Przy okazji tej sprawy z Karolkiem przypomniała się historia z studenckich czasów. Żeby sobie na pifko dorobić pracowałem na kuchni, w jednej knajpie wysiedziałem nawet 3 lata. Pewnego razu na zmywak trafia Kinga. Dziewczyna popracowała z nami jakieś trzy miesiące i zaczął ją intrygować pewien powtarzający się schemat. W każdy czwartek do knajpy wpadał ten sam facet: wielki, łysy, przypakowany, w skórzanej kurtce. Zbijał z nami piątki w kuchni, wychodziliśmy razem na szybkiego ćmika, znikał po kilku minutach. W końcu Kinga nie wytrzymała i pyta na boku: – Ej, a kto to w ogóle jest? My takz poważną miną, że to koleś od haraczu i że dziwne, że ona takich rzeczy nie ogarnia jak przyszła pracować na kuchnie przy rynku. Nasza Kinga następnego dnia nie pojawiła się w pracy, i jako powód podała, że nie chce mieć nic wspólnego z dziwnymi ludźmi. Nie pamiętam już nawet, czy ktoś się starał jej wyjaśnić, że to był żart i koleś którego się wystaraszyła był od deratyzacji.