Jest dużo pytań o to, czy na Tajwanie lekarze też wyciągają astronomiczne kwoty za puste dyżury.
Krótka odpowiedź: zarabiają świetnie, ale system opiera się na pełnej, cyfrowej transparentności i płaceniu za efekt, a nie za samo "bycie".
Oto jak to wygląda w liczbach i w praktyce:
• Zarobki: Średnia pensja lekarza w szpitalu to około 300–330 tys. TWD miesięcznie (ok. 37–41 tys. PLN). Stanowi to 5- do 6-krotności średniej krajowej.
• Płatność za leczenie (model PPF): Gwarantowana podstawa jest niska. Główny dochód lekarza to prowizja od każdego realnie zbadanego pacjenta i wykonanego zabiegu. Szpital nie płaci milionów za utrzymanie "martwego etatu" pod kontrakt, płaci wyłącznie za wyleczonych ludzi.
• Koniec z dublowaniem dyżurów: Pełna integracja cyfrowa z systemem ubezpieczyciela wymaga fizycznego włożenia Karty Lekarza do czytnika. Nie da się być w dwóch szpitalach jednocześnie – system od ręki odrzuca lewe faktury.
• Naturalny hamulec: Żeby zniechęcić do masowego, szybkiego przyjmowania pacjentów dla zysku, wprowadzono limity. Po przekroczeniu określonej liczby pacjentów dziennie (np. 40) stawka za każdą kolejną wizytę drastycznie spada.
Na Tajwanie nikt nie ucina pensji odgórnymi, urzędowymi ustawami. Wysokie zarobki lekarzy są efektem tytanicznej pracy, a nie luk w systemie, bo cyfryzacja i przejrzyste zasady finansowania po prostu uniemożliwiają patologiczne kominy płacowe.
#NFZ
funduszdanych.pl stoi! Publiczna ochrona zdrowia w liczbach.
Na stronie, możesz podejrzeć:
🟢 hospitalizacje w Polsce 2017–2025: liczby, grupy JGP, śmiertelność, tryb przyjęcia,
🟢 kartę każdej z ok. 700 grup JGP,
🟢 profile szpitali sieci PSZ: hospitalizacje, struktura organizacyjna, umowy z NFZ i inne,
Wszystko na otwartych danych NFZ. Bez logowania, za darmo.
Zajrzyj i daj znać, czego brakuje. Na początek polecam przegląd podstawowych informacji o hospitalizacjach.
funduszdanych.pl/hospitaliza…
Rafal retweeted
Kiedy chciałeś robić termolezję żeby ratować szpital, ale coś ci się pomieszało i zamiast tego przyłożyłeś się do jego bankructwa.
Jest super.
- płacimy wyższe składki
- mamy więcej lekarzy…
- …którzy płacą mniejsze podatki
a mimo to:
- mamy dłuższe kolejki i gorszy do nich dostęp
dlatego:
- musimy płacić za wizyty prywatne
a przy tym:
- NFZ nie ma efektywnej kontroli
- ewentualne kary są na szpitale, nie osoby odpowiedzialne
No ale chociaż zarobki lekarzy idą w górę…
A zróbmy sobie drugi Tajwan!
#reformaNFZ
Rafal retweeted
W sprawie „sławnego” już kodu H55 występuję do Prezesa NFZ z wnioskiem o przeprowadzenie kompleksowej kontroli.
Do tej pory kontrole były wyrywkowe, a co za tym idzie, w mojej ocenie, niewystarczające.
Chcę poznać powody skokowego wzrostu tych zabiegów w ostatnich latach i czy stoją za tym obiektywne przyczyny.
Przepływ pieniędzy w ochronie zdrowia (czyli jak pieniądze trafiają do lekarzy):
Tajwan (NHI) vs Polska (NFZ) 🇹🇼🇵🇱
Jak to działa, że na Tajwanie przy mniejszej liczbie lekarzy w przeliczeniu na mieszkańca niż w Polsce nie ma kolejek, a statystyczny mieszkaniec odwiedza lekarza średnio 16,36 raza w roku (ponad dwa razy częściej niż w Polsce)?
Kluczem jest konstrukcja przepływów finansowych między płatnikiem, placówką a lekarzem.
1. Płatnik -> Szpital i Przychodnia (Jak płaci system?)
W Polsce NFZ narzuca placówkom sztywne limity kontraktów – po ich wyczerpaniu zapisy stają lub zaczyna się spór o zapłatę za nadwykonania.
