Pinned Tweet
در شوروی پیرمردی بود که تمام عمر کارش این بود که با سگش روی ریل راهآهن را برود.برخی از او نفرت داشتند از آنجا که این رفتار بورژوامسلکی قدم زدن با سگ را نمیپسندیدند.پیرمرد اما قدم نمیزد. او تمام روز روی ریلها پرسه میزد تا کاغذهای زندانیان از قطارها را بیابد.
آن شب که فائزه را به خانه آوردند، شکاف سینهاش را از آن فاصله میدیدم. مادرش مرا برداشت و دور تن سرد فائزه پیچید. دستوپاهایش یخ بودند و خونش هنوز گرم.
#دی_نامه
#انقلاب_شیروخورشید
دینامه روایت | شاهدان خاموش| ۰۱۷
شاهد: پتوی گلدار #فائزه_مستعان
جناب قاضی
در محضر تاریخ شهادت میدهم که آن شب که تن نحیف و بیجان فائزه را در آغوش گرفته بودم، برای اولین بار سرخیِ گلبرگِ گلهای تنم را بیرون از تنم دیدم. خونِ رگهای جوان فائزه، فصلِ چهارگوشهی تنم را عوض کرده بود.
شهادت میدهم که من تنها یکبار از شب تا صبح، هم تکهای از تنِ مادر بودم و هم تکهای از تنِ فرزند.
هم سرخی خون بودم و هم سنگ صبور اشکهای مادر.
آن شب که فائزه را به خانه آوردند، شکاف سینهاش را از آن فاصله میدیدم. مادرش مرا برداشت و دور تن سرد فائزه پیچید. دستوپاهایش یخ بودند و خونش هنوز گرم.
من صدایش را در حافظهی باغچهی دوختهشده بر تنم داشتم و دارم. مادرش فریاد میزد: «فائزه، چیزی بگو!» و من صدای خندههایش را در لابهلای گلهای تنم میشنیدم.
فائزه را در ۱۸ دیماه کشتند و فردای آن شب ما را در بیخبری و سکوت به گورستان بردند. نمیخواستم از تنش جدا شوم. هیچکس نمیخواست از آنهمه زیبایی و زندگی جدا شود، اما انگار خاک با او مهربانتر از این جهان بود.
آقای قاضی،
آن گلوله که سینهی فائزه را شکافت، فقط تن او را نشانه نرفت. من آن شب دیدم که گلوله از تن مادرش چگونه تا صبح گذر میکرد. آن گلوله یک زندگی را از بهترین فصلش جدا کرد.
دیگر تا ابد هرچه سرخی بر تنم دارم، سرخی خون فائزه است.
#دی_نامه
#تا_ابد_از_دی_بگو
#برای_آنکه_هیچ_نامی_فقط_یک_عدد_نماند
#انقلاب_شیروخورشید
4
51
H.Keykavoosi retweeted
به مناسبت آبان خونین ۹۸ یه ویدئو زیرخاکی پیدا کردم از مصاحبه امیر اعتمادی با بیبیسی؛ جالبه که اونجا هم میخواستن مسئولیت کشتار رو بندازن گردن مخالفان حکومت. ببینید جالبه :)
H.Keykavoosi retweeted
اخطار!
این 👇 یک کمپین هماهنگ دروغ و فریب افکار عمومی است و احتمالا با هدایت معاونت برونمرزی وزارت اطلاعات و با برنامه آنها برای اعدام کاربر مشهور توییتر مرتبط است:
۱) مطلب فیگارو، قدیمی و مال بهمن ۱۴۰۴ است.
۲) اعداد ادعایی را فردی به نام گلدبرگ در تابستان ۱۴۰۲ تهیه کرده (تصویر پایین).
۳) «گزارش تحقیقی» وجود ندارد و فیگارو ترکیبی از یک مطلب سفارشی از گزارشی که ۴ سال پیش نایاک به گلدبرگ سفارش داده و گزارش بدون منبع هاآرتص و گزارش سیتیزنلب در مورد کمپین شکستخورده مجاهدین خلق، ترکیب و بازنشر کرده.
