پیمان

می‌توانستم برای چشم‌هایت تا صبح شعر بنویسم برای رگ‌های دستانت حتی و با طرح لبهایت دهانم شیرین شود می‌توانستم لای موهایت دست بکشم و دریا دریا موج در سینه‌ام بیاید و برود می‌توانستم دوستت داشته باشم عاشقت باشم و روز از طلوع اندام تو شروع شود اما حالا گل‌های صحرایی روی خاک روییده

چقدر این نمایشگاه #تراکنش بی روحه

جالبه وقتی #ریمایندر ست می‌کنم دیگه یادم‌ نمی‌ره و بی نیاز می‌شم ازش ولی کافیه ثبت نکنم و زکل یادم می‌ره

به خاطر آلودگی نشد از دماوند بگیرم ولی همین قرص ماه هم تقدیم بهتون!

#فیلم نامه‌‌های زرد رو دوس داشتم

و کماکان #سرفه امانمون بریده

یه کوله سبک‌ چی بخرم؟

اکید توصیه می‌شه