Tunc Tataker

İnsan zihni boşluğu ve belirsizliği sevmiyor. Nedenini bilmediği boşlukları kendi senaryolarıyla dolduruyor. Bir anlamda kendi yazıyor kendi oynuyor. Bu koşulları yaratan kişiye de içten içe bileniyor.

İnsanla kurulan bağ, hayatla kurulan bağın sadece küçük bir parçasıdır. Önemlidir ancak tüm düşünce alanınızı kapsamamalı. Düşüncelerinizi insandan yansıyanlardan özgürleştirdiğinizde ve sevilmekle ilgilenmediğinizde kendinizle ve hayatla bağınız gelişir.

Amerika'da henüz sabah 08:00 civarı, 1 saat sonra Atamı anacağım. Türkiye'li olarak değil; Türkçe konuşan, Türkçe yazan, hâlâ Türkçe seans yapan bir TÜRK olarak. Sevgi, saygı ve minnetle Atam 🙏🏻🇹🇷

Ezilenden yapıcı olması, öfkelenenden sakin olması, haksızlığa uğrayandan sabırlı olması, küfredenden nazik olması beklenir. Tepkileri oluşturan koşullar değil, hep tepki tartışılır ve ayıplanır. Oysa durumla orantılı verilen bir tepki olumsuz değil, insani ve sağlıklıdır.

Amerika'da tüm yaşam araba üzerine kuruludur. Arabanın kalbi de benzin fiyatlarıdır. Amerikan hane halkının büyük çoğunluğu varlık olarak zengin ancak nakit olarak sıkışıktır. Buna "asset-rich, cash-poor" denilir. Yaşadığım yer olan Texas'ta bir yıl önce $2.80 olan benzin fiyatı bugün $3.96 civarında. Artan gıda fiyatlarını ve varoluş maliyetlerini de hesaba kattığımızda seçim sonuçlarının bu şekilde olması çok doğal. Hayat pahalılığıyla dalga geçen Trump hayatının dersini almıştır dilerim.

Bir durum kullanmaya ve sömürüye girdiğinde, o durumu yaratan kişiyle ilişkiyi çat diye keseceksiniz. Aile, arkadaş, akraba fark etmez. Yapmanız gereken bu.

Bağlar kopunca yabancılaşır insan. Bazen bir şehre, bazen bir ilişkiye bazen de kendine. Alternatif bir gerçeklikte ilerler gibi, her şey yabancıdır artık. Öyle işte.

İnsanın en verimli, en yaratıcı dönemi büyük bir zorluktan geçtiği ya da delirdiği dönemdir.

29 Ekim Cumhuriyet Bayramımız Kutlu Olsun! Atamızı ve Cumhuriyet için canlarını veren tüm halkımızı rahmet ve minnetle anıyorum. 🙏🏻🇹🇷

Birinin kabalığına, bencilliğine ya da sizi incitmesine izin vermediğinizde sizi sorunlu biri gibi yansıtmasına izin vermeyin ve koyduğunuz sınırın sağlıklı olduğunu bilin.

Başkalarının hikâyesini boş ver. Herkes kendi hikâyesinde ve yolculuğunda değerlendirilir. Sen elinden geleni yaptın. Kendinle biraz gurur duy artık.

Haksız bir toplumsal düzende; dürüst bir şekilde çalışmanın ve üretmenin kendisine hiçbir faydası olmayacağını gören her kişi, insan kalmakla haksız düzene ayak uydurmak arasındaki zor seçimle yüzleşmek zorunda kalacaktır. İnsan kalmayı seçenlere selam olsun.

Bir ilişkiyi derinleştiren şey yakınlık değil, sağlıklı çizilmiş sınırlardır. Sağlıklı bağlar, yaşantılarla yavaş yavaş derinleşir. Ancak bu yavaşlık belirsizlik doğurur. Eksiklik ve yetersizlik taşıyan birey bu belirsizliğe dayanamaz ve zamanı atlayarak yakınlığı hızlı şekilde satın almaya çalışır. İlk buluşmada sırlarını, yaralarını, hikâyesini anlatır çünkü bilinçsizce şunu düşünür: “Bunları paylaşırsam aramızda gerçek bir bağ olur.” Şirin görünen, hizmet eden, hep açık olan bir rol sevilir. Kişinin kendisi ise hiç görünmez. Bu yüzden bağ derinleşemez ve kopar çünkü derinleşecek kişi masada yok. Ve kopuş geldiğinde ne oluyor? Kişi kendiyle ilgili yargısına bir kanıt daha topluyor: “Yine olmadı. Demek sevilmeye değmiyorum.” Bir sonraki ilişkide daha da hızlı ödüyor. Döngü bu şekilde ilerliyor.

Geçmiş olsun canım İstanbul 🙏🏻🇹🇷

Zorlamanın da bir eşik noktası var. Sonrası kendine saygısızlığa ve değersizleşmeye gidiyor. Doğal akması gerekenleri arkadan itekleyerek oldurmaya çalışmayın. Olmuyor çünkü. Zorlamayın. Bırakın hayat aksın.

Hayat totosunu ısırırken küçük şeyler yaparak yaşadığını hissetmeye, devam etme gücü bulmaya çalışan insanları zorbalamayı bırakın.

İnsan karanlık yönüyle neden yüzleşmek istemez bilir misin? Çünkü karanlık yönleriyle yüzleşmek onun kendi hakkında zihninde oluşturduğu "iyi insan" hikâyesini alt üst eder. Oysa daha bütünleşmiş bir hikâye için öncelikle eski hikâyenin sarsılması gerekir.

Elli yaşında gitara başlanır, elli beş yaşında üniversiteye başlanır, altmış yaşında dans kursuna başlanır. Sizi içsel çürümüşlüğe yönelten zehirli kültürel kodları reddedin. İnsan her yaşta her şeye başlayabilir. Hayat ve yaşama sevinci ancak böyle yenilenir.

Bakın hemen her şeye dayanabilirim ama evlat acısı en zor sınav. Atilla Taş’a dayanma gücü, evladına da Allah’tan rahmet diliyorum.