Gandom (@wheat2018) profile picture

و سکوت و دیگر هیچ.

Joined June 2018
Photo by Gandom (@wheat2018)Photo by Gandom (@wheat2018)Photo by Gandom (@wheat2018)Photo by Gandom (@wheat2018)Photo by Gandom (@wheat2018)Photo by Gandom (@wheat2018)
گنه کرد در بلخ آهنگری به شوشتر زدند گردن مسگری پ ن:تیر۴۰۵
1
2
113
1,092
Gandom retweeted
بچه ها حال دوستم به شدت وخیمه ازتون خواهش میکنم هر کسی دسترسی به این پماد رو داره (پماد موضعی مفناید) اطلاع بده به شدت بهش احتیاج داریم ازتون خواهش میکنم هر مقدار پول یا هرچیز دیگه ای نیاز باشه پرداخت بشه موردی نداره هرجای ایرانم باشه مشکلی نداره لطفا شیرش کنید خاکتونم❤️
زیبا ترین و‌ خوش قلب ترین دوستم امروز با بنزین سوخت ۹۳ درصد سوختگی حتا اینقدر جون ندارم برم پیشش تحمل ندارم ببینمش توی این وضعیت
125
567
8
1,725
54,944
با سرو قدی تازه‌تر از خرمن گل از دست منه جام می و دامن گل زان پیش که ناگه شود از باد اجل پیراهن عمر ما چو پیراهن گل خیام
1
2
74
413
از جرم گِلِ سیاه، تا اوج زحل کردم همه مشکلاتِ کلی را حل بگشادم بندهای مشکل به حِیَل هر بند گشاده شد بجز بند اَجل خیام
1
4
96
663
با سرو قدی تازه‌تر از خرمن گل از دست منه جام می و دامن گل زان پیش که ناگه شود از باد اجل پیراهن عمر ما چو پیراهن گل خیام
4
3
114
608
ای دوست بیا تا غمِ فردا نخوریم وین یک دمِ عمر را غنیمت شمریم فردا که ازین دیرِ فنا درگذریم با هفت‌هزارسالگان سربه‌سریم خیام
2
7
110
791
این چرخ فلک که ما در او حیرانیم فانوس خیال از او مثالی دانیم خورشید چراغ‌دان و عالم فانوس ما چون صوریم کاندر او حیرانیم خیام
2
5
134
1,155
برخیز ز خواب تا شرابی بخوریم زان پیش که از زمانه تابی بخوریم کاین چرخ ستیزه‌روی ناگه روزی چندان ندهد زمان که آبی بخوریم خیام
1
2
92
634
برخیزم و عزمِ بادهٔ ناب کنم رنگِ رخِ خود به رنگ عنّاب کنم این عقل فضول‌پیشه را مُشتی مِی بر روی زنم چنان که در خواب کنم خیام
5
113
624
بر مفرش خاک، خفتگان می‌بینم در زیرِ زمین، نهفتگان می‌بینم چندان که به صحرای عدم می‌نگرم ناآمدگان و رفتگان می‌بینم خیام
1
1
95
587
تا چند اسیر عقل هر روزه شویم در دهر چه صد ساله چه یکروزه شویم دردِه تو به کاسه می از آن پیش که ما در کارگه کوزه‌گران کوزه شویم خیام
3
104
586
چون نیست مقام ما در این دهر مقیم پس بی می و معشوق خطائیست عظیم تا کی ز قدیم و محدث امیدم و بیم چون من رفتم جهان چه محدث چه قدیم خیام
2
2
74
571
خورشید به گِل نَهُفت می‌نتوانم و اسرار زمانه گفت می‌نتوانم از بحر تفکرم برآورد خرد دُرّی که ز بیم سُفت می‌نتوانم خیام
1
3
103
646
دشمن به غلط گفت که من فلسفی‌ام ایزد داند که آنچه او گفت نی‌ام لیکن چو در این غم‌آشیان آمده‌ام آخر کم از آنکه من بدانم که کی‌ام خیام
1
3
88
536
ماییم که اصلِ شادی و کانِ غمیم سرمایهٔ دادیم و نهادِ ستمیم پستیم و بلندیم و کمالیم و کمیم آئینهٔ زنگ خورده و جام جمیم خیام
3
107
565
من می نه ز بهر تنگدستی نخورم یا از غم رسوایی و مستی نخورم من می ز برای خوشدلی می‌خوردم اکنون که تو بر دلم نشستی نخورم خیام
4
1
104
601
من بی می ناب زیستن نتوانم بی باده کشید بار تن نتوانم من بنده آن دمم که ساقی گوید یک جام دگر بگیر و من نتوانم #خیام
1
4
119
604
هر یک چندی یکی برآید که منم با نعمت و با سیم و زر آید که منم چون کارک او نظام گیرد روزی ناگه اجل از کمین برآید که منم خیام
1
4
107
663
یک چند به کودکی به استاد شدیم یک چند به استادی خود شاد شدیم پایان سخن شنو که ما را چه رسید از خاک در آمدیم و بر باد شدیم خیام
2
2
115
611
یک روز ز بند عالم آزاد نیم یک دم زدن از وجود خود شاد نیم شاگردی روزگار کردم بسیار در کار جهان هنوز استاد نیم #خیام
1
4
103
593