۴) این ارقام مربوط به مجموعهای گسترده از حسابهای فعال در سالهای ۱۴۰۱ و ۱۴۰۲ هستند، نه صرفا حسابهای حامی شاهزاده.
۴)متن فیگارو در ۴ مارس تغییر کرده اما کمپینر جمهوری اسلامی، در توییت زیر منبعش از سایت بازنشر دهنده ترجمه انگلیسی در ۲ فوریه است.
۵) در متن کامل فیگارو، هیچ روششناسی مستقلی برای تحلیل دادههای گلدبرگ ارائه نشده است.
۶) تقریبا تمام آمار مهمی که اکانت پروپاگاندای جمهوری اسلامی در توییتر زیر نقل کرده، عینا در گزارش جف گلدبرگ در ژوئیه ۲۰۲۳ وجود دارد (تصویر پایین).
۷) ادعای غیرواقعیبودن بیش از ۹۵ درصد حسابهای دارای نماد تاج از ارزیابی درباره ۳٬۴۳۴ حساب شناساییشده در متن گلدبرگ است، نه ۹۵ درصد تمام کاربران دارای نماد تاج در توییتر.
خیلی خوبه که موسسههایی مانند @iranwire @factnameh @Tavaana @filterbaan @aslnoozdah @ARTICLE19Iran برای دفاع و توانمندکردن کاربران ایرانی دربرابر تهدیدات دیجیتال و واقعی، و راستیآزمایی کار میکنند، این تهدید را هم بررسی و راستیآزمایی کنند. بهخصوص این ادعا که در اذهان عمومی رسوب میکند و دنبالهاش به آنجا میرسد که به برنامه اعدام کاربران توییتر منجر میشود.
برای مدعیان راستیآزمایی و خبرنگاری در رسانههای معتبر: «اصل فریبدهندگی این توییت روشن است: دادههای چند سال پیش، درباره جامعه آماری متفاوت، نباید بدون توضیح منشا، تاریخ و محدودیتهایشان بهعنوان شواهد جاری به مخاطب ارائه شوند.»
لینک زیر ادعای گلدبرگ در مورد این است که پول تحقیقی که این اعداد ازش دراومد رو نایاک تامین کرده:
archive.ph/piLs6
اسامی صفحه ۱۸ گزارش گلدبرگ هم نشان میدهد منشا این به اصطلاح «تحقیق» به کجا برمیگردد!
گزارش تحقیقی روزنامه فرانسوی لو فیگارو به بررسی «عملیات نفوذ دیجیتال و جنگ روانی» منتسب به دولت اسرائیل در شبکههای اجتماعی بویژه شبکه X برای «ترویج چهره رضا پهلوی» پرداخته. در این گزارش از «کارزارهای هماهنگ» میگه که ردپای دولت اسرائیل در اونها دیده میشه و میگه سطح و پیچیدگی این دستکاریها نشانه دخالت یک بازیگر دولتیست: «۴,۷۶۵ حساب کاربری که مجموعاً ۸۴۳ میلیون توییت تولید کردهاند. ۱۱,۴۲۱ حساب کاربری با تعاملات غیرعادی که ۱.۷ میلیارد لایک ثبت کردهاند و ۸,۸۳۰ حساب که بارها نام کاربری خود را تغییر دادهاند». به گفته دیپلماتهای پیشین و کارشناسان اسرائیلی، این کشور از همکاری شرکتهای خصوصی قدرتمندی مانند Black Cube و Cyabra که توسط اعضای سابق سرویسهای اطلاعاتی اسرائیل اداره میشوند استفاده میکنه. طبق برآورد سوشال فارنزیکس، «بیش از ۹۵ درصد» حسابهایی که از ایموجی تاج استفاده میکنند، و «حدود یکهشتم» از حسابهایی که صفحه رسمی فارسیزبان اسرائیل رو دنبال میکند، حسابهای جعلی هستند. در گزارش فیگارو از چهرههایی مانند حنانیا نفتالی (مشاور دیجیتال بنیامین نتانیاهو) بعنوان واسطه برای بازنشر و تقویت این پیامها نام می بره.
iranprobe.com/fake-accounts-…
پیش از اینکه اینترنت را قطع کنند برای پدرت نوشته بودی: به مامان نگو
پیش از اینکه چراغها را خاموش کنند و تیر بزنند،گلوله جنگی بزنند به سینهها.