Tajwańskie NHI łączy rozliczanie każdej wykonanej procedury (punktowa skala RBRVS oraz Tw-DRGs, czyli odpowiednik polskich JGP) z 5 sektorowymi budżetami globalnymi (osobne pule na szpitale, przychodnie medycyny zachodniej, tradycyjną medycynę chińską, stomatologię i dializy):
Placówki nie mają limitu przyjęć pacjentów.
Jeśli w skali kraju wykonano więcej usług, niż zakładał roczny budżet sektora, w rozliczeniu kwartalnym automatycznie korygowana jest wycena samego punktu.
Dodatkowo system wypłaca premie za jakość prowadzenia pacjentów przewlekłych (Pay for Performance, m.in. w cukrzycy, nadciśnieniu czy chorobach nerek).
2. Placówka -> Lekarz (Model pracy i wynagrodzeń)
W Polsce dominuje wieloetatowość oraz kontrakty B2B w kilku placówkach jednocześnie. Na Tajwanie niemal wszystkie szpitale (464 placówki, 100% w systemie NHI) to podmioty prywatne lub fundacyjne działające w modelu zamkniętym (closed-staff):
W szpitalu: Lekarz jest związany z jedną placówką i otrzymuje wynagrodzenie składające się z podstawy oraz zmiennej części uzależnionej od liczby wypracowanych świadczeń.
W przychodni: Ponad 10,9 tys. przychodni medycyny zachodniej (86% zakontraktowanych w NHI) prowadzą najczęściej sami lekarze. Poza punktami rozliczanymi z NHI zatrzymują oni nieuregulowaną przez państwo opłatę rejestracyjną (guàhào fèi, zwykle 100–150 NTD od wizyty).
3. Skąd bierze się opłacalność dla lekarzy i brak kolejek?
Pojedyncza konsultacja jest w NHI wyceniona nisko, ale system opiera się na dużym wolumenie, niskiej biurokracji i braku przestojów:
- Brak skierowań: Pacjent idzie bezpośrednio do specjalisty, nie blokując lekarza rodzinnego wizytą wyłącznie po skierowanie.
- Sterowanie ruchem przez współpłacenie: Wizyta w małej przychodni to dopłata 1,7 USD, podczas gdy wejście bez skierowania do dużego centrum medycznego kosztuje 14 USD (ze skierowaniem: 5,7 USD), a na SOR – 25 USD. Najubożsi, dzieci poniżej 3. roku życia oraz osoby z ciężkimi chorobami są z opłat zwolnieni.
- Pełna cyfryzacja (MediCloud 2.0 i e-recepty z kodem QR): Lekarz jednym kliknięciem widzi historię wizyt, wyniki badań, obrazy (RTG/TK) i leki przepisane w innych placówkach, a system sam ostrzega przed dublowaniem badań.
- Dostępność godzinowa: Osiedlowe przychodnie pracują w systemie zmianowym – również wieczorami (do 22) i w soboty.
W efekcie polski NFZ – oparty na sztywnych limitach kontraktów, obowiązkowych skierowaniach i rozproszeniu lekarzy między wieloma etatami – generuje wielomiesięczne kolejki mimo większej liczby lekarzy per capita.
Tajwański NHI dzięki brakowi limitów przyjęć, powiązaniu wynagrodzeń z wolumenem usług, progowemu współpłaceniu oraz cyfryzacji zapewnia natychmiastowy dostęp do lekarza przy zachowaniu stabilności finansowej systemu.
#OchronaZdrowia #NFZ
Historia kodu H55, czyli jak NFZ kontrolował termolezję kręgosłupa.
🔴 Już w sierpniu 2022 r., NFZ wiedział, że 2 szpitale rozliczały termolezję kręgosłupa jako hospitalizacje, a nie jako świadczenia w AOS.
🔴 W latach 2023-2026 NFZ przeprowadził łącznie 19 kontroli w 18 szpitalach. Sprawdzono tylko 21% miesięcy rozliczeń. Skutki finansowe dla kontrolowanych placówek: 25,7 mln zł przy 172 mln zł wykazanych świadczeń.
🔴 14 placówek z nagłymi seriami zabiegów termolezji nie miało żadnej kontroli.
🔴 12 dużych szpitali ma poradnię neurochirurgiczną, a i tak rozliczało wszystkich pacjentów jako hospitalizacje w szpitalu.
