قلقلک دادن کلیتوریس با پَر یا یه چیز مشابه برای مدت نسبتا طولانی و بعد رها کردنش به حال خودش.
1
11
372
پدر ْ رالف retweeted
*هدف این پست قربانینکوهی نیست*
سر جدتون درست انتخاب کنید! طرف تمام ردفلگهای شناخته شده بشریت رو داره، قیافهش طوریه که من مذکر ببینمش میرم از اونطرف خیابون رد میشم، نجاست، کثافت و لجن میباره از این عکس ولی بعضی زنان با این قیافه وارد رابطه میشن و بعد من باید فحش بخورم!
تنبیهی که جسمی یا کلامی مشارکت ندارم، برام هیچ لذت و زیباییای نداره. احتمالا ریشه علاقه نداشتنم به شیباری و مومیایی و... همینه. عاشق لمس و اتصالم. موضوع اینه گه میخوره تو دنیایی باشه که فقط مال خودشه. چه جذابیتی داره برم به کارم برسم و ایشون اون کنج بدون کتک چیزی بنویسه؟
یک جذابیت خاصی توی تنبیه هایی هست که درِش مشارکت نمیکنی. مثلا باید یه گوشه رو به روی دیوار بایسته یا چند صفحه یک جمله رو بنویسه و ... و تو میری به کار خودت میرسی و اون هم در دنیای خودش در حال تنبیه شدن هست.
5
161
«چقد تربیتت سختگیرانهاس»
بیا. بیا شما تربیت کن حالا که بلدی و تشخیص میدی. این کمربند دست شما احمق کوچولو.
12
258
این نگاه و تسلیم، بیقیمته. انگار اومده تا سرویس بده به صاحبش. چه سرویسش مستقیم باشه و به بدن صاحبش متصل باشه، چه غیرمستقیم باشه و با هرزگیش زیبایی ایجاد کنه.
This quoted post is unavailable.



