تو لابهلای جمعیت جلو میرفتی،همچون سامِ نریمان در شاهنامه،در صف اول مبارزه با اژدها.
برای آزادی مادرت ایران، فریاد میزدی.
#سام_افشاری
دینامه روایت | اساطیر دی | ۰۰۱
من تتوی سام افشاری هستم:
Mother
روی سینهات نقش بسته بودم.
ما هجدهم دیماه همراه جمعیت وارد میدان مهران کرج شدیم.
پیش از اینکه اینترنت را قطع کنند برای پدرت نوشته بودی:
«به مامان نگو»
من اما میدانستم.
پیش از اینکه چراغها را خاموش کنند و تیر بزنند، گلوله جنگی بزنند به سینهها.
تو لابهلای جمعیت جلو میرفتی، همچون سامِ نریمان در شاهنامه، در صف اول مبارزه با اژدها.
برای آزادی مادرت ایران، فریاد میزدی.
دو هفته از تولد ۱۷ سالگیات گذشته است. شوق تولدی تازه در توست.
میخواهی مادرت ایران در تولد بعدیات، از چنگ اژدها آزاد شده باشد.
فرزند دی ماهی. به آزادی مادر در ماهی که به دنیا آمدی، چشم داری.
فریاد میزنی و جلو میروی
گلوله اول را همین وقت میزنند.
حس میکنم.
داغی خون را حس میکنم
تکتیراندازی از پشت زده است،
جوی خون مردمانی که به رگبار بسته شدهاند
و تو که در این خون میخزی و جلو میروی، با وجود گلوله هنوز توان داری.
دستت را روی من میکشی
«مادر...»
تو را به بیمارستان «مدنی» میبرند. هنوز هشیاری.
انگشتت هنوز روی من است. پزشکان لوله اکسیژن در دهانت میگذارند، نامت را میپرسند
و تو انگشتت هنوز روی من است.
حتی وقتی ماموران وارد شدند و تیر دوم را به صورت تو زدند،
انگشتت هنوز روی من مانده بود. حتی وقتی تن نوجوان بیجانت را با خود میبرند،
حتی وقتی بعد از چند روز در سردخانه بهشت سکینه کرج تو را پیدا میکنند؛
میدانم انگشتت هنوز روی من است؛
«مادر»
تو قابل شناسایی نیستی
یک طرف صورت رفته است،
مادرت از روی من، از روی تتوی Mother است که تو را میشناسد.
«پسرم است؛ سام، پهلوان ایران»
تو که چشمانت هنوز باز بود.
تو که مستقیم به چشمان ضاربانت نگاه کرده بودی.
گلوله آخر تو را نکشت؛ #سام_افشاری
تو را به زندهترین عبارت بر سینه مادر وطن تبدیل کرد.
از قلبت دری به اساطیر ایران باز شد.
#دی_نامه
#تا_ابد_از_دی_بگو
#برای_آنکه_هیچ_نامی_فقط_یک_عدد_نماند
#انقلاب_شیروخورشید
H.Keykavoosi retweeted
ممکن است ترانهسرا، شاعر، نویسنده، روشنفکر و کتابخوانِ شهر یا روستایشان به وی و مادرش گفته باشند شما نمیفهمید
دینامه روایت | دیخون ادامه دارد | ٠٠٩
جاویدنام #مجید_آدینه
روی دستهگلی که بر مزار مجید آدینه گذاشتند، نوشته بود:
«تقدیمی از فرزندانی که امروز یتیم شدند.»
مجید فرزندی نداشت.
مادرش، فریده رسولی، وقتی از «بچههای مجید» حرف میزند، از کودکانی میگوید که پسرش کمک کرد درس بخوانند، زبان یاد بگیرند و بعضیشان به دانشگاه برسند.
بیش از بیست سال برای همین بچهها کار کرد. اول «فدک» را در سرآسیاب فردیس راه انداخت و بعد «آبشار سبز عاطفهها» را در محمدشهر کرج.