W latach 2019-2025, łączna wartość świadczeń H55 to 790 mln zł.
Zapraszam!
funduszdanych.pl/artykuly/hi…
Krótko o formach zatrudnienia lekarzy w Polsce i na Tajwanie.
Na Tajwanie nie istnieje znany z Polski podział na „etat” i „szpitalny kontrakt B2B” — wszyscy lekarze pracujący w szpitalach są bezpośrednimi pracownikami tych placówek, a elastyczność finansową osiąga się tam za pomocą zmiennego wynagrodzenia (PPF) wewnątrz stosunku pracy.
Cztery kluczowe różnice w strukturze zatrudnienia na Tajwanie
1. Brak fikcyjnego samozatrudnienia w szpitalach: Zarówno lekarz rezydent (住院醫師, objęty od 2019 r. ochroną Kodeksu pracy), jak i specjalista (主治醫師) są zatrudnieni bezpośrednio przez szpital. Nawet jeśli 70–80% wypłaty specjalisty pochodzi z prowizji za procedury (PPF), prawnie i podatkowo jest to dochód ze stosunku pracy (薪資所得), a nie faktura wystawiana przez jednoosobową działalność gospodarczą.
2. Własna działalność tylko we własnej klinice: Status zbliżony do polskiego B2B (tzw. dochód z praktyki zawodowej — 執行業務所得, z wysokimi ryczałtowymi kosztami uzyskania przychodu) przysługuje wyłącznie właścicielom i wspólnikom samodzielnych przychodni (診所), które stanowią ok. 35% rynku lekarskiego (w stomatologii i medycynie chińskiej ten odsetek przekracza 80%).
3. Zasada jednego miejsca pracy: Tajwańska Ustawa o Opiece Medycznej zabrania lekarzom swobodnego „skakania” między kilkoma szpitalami i prywatnymi gabinetami. Lekarz jest przypisany licencją do jednej głównej placówki. Jeśli szpital powiatowy potrzebuje wsparcia specjalisty z centrum medycznego na jeden dyżur w tygodniu, wymaga to formalnego zgłoszenia i zgody lokalnego Wydziału Zdrowia, co jest automatycznie weryfikowane przez system NHI przy autoryzacji kartą czipową.
4. Polityka „zamkniętych drzwi” (Closed-Staff System): Tajwańskie szpitale działają w systemie zamkniętym — lekarz prowadzący własną przychodnię na mieście nie może przyjść do szpitala „na kontrakt”, zoperować swojego pacjenta i wystawić faktury. Operują wyłącznie lekarze etatowi danego szpitala, co wymusza na przychodniach przekazywanie cięższych przypadków do szpitali w ramach ustrukturyzowanej ścieżki skierowań.
Rafal retweeted
Bardzo proszę o RT,podbijanie wpisu pana @RKomarewicz sprawa dotyczy nieprawidłowości przy rozliczaniu zabiegow kręgosłupa wykonywanych min przez słynnych”chłopców z Mogilna”za 26tys zł na godzinę,co skończyło się upadkiem powiatowego szpitala w Miastku. @jan_czura @PatrykSlowik
Czy zabiegi kręgosłupa w ramach NFZ są rozliczane w sposób właściwy?
Aby to ustalić, a także poznać ewentualną skalę nieprawidłowości, występuję, na podstawie ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora, do Prezesa NFZ z wnioskiem o przeprowadzenie kompleksowej kontroli w zakresie rozliczania tych świadczeń.
Nie przesądzam o nieprawidłowościach, ale z racji wątpliwości opinii publicznej ta sprawa powinna zostać zbadana rzetelnie i kompleksowo, a nie wyrywkowo jak do tej pory.
Rafal retweeted
Serdecznie zachęcam do przeczytania indywidualnej odpowiedzi na pytania barometru ochrony zdrowia Posła Rafała Komarewicza @RKomarewicz .
Jest to moim zdaniem najbardziej zgodna z oczekiwaniami społeczeństwa odpowiedź jaką do tej pory otrzymałem i jaką widziałem w przestrzeni publicznej. Zgadzam się z praktycznie wszystkim co tam zawarto i daję temu znak jakości ZarobkiLekarzy.
"Rafał Komarewicz to Poseł na Sejm RP | Przewodniczący Komisji Gospodarki i Rozwoju | Wiceprzewodniczący Komisji Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych"
Poseł przesłał odpowiedź już 10 listopada, ale umknęła mi w zalewie afer za co bardzo przepraszam. Spieszę naprawić błąd. Poseł Komarewicz od dawna otwarcie wspiera sprawę naprawy Ochrony Zdrowia oraz jawnego rejestru zarobków.
