تو خونمون چیزی به اسم شام وجود نداره مگه اینکه مهمون داشته باشیم
همیشه واسم عجیب بود که بقیه میگفتن بریم شام درست کنیم مگه میلتون میکشه سه وعده بخورید؟!
هیچوقت قضیه تعارف کردن میزبان سر سفره رو درک نکردم. بابا من دارم میخورم دیگه، تو هی تعارف میکنی، منم تو رودربایستی میمونم و دیگه نمیخورم؛ آخرشم گشنه میمونم! 😭
تا پارسال با سوییشرت کل زمستونو سر میکردم، امسال هنوز زمستون نشده با کاپشنم میلرزم. نمیدونم هوا سردتر شده یا من پیر شدم، نسیم بهم میخوره استخوندرد میگیرم. 😐😐
یه جوری سر و گردنم درد میکنه که حس میکنم مغزم داره از چشمام میزنه بیرون، بعد تو همین وضعیت استاد گیر داده چرا خوابت میاد. بیا به این آدم ثابت کن خوابآلود نیستی، دیسک گردن داری تو ۲۲ سالگی :/
«اگه اشتباه کرده باشم چی؟»
این روزا تمام فکر و ذکرم تو همه موضوعات شده همین سؤال...
شاید مسئله این نیست که نمیدونم اشتباه کردم یا نه؛ مسئله اینه که میترسم جوابش رو بدونم و مجبور شم بهش اعتراف کنم.
اینکه چیزی نیس، اکثر پسرا واقعاً فکر میکنن خلبانا کار خاصی نمیکنن و خودشون بدون هیچ پیشزمینهای میتونن هواپیما رو بلند کنن و سالم بشوننش زمین.(واقعی و بدون شوخی)
بچهها جدی بنظرتون روزی سه وعده غذا خوردن باگ انسان نیست؟! نهایتاً باید هفتهای یه بار غذا میخوردیم، اینجوری کل عمرمون صرف غذا درست کردن میشه :/
هرچند من به دلیل اعتراض به بدنم روزی یه وعده میخورم.
چرا هر بار شعر «ستارهها»ی فروغو میخونم گریهم میگیره؟ حتی تو شادترین لحظههام.
با چه دردی نوشتی زن، که هر بار قلب آدمو لمس میکنی و دردت منتقل میشه؟!
رفتم جلوی موهامو کوتاه کردم و حس میکنم ریده شد توش :))))
هعی دارم خودمو قانع میکنم که نه خوب شده، موئه دیگه بلند میشه، ولی واقعیت اینه که انقد 🤏 مونده بزنم زیر گریه.