در خیریه درسهای جامانده را جبران میکردند، شنا یاد میگرفتند، نمایش تمرین میکردند و شاهنامه میخواندند.
درِ خانهباغش به روی کسانی باز بود که پول عروسی نداشتند. برای دهها زوج جشن ازدواج گرفت، از جمله کسانی با سندرم داون.
شب نوزدهم دی ۱۴۰۴ در محمدشهر کرج به جرم شرکت در اعتراضات بازداشتش کردند.
دو ماه و نیم در انفرادی بود و زیر شکنجههای هولناک.
دادگاه انقلاب حکم اعدامش را داد. تمام کسانی که او را میشناختند میگویند برای مردی که سالها در زندگی مردم اثر گذاشته بود، با اتهامهای واهی پاپوش دوختند. به روایت شاهدان بسیار، مأموران فردای بازداشت، ارهبرقی باغبانی را از انبار خیریه بردند.
٢٠ روز قبل از اعدام، تلفنی به مادرش گفت: «من آزارم به هیچ کسی نرسید.» گفت: «دلم میخواهد یک بار دیگر سرم را روی پایت بگذارم و بخوابم.»
سحرگاه اول شهریور ۱۴۰۵ اعدامش کردند. مادرش میگوید آخرین دیدار و آخرین تماس را از آنها دریغ کردند. پیکرش را پنج روز تحویل ندادند.
خانوادههای خیریه همه برای بدرقهاش آمده بودند. از پسر نودوپنجکیلویی، پیکری کموزن به مادر تحویل دادند.
مجید را کشتند و مادرش تا ابد منتظر ماند تا پسرش سرش را روی زانویش بگذارد و بخوابد. عروس و دامادها منتظر ماندند. بچهها هنوز نتیجهی امتحانی دارند که دلشان بخواهد به مجید خبر بدهند و قطعهای که دلشان بخواهد تا آخر برایش بنوازند و برایش شاهنامه بخوانند.
مجید پدر نشد. حکومت او را پدرِ یتیمها کرد.
#دی_نامه
#تا_ابد_از_دی_بگو
#برای_آنکه_هیچ_نامی_فقط_یک_عدد_نماند
#انقلاب_شیروخورشید
H.Keykavoosi retweeted
هممیهنان عزیزم،
کارگران، مهندسان و صاحبان صنایع ایران،
در آستانه زمستان، بار دیگر کارخانهها و صنایع کشور با بحران کمبود گاز و انرژی روبهرو هستند، بحرانی که نه از کمبود منابع، بلکه از بیکفایتی و غارت ثروت ملی به دست جمهوری اسلامی سرچشمه میگیرد.
شما در روزهای دشوار، زیر سایه جنگ و بحران، نگذاشتید چرخ کارخانهها از حرکت باز بماند. با برقی که هفتهای تنها چند روز در دسترس بود، تولید را ادامه دادید و با ریالی که هر روز بیارزشتر میشد، مواد اولیه و قطعات مورد نیاز را تامین کردید.
در همان حال که شما برای ادامه تولید تلاش میکردید، میلیاردها دلار از درآمد نفت کشور به دست واسطههایی سپرده شد که آن را بازنگرداندند و جمهوری اسلامی نیز منابع محدود ملی را به جای سرمایهگذاری در زیرساختها و تامین نیازهای مردم، صرف مزدوران خارجی و سرکوبگران داخلی کرد.
اکنون، رژیم که ثروت ملی را به تاراج داده، در آستانه زمستان به شما میگوید گاز نیست.
این بحران، تقدیر ایران نیست، نتیجه تصمیمهای چپاولگرانی است که ثروت ملی را ملک شخصی خود پنداشتهاند و باید در برابر ملت ایران پاسخگو باشند.
میخواهم بدانید که تلاش و رنج شما دیده میشود. ایران فردا را با دانش، تجربه و دستان توانمند شما خواهیم ساخت، ایرانی که در آن درآمد نفت، شفاف و قابل حسابرسی باشد، ثروت ملی در خدمت تولید، رفاه مردم و شکوفایی کشور قرار گیرد و تامین پایدار انرژی برای خانهها و کارخانهها از اولویتهای اصلی کشور باشد.