Koniecznie przeczytajcie jego propozycje - tak moim zdaniem powinna wyglądać naprawa systemu jeśli mowa o kamieniach milowych. Jest konkret, nie tylko lanie wody.
Hmmm... Minister Zdrowia Rafał Komarewicz? No ale to tylko deklaracje ;)
zarobkilekarzy.pl/barometr-p…
Ja tylko dodam od siebie, że na Tajwanie nie ma deklaracji.
Po prostu idziesz gdzie chcesz (nawet do szpitala, specjalisty bez skierowania), płacisz opłatę rejestracyjną (20-60zł) i zrobione.
Praktycznie wszystkie wizyty rozlicza NHI w zależności co było zrobione.
I tyle. Pieniądze dosłownie idą za pacjentem. Widzę prawie codziennie nowe przychodnie powstają i upadają jak są kiepskie.
Byłem dzisiaj u lekarza rodzinnego, pierwszy raz od 15 lat na NFZ.
Do tej pory chodziłem do specjalistów tylko prywatnie, zazwyczaj wybierałem dr n. med. lub przynajmniej takich z sukcesami w bio na ZnanyLekarz. Za waszą namową spróbowałem osobiście skorzystać z systemu. Było... warto?
Składając deklarację POZ miałem do wyboru kilka osrodków w swojej okolicy. Od takich z oceną 1.0/5 na google, aż po taki z 4.6/5. Moi agenci AI zrobili research i wybrali ten gdzie kadra miała potencjalnie najlepsze kompetencje do rozwiązania mojego problemu. Ten 1.0 mijałem często na osiedlu i wyglądał gorzej niż sąsiedni warzywniak i lumpeks.
Przychodnia faktycznie świeżutka i nowiutka, niczym nie odstająca od tych z drogich wizyt prywatnych. Zostałem przyjęty bez opóźnienia. Przyjęła mnie lekarka która wydawała się bardzo zaangażowana, specjalistka interny. Przeprowadziła ze mną całkiem szczegółowy wywiad i zainteresowała się nawet rzeczami których nie zgłaszałem, a które dostrzegła. Zamiast kierować mnie do specjalistów, postanowiła sama przyjrzeć się problemowi. Zleciła kilka badań i mam do niej wrócić z wynikami na początku tygodnia.
Było terminowo, profesjonalnie, ładnie i wszyscy uśmiechnięci. Czy dobre chęci przełożą się na skuteczne leczenie? To się okaże, ale przynajmniej nie wyszedłem zrezygnowany.
Z drugiej strony jak pomyślę o tym gabinecie 1.0... Tam nawet w słoneczny dzień jest szaro, jakby cała nadzieja omijała to miejsce szerokim łukiem. To mi się kojarzy z gabinetami do których chodziłem jako dziecko. Nie sądzę żebym stamtąd wyszedł z jakąkolwiek nadzieją gdybym źle wybrał.
I teraz - jak to działa? Stawka kapitacyjna jest stała dla każdego POZ, POZ dostaje pieniądze za pacjenta niezależnie jak często korzysta z ich usług. Dlaczego więc jeden może być całkiem profesjonalny (przynajmniej takie sprawia wrażenie), a drugi ma opinie gorsze niż najpodlejszy kebab w okolicy i odstrasza samą swoją obecnością?
Czy to uczciwy system, gdzie jeden lekarz otworzył sobie umieralnie i pewnie przeżera całe środki na wynagrodzenia, a drugi ośrodek jest w stanie zatrudnić kadrę, zbudować nowoczesny budynek i przyjmować pacjentów w bardzo przyzwoitych warunkach? Do tego oferują na miejscu sporo usług. Czemu oba POZ dostają tyle samo pieniędzy?
Wniosek mam z tego jeden - sprawdźcie w google okoliczne gabinety i ZMIEŃCIE swoją deklarację POZ. Nie dawajcie zarabiać na sobie lekarzom którym na niczym nie zależy. Szczególnie jeśli do lekarza nie chodzicie - niech wasze pieniądze trafiają tam, gdzie się starają. Dwa razy w roku możecie zmienić deklarację, a dokonać tego możecie na pacjent.gov.pl dosłownie paroma kliknięciami.
