Vim Foundation

تەواوی پۆدکاستەکە لە یوتیوبی دامەزراوەی ڤیم بەردەستە! youtu.be/oWHj38UbH80?si=FoFU…

لە خولی دووەمی فێستیڤاڵی فیلمی کوردیی مۆبایل، دوای ئەوەی خەڵاتی "ڤیم میدیا" بەخشرا بە دەرهێنەر "هاوکار جەمال"، بەشی ڤیم میدیا لە دامەزراوەی ڤیم ئەرکی بەرهەمهێنان و دابینکردنی تەواوی تێچووی فیلمە نوێیەکەی بە ناوی "هێشتا دەژمێردرێت" گرتووەتە ئەستۆ.

هەردوو بەڵگەفیلمی «ڕووباری سیروان» و «نامەوێت بمرم»، کە بەرهەمی بەشی «ڤیم میدیا»ن لە دامەزراوەی ڤیم، بە فەرمی هەڵبژێردراون و پاڵێوراون بۆ خەڵاتی باشترین بەڵگەفیلم لە فێستیڤاڵی نێودەوڵەتیی «London Film Club Festival».

ئەم فێستیڤاڵە نێودەوڵەتییە لە شاری مۆنتپێلیەی فەڕەنسا بەڕێوە دەچێت و بەشێکە لە تۆڕی فێستیڤاڵەکانی "IBERIFF • Iberia Indie Film Festivals".

لاڤە حیکمەت، سەرۆکی دامەزراوەی ڤیم، پیرۆزباییی گەرمی ئاڕاستەی کاپتن "ڕێبین فازیڵ" کرد بۆ ئەم سەرکەوتنە مێژوویییە و بەدەستهێنانی ڕیکۆردی بێوێنەی (٥-٠-٠) لە جیهانی "MMA"دا. دامەزراوەی ڤیم بە شانازییەوە بەردەوام بووە لە پشتگیریکردن و سپۆنسەرکردنی وەرزشکاران و گەنجانی کوردستان .

یەکێکی تر لە بەڵگەفیلمەکان بە ناوی (نان و ئاو)، خەڵاتی باشترین بەڵگەفیلمی لە وەرزی دووەمی خولی سێیەمی فێستیڤاڵی (Eastern Europe Film Festival) لە شاری کرایۆڤای ڕۆمانیا بە دەست هێنا.

بەڵگەفیلمی "ڕووباری سیروان" لە بەرهەمهێنانی بەشی ڤیم میدیای دامەزراوەی ڤیم، خەڵاتی باشترین بەڵگەفیلمی "Winner of August 2026"، لە نۆیەمین وەشانی فێستیڤاڵی نێودەوڵەتیی"Reale Film Festival" لە ئیتاڵیا بەدەستهێنا.

Opportunity for Photographers and Videographers – Human of Kurdistan Project The Humans of Kurdistan project at Vim Foundation is inviting photographers and videographers from all four parts of Kurdistan to join our team. Apply here: forms.gle/TdJAv8GgNvkT8jV28