زمستانی سخت در پیش است، اما شما که در دشوارترین روزها چراغ تولید را روشن نگه داشتهاید، در آبادانی و شکوفایی ایران آزاد نیز نقشی تعیینکننده خواهید داشت، ایرانی که در آن حاصل زحمت شما، به جای تأمین منافع حاکمان، صرف ساختن آیندهای بهتر برای خود و فرزندانتان شود.
پاینده ایران
رضا پهلوی
حالا علمکوه یادآور نام اوست و مسیر دشوار صعود به قله، یادآور مسیر دشوار آزادیست که او و دهها هزار جاویدنام وطن، به بهای جانهای پاکشان برای ایران هموار کردند.
دینامه روایت | او را با چه چیزهایی به یاد میآوریم؟ | ۰۰۳
جاویدنام #احسان_گلمکانی
نامش را بر فراز قلهی علمکوه صدا زدند؛ احسان گلمکانی.
برادرش دومین قلهی بلند ایران را با یاد او پیمود تا علمکوه را برای همیشه با نامش به یاد آوریم.
شش ماه پیش از این صعود، احسان گلمکانی پشت فرمان، امیدوار و مصمم ترانهی «ایران شده آماده» را زمزمه میکرد.
روزهای پیش از فراخوان بود و او یکی از میلیونها ایرانی امیدوار.
مردم ایران آماده بودند تا همراه با فراخوان، اراده ملیشان را برای تغییر، با حضور در خیابانها نشان دهند.
حکومت با رگبار گلوله در خیابان جلوی اراده و خواست ملت ایران ایستاد، احسان گلمکانی ۱۹ دیماه در اعتراضات مشهد گلوله خورد. خواست و ارادهی ملت ایران با قتلعام به عقب رانده شد، اما فراموش نشد.
حالا علمکوه یادآور نام اوست و مسیر دشوار صعود به قله، یادآور مسیر دشوار آزادیست که او و دهها هزار جاویدنام وطن، به بهای جانهای پاکشان برای ایران هموار کردند.
#دی_نامه
#تا_ابد_از_دی_بگو
#برای_آنکه_هیچ_نامی_فقط_یک_عدد_نماند
#انقلاب_شیروخورشید
دینامه روایت | چه کسی تا ابد منتظرش ماند؟ | ۰۱۰
جاویدنام #عارفه_بیگی
شفق قطبی هنوز در آسمان میرقصد؛ پردههایی از نور سبز و بنفش، در انتظار دختری که قرار بود شبی زیر آسمانش بایستد و محو تماشای این رویای رنگارنگ شود.
نیویورک، با آسمانخراشهای سر به فلک کشیده و نورهای خیرهکنندهی تایمز اسکوئر، هنوز آن مسافر جوان را ندیده است؛ دختری که قرار بود میان آنهمه نور بایستد و بزرگی جهان را با چشمهای خودش کشف کند.
ونیز هنوز غروبهای طلاییاش را روی آبها میپاشد. گوندولاها آرام از میان کانالها میگذرند و انعکاس قصرهای قدیمی در آب میلرزد. اما جای عارفه در یکی از آن قایقها برای همیشه خالی ماند.
پاریس هنوز هر شب برج ایفل را چراغانی میکند؛ بیخبر از دختری که آرزو داشت شکوهش را از نزدیک ببیند.
کوههای سوئیس همچنان سپیدپوشاند؛ برف میبارد، فصلها عوض میشوند، اما چشمان عارفه هرگز زیباییشان را نخواهند دید.
و مهاجرت… زندگی تازهای در سرزمینی دیگر، با تمام فرصتها و تجربههایی که شاید انتظارش را میکشیدند؛ اما هرگز آغاز نشد.
عارفه، تو فقط هجده سال داشتی و هنوز اینهمه جهان در انتظارت بود.
تو در آخرین نوشتههایت آرزو کرده بودی بدون دیدن اینها از این دنیا نروی؛ اما حالا شفق قطبی، نیویورک، ونیز، پاریس و سوئیس، همگی یک مسافر را کم دارند.