To jedyna opcja głosowania portfelem.
zarobkilekarzy.pl/analizy/po…
Rafal retweeted
Byłem dzisiaj u lekarza rodzinnego, pierwszy raz od 15 lat na NFZ.
Do tej pory chodziłem do specjalistów tylko prywatnie, zazwyczaj wybierałem dr n. med. lub przynajmniej takich z sukcesami w bio na ZnanyLekarz. Za waszą namową spróbowałem osobiście skorzystać z systemu. Było... warto?
Składając deklarację POZ miałem do wyboru kilka osrodków w swojej okolicy. Od takich z oceną 1.0/5 na google, aż po taki z 4.6/5. Moi agenci AI zrobili research i wybrali ten gdzie kadra miała potencjalnie najlepsze kompetencje do rozwiązania mojego problemu. Ten 1.0 mijałem często na osiedlu i wyglądał gorzej niż sąsiedni warzywniak i lumpeks.
Przychodnia faktycznie świeżutka i nowiutka, niczym nie odstająca od tych z drogich wizyt prywatnych. Zostałem przyjęty bez opóźnienia. Przyjęła mnie lekarka która wydawała się bardzo zaangażowana, specjalistka interny. Przeprowadziła ze mną całkiem szczegółowy wywiad i zainteresowała się nawet rzeczami których nie zgłaszałem, a które dostrzegła. Zamiast kierować mnie do specjalistów, postanowiła sama przyjrzeć się problemowi. Zleciła kilka badań i mam do niej wrócić z wynikami na początku tygodnia.
Było terminowo, profesjonalnie, ładnie i wszyscy uśmiechnięci. Czy dobre chęci przełożą się na skuteczne leczenie? To się okaże, ale przynajmniej nie wyszedłem zrezygnowany.
Z drugiej strony jak pomyślę o tym gabinecie 1.0... Tam nawet w słoneczny dzień jest szaro, jakby cała nadzieja omijała to miejsce szerokim łukiem. To mi się kojarzy z gabinetami do których chodziłem jako dziecko. Nie sądzę żebym stamtąd wyszedł z jakąkolwiek nadzieją gdybym źle wybrał.
I teraz - jak to działa? Stawka kapitacyjna jest stała dla każdego POZ, POZ dostaje pieniądze za pacjenta niezależnie jak często korzysta z ich usług. Dlaczego więc jeden może być całkiem profesjonalny (przynajmniej takie sprawia wrażenie), a drugi ma opinie gorsze niż najpodlejszy kebab w okolicy i odstrasza samą swoją obecnością?
Czy to uczciwy system, gdzie jeden lekarz otworzył sobie umieralnie i pewnie przeżera całe środki na wynagrodzenia, a drugi ośrodek jest w stanie zatrudnić kadrę, zbudować nowoczesny budynek i przyjmować pacjentów w bardzo przyzwoitych warunkach? Do tego oferują na miejscu sporo usług. Czemu oba POZ dostają tyle samo pieniędzy?
Wniosek mam z tego jeden - sprawdźcie w google okoliczne gabinety i ZMIEŃCIE swoją deklarację POZ. Nie dawajcie zarabiać na sobie lekarzom którym na niczym nie zależy. Szczególnie jeśli do lekarza nie chodzicie - niech wasze pieniądze trafiają tam, gdzie się starają. Dwa razy w roku możecie zmienić deklarację, a dokonać tego możecie na pacjent.gov.pl dosłownie paroma kliknięciami.
To jedyna opcja głosowania portfelem.
zarobkilekarzy.pl/analizy/po…
Zbliżamy się do modelu hybrydowego.
Publiczno (77%) - prywatnego (23%).
Sektor wizyt prywatnych zniknąłby niemal błyskawicznie, gdyby nie było kolejek „na NFZ”.
Może warto przemyśleć wprowadzenie sztywnych stawek za konsultacje i wrzucić wszystko właśnie na NFZ?
Zrobiłem analizę porównawczą. Szczególnie widać kontrast w stomatologii. Na Tajwanie prawie wszystkie kliniki działają w ramach NHI. Wizyta to 20 zł.
Polska:
Nie ma dokładnego, oficjalnego procentu „ile wszystkich wizyt jest prywatnych”. GUS w statystykach ambulatoryjnych liczy głównie świadczenia finansowane ze środków publicznych (~330–370 mln porad lekarskich rocznie).
