ یونانیان او را قانونگذار، فاتحی بزرگ، سیاستمداری باهوش و فرمانروایی آرمانی؛ و بسیاری از مسلمانان، او را ذوالقرنین (پادشاهی آرمانی، نیرومند و دادگر) می‌دانند. از صفحه @minimalha

صبح رو با خبر فوت عموم شروع کردم حدود یک سال بود که بیماربود حدودا از یک ماه پیش دکترش درمان رو قطع کرده بود دیگه هممون می دونستیم که امروز وفرداست که تموم بشه ولی باز هم شنیدنش سخت بود😢 دیدن گریه بابام از شنیدن این خبر هم سخت تر بود😢😢من طاقت دیدن اشکای بابامو ندارم😭😭

دوست دارم بی‌دغدغه شوم، قهوه‌ام را بردارم، بروم وسط پاییز بنشینم، کتابی باز کنم و در حالی غرق در وادی کلمات شوم که عطر باران مشامم را پر کرده، باد خنکی می‌وزد و برگ‌های خشک را با خودش همراه می‌کند و درخت‌های بی‌‌بار و برگ پاییز، زل زده‌اند به منی که دارم عمیقا نفس می‌کشم و برش کوتاهی از جهانم را در کالبدی آرام و خوشبخت، زندگی می‌کنم و رنج‌ و اندوه زمانه را روی طاقچه‌ی خانه، جا گذاشته‌ام... نرگس_صرافیان

صبح بخیر بفرمایید قهوه☕️

خواهرم برام فرستاده🥺

شاید دور،شاید دیر اما نور از روزنه ای که باید،می تابد....

من اینجا ریشه در خاکم من اینجا عاشق این خاک اگر آلوده یا پاکم من اینجا تا نفس باقیست می مانم من از اینجا چه می خواهم،نمی دانم امید روشنائی گر چه در این تیره گیهانیست من اینجا باز در این دشت خشک تشنه می رانم من اینجا روزی آخر از دل این خاک با دست تهی گل بر می افشانم من اینجا روزی آخر از ستیغ کوه چون خورشید سرود فتح می خوانم فریدون مشیری ،سوم آبان سالروز وفات

چشمهای من میل به گریه داره می خواد بباره دل نمی دونی که چه حالی داره چه حالی داره غصه به جز گریه دوا نداره خدا نداره هرچی توی دنیا غمه مال منه روزی هزار بار دل من می شکنه صبح رو بااین آهنگ شروع کردم وصف الحال

مقایسه کردن درونِ پر از زخم خود با ویترین بی نقص دیگران، خودکشی خاموش هویت است؛ آرامش وقتی آغاز میشود که مسابقه را ترک کنی. ژان ژاک روسو