چه کسی تا ابد منتظر آمدنت ماند، عارفه؟ شاید تمام جهان…
#دی_نامه
#تا_ابد_از_دی_بگو
#برای_آنکه_هیچ_نامی_فقط_یک_عدد_نماند
#انقلاب_شیروخورشید
H.Keykavoosi retweeted
این روزها هیچچیزی اندازهی «دق»
جان عزیز در ایران نمیگیرد.
در قصهی پرغصهی ما
مادری بود
دو فرزند داشت
امیر و ملیکا
امیر را در دیخون و ملیکا را با «دق» از دست داد.
چنین قصهی پردردی را کدام نویسنده میتواند بنویسد و خودش دق نکند؟
در صفحه ملیکا فقط این دو پست وجود دارد و هر دو فغان از دق فقدان.
#امیر_کیادربندسری
#ملیکا_کیادربندسری
۱۸ دی در گرگان به پا و سرش گلوله زدند، جانش را گرفتند.
ده ماه از آن روز گذشته، پاییز شده و تپههای طلایی گرگان منتظر قدمهای مسیح ماندهاند
رمبو سگ محبوبش منتظر است
همگی چشمانتظارند که مسیح با لبخند و شوخیهای همیشگیش برگردد و این سکوت تلخ را بشکند.
او که عاشق خاک ایران بود
دینامه روایت | چه کسی تا ابد منتظرش ماند | ۰۰۹
جاویدنام #ابوالفضل_میرآییز (مسیح)
ابوالفضل هم مثل پدر عاشق خاک ایران بود.
پدرش برای حفظ خاک ایران جنگید و بعدتر، در گوشهای از خاک ایرانی که برایش جانبازی کرده بود، به کشاورزی مشغول شد.
پسرش هم هنر کشت و زرع را خیلی زود یاد گرفت و پابهپای پدر زمینهای گرگان را زیرکشت برد.
پدر و پسر زمین، خاک، زندگی و زندهها را دوست داشتند.
۱۸ دی در گرگان به پا و سر ابوالفضل میرآییز گلوله جنگی زدند، جانش را گرفتند.
ده ماه از دی ماه گذشته، پاییز شده، زمینهای زیر کشت و تپههای طلایی گرگان منتظر قدمهای مسیح ماندهاند،
رمبو سگ محبوبش منتظر است،
شکری، سگ همسایه، هر روز اطراف خانهی مسیح پرسه میزند،
تمام خانواده (و بیش از همه مادرش شهربانو) چشمانتظارند که مسیح با لبخند و شوخیهای همیشگی برگردد و این سکوت تلخ را بشکند.
ابوالفضل را مسیح صدا میزدند.
در بخشی از انجیل متی،
شاگردان عیسی (مسیح) نزد او آمدند و پرسیدند: «چرا وقتی با مردم سخن میگویی، از مَثَل استفاده میکنی؟»
و مسیح پاسخ میدهد: «زیرا دل این مردمان سخت شده، و گوشهایشان قادر به شنیدن نیست، و چشمان خود را بستهاند، بهگونهای که چشمانشان نمیتوانند ببینند و دلشان نمیتواند درک کند.»
کدام مثل میتواند جای خالی مسیح میرآییز را برای چشمهای بسته و گوشهای ناشنوا تصویر کند؟
ده ماه است شهر گرگان چشم انتظار بازگشت مسیح مهرآییز مانده و هنوز کسانی قتلعام مردم شریف ایران در دی ماه را انکار میکنند.
#دی_نامه
#تا_ابد_از_دی_بگو
#برای_آنکه_هیچ_نامی_فقط_یک_عدد_نماند
#انقلاب_شیروخورشید
12
165
H.Keykavoosi retweeted
🕯در سوگ تیرداد نیکاندیش؛ پژوهشگر و از بنیانگذاران واجنامه و سیمرغستان
مجید نیکاندیش، شناختهشده با نام تیرداد نیکاندیش، یار دیرین ما در واجنامه و سیمرغستان بود.
🥀تیرداد از بنیانگذاران واجنامه و از همراهان نخستین ما در مسیر آفرینش و گسترش این مجموعه بود.