Z badań wynika:
• ~40% gospodarstw domowych korzysta z jakichś usług niefinansowanych przez NFZ (GUS 2023).
• W przypadku specjalistów: według CBOS ok. 40% dorosłych było w ostatnim półroczu u specjalisty prywatnie (lub w ramach abonamentu).
• Główny powód prywatnych wizyt: kolejki (70–79% wskazań), nie jakość.
• Stomatologia i część diagnostyki są w dużej mierze prywatne.
• Ponad 70% podmiotów mających kontrakt z NFZ to podmioty prywatne – ale one realizują też (albo głównie) świadczenia NFZ.
wtf? "w szpitalach w top5 na każdym oddziale jest 15 lekarzy na 5 pacjentów". Ktoś coś?
"A co wy łaskę robicie, lekarze?" - pyta Grzegorz Jankowski w rozmowie z Łukaszem Szumowskim.
W szpitalach powiatowych brakuje lekarzy, podczas gdy w dużych miastach jest ich znacznie wiecej."
Źródło:
facebook.com/share/v/1DRdNZL…
Satyrycznie, ale mechanizmy (chyba) się zgadzają.
W temacie porównywania ochrony zdrowia do „normalnego” sektora usług.
1. Normalny salon fryzjerski:
• Otwieram salon, ustalam cenę.
• Jak mam dużo klientów — zatrudniam więcej fryzjerów.
• Jak jestem za drogi lub za słaby — klienci idą do konkurencji.
• Jak nie ma chętnych do pracy — podnoszę stawki albo zamykam.
2. Ten sam salon, ale jako szpital:
• Miasto wyznacza mnie na szefa salonu.
• Muszę mieć minimum dwóch fryzjerów (bo tak mówi norma).
• W mieście jest tylko dwóch fryzjerów, bo Naczelna Izba Fryzjerska oszacowała, że tylu wystarczy.
• Narodowy Fundusz Fryzjerski płaci mi za „procedury”.
• Mieszkańcy czują się źle, jak włosy mają 5 cm, bardzo źle przy 10 cm i umierają przy 20.
• Jeden fryzjer zaczął strzyc prywatnie w domu.
• Błagam go, żeby przyszedł choć na jeden dzień.
• Zgadza się, ale tylko na „usługę fryzjerską” dwa i pół dnia w tygodniu za potrójną stawkę.
• Z dwóch etatów mam realnie 1,5.
• Włosy rosną. Kolejki też.
• Ludzie i tak muszą się ostrzyc — idą prywatnie.
• Drugi fryzjer robi to samo. Mam realnie jeden etat.
• Włosy rosną. Kolejki też.
• Obaj biorą teraz 10× więcej za tę samą usługę.
• Włosy rosną dalej…
I wtedy ktoś mówi, że problemem jest dyrektor salonu, bo przecież to on podpisuje umowę z fryzjerem.
Na Tajwanie nie ma taryfy ulgowej, a pomysł, by 70% pytań na egzaminie medycznym pochodziło z jawnej bazy, wywołałby powszechny skandal.
Oto jak wygląda to w tajwańskim systemie (醫師國考):
🇹🇼 Tajwan — Lekarski Egzamin Państwowy
👨⚕️ Lekarz (Dwuetapowy Państwowy Egzamin Medyczny + Praktyczny OSCE):
Oficjalna jawna baza pytań: BRAK. (Można przerabiać arkusze z ubiegłych lat, ale nie istnieje żaden państwowy zbiór, z którego oficjalnie losuje się 70% pytań na egzamin).
Etap 1 (Nauk Podstawowych): 200 pytań testowych z anatomii, fizjologii, farmakologii itp. Próg zdania: 60% (i żaden przedmiot nie może mieć 0 pkt).
Egzamin Praktyczny OSCE (Objective Structured Clinical Examination): Obowiązkowy, bezwzględny sprawdzian na stacjach z udziałem standaryzowanych pacjentów (aktorów) i symulatorów. Sprawdza realne umiejętności zabiegowe i diagnostyczne.
Oblanie OSCE automatycznie blokuje możliwość przystąpienia do Etapu 2.
Etap 2 (Kliniczny): 320 pytań testowych z medycyny klinicznej (interna, chirurgia, pediatria itd.). Próg zdania: 60%.
W Polsce do leczenia ludzi wystarczy opanować na pamięć 2,5 tys. udostępnionych pytań i ustrzelić niewiele ponad połowę (56%).