چیرۆکی کوردێکی باشوور چیرۆکی ژیانی من سەخت و پڕ نائومێدی بووە. کاتێک تەمەنم (٢٦) ساڵان بوو، لەگەڵ باوکە بەساڵاچووەکەم هەر زوو کەوتینە زیندانی بەعسەوە، چونکە براکەم پێشمەرگە بوو. من ناوم (شازادە حسێن محەمەد)ە، خەڵکی گوندی (دوانزە ئیمام)م و لەوێش لەدایک بووم. ژیانی زیندان زۆر بەئازار بوو؛ پڕ بوو لە برسێتی، لێدان، ئازاردان و سووکایەتی پێ کردن. بەڵام کاتێک براکەم شەهید بوو، دوای مانگێک ڕژێمی بەعس دەستبەردارمان بوو. هەر لەو دەمەدا کە ئازاد بووین، باوکم چاوەکانی لە دەست دا و قاچەکانیشی لە کار کەوتن. دواتر بۆ وەرگرتنەوەی تەرمی برا شەهیدەکەم بڕێک پارەمان پەیدا کرد و توانیمان لاشەکەی وەربگرینەوە؛ لە سەید بابەکر، لە گوندی (زەنگەنە) بە خاکمان سپارد. دواتر لە ساڵی (١٩٨٦) هاوسەرەکەم لە قادرکەرەم لە شاڵاوی ئەنفالدا گیرا، ئەو کات کچەکەم تەمەنی نۆ مانگ بوو، هەتاوەکو ئێستاش نازانم چارەنووسی بە کوێ گەییشت! شاڵاوی ئەنفال هەوڵێک بوو بۆ هەڵکەندنی ژیانمان لە ڕەگ و ڕیشەوە. ئازارەکەش تەنها مردنی ئەوان نەبوو، بەڵکو چاوەڕوانیی هەمیشەیی و نەهاتنەوەی ئازیزانمان بوو. پاشان کاتێک ڕژێمی سەدام ڕووخا لە ساڵی (٢٠٠٣)، سێ شەو و ڕۆژ هەڵپەڕیین، چونکە هیوایەکمان بۆ چاوەڕوانییەکانمان هەبوو، بەڵام تاوەکو ئێستا هەر چاوەڕوانین و ئەوانیش هەرگیز نەگەڕانەوە. لە ئێستادا ئەوەی بۆ ئێمە لە (سموود)دا ماوەتەوە، کە کەمێک خەمەکانمانی تێدا دەڕەوێتەوە، ماڵی (مریەم)ە؛ کە ئەرشیفی ئەنفالکراوانی لە کەلوپەل، وێنە و زانیارییەکانی تێدا پارێزراوە. - Story of a Kurd from Southern Kurdistan (Bashur) My life story has been marked by hardship and despair. When I was 26 years old, my elderly father and I were imprisoned by the Ba’ath regime, simply because my brother was a Peshmerga fighter. My name is Shazada Hussein Muhammad. I am from the village of Dwanza Imam, where I was born and raised. Life in prison was deeply painful, filled with hunger, beatings, abuse, and humiliation. But after my brother was martyred, the Ba’ath regime released us a month later. By the time we were freed, my father had lost his eyesight, and his legs had become disabled. Later, we managed to gather enough money to retrieve the body of my martyred brother and laid him to rest in Sayid Babakir, in the village of Zangana. Then, in 1986, during the Anfal campaign, my wife from Qader Karam was taken away. At the time, our daughter was only nine months old. To this day, I still do not know what became of her. The Anfal campaign was an attempt to uproot our lives from their very foundations. The pain was not only in losing our loved ones, but in the endless waiting and the unbearable absence of those who never returned. Later, when Saddam Hussein’s regime fell in 2003, we celebrated for three days and nights, holding onto hope that our waiting might finally end. Yet, until today, we are still waiting—and they never came back. Today, what remains for us at Smood is a small place of comfort called Maryam’s House, where an archive of the Anfal victims is preserved through personal belongings, photographs, and records, keeping their memory alive. - قصة كردي من جنوب كردستان كانت حياتي مليئة بالصعاب وخيبات الأمل. عندما كنت في السادسة والعشرين من عمري، سُجنتُ أنا ووالدي المسن على يد البعثيين لأن أخي كان من البيشمركة. اسمي (شازاده حسين محمد)، وولدتُ في قرية (الأئمة الاثني عشر). كانت حياة السجن قاسية للغاية؛ مليئة بالجوع والضرب والتعذيب وسوء المعاملة. ولكن عندما استشهد أخي، تخلى عنا نظام البعث بعد شهر. وما إن تحررنا حتى فقد والدي بصره وساقيه. لاحقا، جمعنا بعض المال لاستعادة جثمان أخي الشهيد؛ ودفناه في سيد بابكر، في قرية (زنكنة). وفي عام ( ١٩٨٦)، اعتُقل زوجي في قادر كرم خلال حملة الأنفال. كانت ابنتي تبلغ من العمر تسعة أشهر آنذاك. ولا زلت أجهل مصيرها! كانت حملة الأنفال محاولة لقلعنا من جذورنا. لم يكن الألم في موتهم فحسب، بل في الانتظار الأبدي لأحبائنا دون عودتهم. ثم عندما سقط نظام صدام عام ٢٠٠٣، رقصنا ثلاثة أيام وليالٍ لأننا كنا نأمل في عودة أحبائنا، لكننا ما زلنا ننتظرهم ولم يعودوا أبدا. أما الآن، فما تبقى لنا في (سمود)، حيث تخف أحزاننا قليلًا، هو منزل (مريم)؛ حيث يُحفظ أرشيف ضحايا الأنفال.

"Chess is an engaging game that enhances our thinking skills, as it is a mental game." Chess Championship at Vim