H.Keykavoosi retweeted
هممیهنانم،
جایزه آزادی متعلق به شماست، شما که شجاعت، آگاهی، فداکاری، و ایستادگیتان بینظیر است.
من افتخار این را داشتم که در فرانکفورت در کنار دهها هزار ایرانی شریف بایستم و این جایزه را به نمایندگی از ملت بزرگ ایران دریافت کنم.
روزی که دیر نیست در یک ایران آزاد کنارتان خواهم ایستاد و این جایزه را که نزد من امانت است به شما خواهم سپرد.
#میرزا_مذکور_نظری از همان شب ۱۸ دی ماه همراه فرزندش جاویدنام شد.
از همان ساعتی که فرزندش مهرزاد از خانه خارج شد.
از همان دم که فرزند نوشته بود: اگر هر اتفاقی افتاد و دیگه آنلاین نشدم بدونید آسون نباختم.
سر قبر من هم نماز و قرآن نخوانید، فقط موزیک و شادی.
#دی_نامه
دینامه روایت | دیخون ادامه دارد | ۰۰۸
#میرزا_مذکور_نظری از همان شب ۱۸ دی ماه همراه فرزندش جاویدنام شد.
از همان ساعتی که فرزندش مهرزاد از خانه خارج شد.
از همان دم که فرزند نوشته بود: اگر هر اتفاقی افتاد و دیگه آنلاین نشدم بدونید آسون نباختم.
سر قبر من هم نماز و قرآن نخوانید، فقط موزیک و شادی.
از همین ساعت میرزا مذکور نظری همراه فرزند به آسان نباختن فکر کرده بود.
پیش از آنکه فرزند به نزدیکی ساختمان سپاه برسد.
پیش از آنکه ماموری به نزدیکی فرزندش برسد و با کلت کمری گلولهای به قفسه سینه مهرزاد بزند.
پیش از آنکه فرزند آخرین سخن را به زبان بیاورد: «تو چشمام نگاه کرد و شلیک کرد.»
آساننباختن را میرزا مذکور به چشم دیده بود.
دیده بود فرزندش برای خاموش کردن آتشی که در دل طبیعت افتاده بود چطور دست از جان شسته بود.
دیده بود فرزند چطور جانفدای زمین و سرزمینش بود.
اکنون فرزند برای خاموش کردن آتشی دیگر همراه مردم شده بود.
و این آتشی دیگر بود که مشغول سوزاندن ایران بود.
میرزا مذکور همان شب همراه بدن خونین فرزند میرفت به روستایشان میرفت و آساننباختن مقابلش آسوده دراز کشیده بود.
میدانست فرزندش را به زودی به نام ایران خواهند شناخت
بر سنگ مزارش نوشت: مهرزاد ایرانی
به خواست فرزند او را بدون مراسم مذهبی به خاک سپرد.
بر مزارش رقص دستمال اجرا کردند، موسیقی محلی نواختند، شاهنامه خواندند و میرزا مذکور رو به انسان و درختان فریاد زده بود: نه گریه کنید، نه دلتون براش بسوزه... فقط دعا کنید.
انسان و درختان ایران او را امروز بدرقه خواهند کرد.
او را به نام میرزای ایرانی خواهند شناخت.
#دی_نامه
#تا_ابد_از_دی_بگو
#برای_آنکه_هیچ_نامی_فقط_یک_عدد_نماند
#انقلاب_شیروخورشید
تقاص خیابان را از سه جوان اسیر در قزلحصار گرفت.
تنِ این سه جوان در دستش بود و حقارت خود را با گرفتن جان جوان آنها نشان داد.
اما آن «نه» هنوز در دهان مردم است. بزرگتر و مهیبتر.
#دی_نامه
دینامه روایت | دیخون ادامه دارد | ۰۰۷
انتقام از خیابان
حسن دیوبند، حمید کاظمی و رضا زنگنه، اسیرِ حکومتی بودند که مردم در دیخون به خیابان آمدند تا بگویند آن را نمیخواهند.
سحرگاه هفدهم آبان ١۴٠۵، حکومت هر سه را به قتل رساند.
به صورتهایشان نگاه کنید. انگار در همین چند ماه، سالها بر آنها گذشته است.