Na Tajwanie, oprócz wyższego progu punktowego (60%) z nieznanych wcześniej pytań, musisz przejść gęste sito praktyczne (OSCE).
W odpowiedzi na argument, że to przecież „szpitale płacą, nie NFZ”…
Nie mają raczej wyboru, ani siły negocjacyjnej, bo albo się zgadzają na warunki, albo przestają istnieć.
Co pokazują dane (AOTMiT, analizy szpitali powiatowych):
• Średnio ok. 68% kosztów działalności to wynagrodzenia (etat + kontrakty).
• W szpitalach powiatowych/gminnych często 70–80%+, rekordy powyżej 85%.
• Reszta musi pokryć:
• leki i materiały medyczne (~15–20%),
• media, energię, sprzątanie, catering, pranie (~7–10%),
• serwis i amortyzację sprzętu (~5–8%),
• administrację, IT, bezpieczeństwo (~3–5%).
NFZ płaci za procedury/ryczałt, które teoretycznie mają pokrywać całość kosztów. Gdy personel „zjada” 70–80%, na leki, sprzęt i utrzymanie zostaje bardzo mało – stąd długi i zamykanie oddziałów.
Ziemniaki, marchew, buraki, cebula – takie produkty zbierane będą w gminie Izbica na rzecz szpitala w Krasnymstawie. Z apelem o pomoc zwrócił się dyrektor placówki, która zmaga się z poważnymi problemami finansowymi – podaje Tygodnik Zamojski.
Dyrekcja szpitala tłumaczy pogarszającą się sytuację przede wszystkim rosnącymi kosztami działalności oraz brakiem zapłaty przez Narodowy Fundusz Zdrowia za część wykonanych świadczeń. Same koszty wynagrodzeń i kontraktów wzrosły o około 650 tys. zł miesięcznie.
Wyłapali przede mną @DawidParzyk i @Janusz_Ch_.
Rafal retweeted
Ziemniaki, marchew, buraki, cebula – takie produkty zbierane będą w gminie Izbica na rzecz szpitala w Krasnymstawie. Z apelem o pomoc zwrócił się dyrektor placówki, która zmaga się z poważnymi problemami finansowymi – podaje Tygodnik Zamojski.
Dyrekcja szpitala tłumaczy pogarszającą się sytuację przede wszystkim rosnącymi kosztami działalności oraz brakiem zapłaty przez Narodowy Fundusz Zdrowia za część wykonanych świadczeń. Same koszty wynagrodzeń i kontraktów wzrosły o około 650 tys. zł miesięcznie.
Wyłapali przede mną @DawidParzyk i @Janusz_Ch_.
Jak i gdzie chodzimy do lekarza? W Polsce to około 10 wizyt, na Tajwanie 16 rocznie. Głównie wizyty w klinikach, bo są wszędzie i ogólnie dostępne.
Tajwan:
• Dominują kliniki (~8,35 wizyt) + szpitale (~4,68).
• Do tego medycyna chińska (~1,80), stomatologia (~1,49) i dializy.
• Wysoka liczba wizyt ambulatoryjnych przy relatywnie umiarkowanej liczbie hospitalizacji – typowe dla systemu z bardzo łatwym dostępem do opieki ambulatoryjnej.
Polska:
• Dużo bardziej zdominowana przez POZ (podstawową opiekę zdrowotną): 187 mln porad lekarskich w POZ vs 137,8 mln w opiece specjalistycznej.
• Stomatologia osobno (~0,95 na osobę).
• Brak publicznego odpowiednika „Chinese Medicine” w tej skali.
• Wyższa liczba hospitalizacji przy niższej liczbie wizyt ambulatoryjnych – częsty obraz w systemach europejskich (inny model opieki, kolejek, definicji i zachęt finansowych).
Źródła polskie:
• GUS, Ambulatoryjna opieka zdrowotna w 2024 r. – 360,6 mln porad ambulatoryjnych (324,7 mln lekarskich + 35,8 mln stomatologicznych), średnio 9,6 na mieszkańca (najwięcej Mazowieckie 10,6, najmniej Opolskie 7,9).
• GUS, Zdrowie i ochrona zdrowia w 2024 r. – 7,57 mln hospitalizowanych w szpitalach ogólnych (+5,8% r/r), co daje ok. 2017 hospitalizacji na 10 tys. mieszkańców (czyli ~20,2 na 100 osób).