این قتل حکومتی، انتقام از مردمی بود که در دیماه صدایشان را به گوش حاکمان رساندند.
انتقام از خیابان بود اما حکومت اکنون بهتر از همه میداند خیابانهای داخل را ببندد، خیابانهای جهان آن «نه» را ادامه میدهند.
تقاص خیابان را از سه جوان اسیر در قزلحصار گرفت.
تنِ این سه جوان در دستش بود و حقارت خود را با گرفتن جان جوان آنها نشان داد.
اما آن «نه» هنوز در دهان مردم است. بزرگتر و مهیبتر.
دینامه، نامهای دلاوران دی را با احترام بر زبان میآورد و بر برگ تاریخ مینویسد:
#حسن_دیوبند
#حمید_کاظمی
#رضا_زنگنه
#دی_نامه
#تا_ابد_از_دی_بگو
#برای_آنکه_هیچ_نامی_فقط_یک_عدد_نماند
#انقلاب_شیروخورشید
دینامه روایت | دیخون ادامه دارد | ۰۰۷
انتقام از خیابان
حسن دیوبند، حمید کاظمی و رضا زنگنه، اسیرِ حکومتی بودند که مردم در دیخون به خیابان آمدند تا بگویند آن را نمیخواهند.
سحرگاه هفدهم آبان ١۴٠۵، حکومت هر سه را به قتل رساند.
به صورتهایشان نگاه کنید. انگار در همین چند ماه، سالها بر آنها گذشته است.
این قتل حکومتی، انتقام از مردمی بود که در دیماه صدایشان را به گوش حاکمان رساندند.
انتقام از خیابان بود اما حکومت اکنون بهتر از همه میداند خیابانهای داخل را ببندد، خیابانهای جهان آن «نه» را ادامه میدهند.
تقاص خیابان را از سه جوان اسیر در قزلحصار گرفت.
تنِ این سه جوان در دستش بود و حقارت خود را با گرفتن جان جوان آنها نشان داد.
اما آن «نه» هنوز در دهان مردم است. بزرگتر و مهیبتر.
دینامه، نامهای دلاوران دی را با احترام بر زبان میآورد و بر برگ تاریخ مینویسد:
#حسن_دیوبند
#حمید_کاظمی
#رضا_زنگنه
#دی_نامه
#تا_ابد_از_دی_بگو
#برای_آنکه_هیچ_نامی_فقط_یک_عدد_نماند
#انقلاب_شیروخورشید
H.Keykavoosi retweeted
1/
The woman had been shot. Majid saw her.
Between Majid and that woman stood the life of a man who had only just opened his own shop.
فرض کنید خانهای آتش گرفته. یک عده میدوند سمت خانه تا آتش را فرو بنشانند. عده دیگر سد راه میشوند که چرا میروید آتش را خاموش کنید؟مانع میشوندتهدید و تمسخر میکنند که آتش باید خودش خاموش شود: از درون!
برخیشان اصلن آتش را حاشا میکنند توهم میخوانند:کدام آتش؟
این وضعیت ماست.
اعطای «جایزه آزادی» به نام مردم ایران به ستایشگر بمباران ایران
buff.ly/edXIfP3
علی رسولی - بنیاد نائومان میگوید رضا پهلوی مالک جایزه نیست و فقط آن را برای مردم ایران نگه میدارد. اما منتقدان میگویند انتخاب یک چهره سیاسی مشخص برای ایستادن در کلیسای پاول و دریافت جایزه به نام یک ملت، بهناچار فراتر از یک اقدام تشریفاتی است و برای او سرمایه سیاسی نمادین تولید میکند. آن هم برای کسی که طرفدار جنگ و بمباران ایران است، کشته شدن غیرنظامیان ایرانی در جنگ را به نفع آمریکا و اسرائیل توجیه میکند و به سوالها در مورد مسئولیتش در قبال فراخوانهایی که به کشتار ۱۸ و ۱۹ دی منجر شد این گونه پاسخ میدهد: «این جنگ است و جنگ تلفات دارد».
11
147




































