لطفاً توجه بفرمایید که یک آلمانی مسیحی هم می توانست از دوران نازیسم، با آن همه جنایت در حق دگراندیشان و یهودیان و چپ گرایان و نظایر ایشان، توصیفاتی شبیه به شما ارائه کند. نزدیک به پنج دهه است که شمار زیادی از جوانانِ «هموطنِ» شما صرفاً به علت عقیده به «آیین بهائی» حتی از تحصیل در دانشگاه هم محروم بوده اند، چه رسد به امکاناتی که برای شما فراهم بوده است. برای مثال، تنها به سرنوشت سه فرزند یک خانوادۀ بهائی اشاره می کنم تا شاید دریابید که بسیاری از هموطنان شما از حقوق/ امتیازاتی که شما از آن بهره مند بوده اید، محروم بوده اند: دکتر شمیم پاکزاد، که در ایران از تحصیل در دانشگاه محروم بود، مجبور به مهاجرت از ایران شد و اکنون استاد و رئیس دپارتمان مهندسی عمران و محیط زیست در دانشگاه لی‌های در ایالت پنسیلوانیا است. دکتر پیام پاکزاد، که به علت عقیده به آیین بهائی توسط غلامعلی حداد عادل از تیم المپیاد دانش‌آموزی کنار گذاشته شد، مجبور به مهاجرت از ایران شد و تا چندی قبل مدیران فنی شرکت گوگل بود. مهندس پویا پاکزاد، که به علت عقیده به آیین بهائی حتی از تحصیل در دوره‌ی پیش‌دانشگاهی در ایران هم محروم شد، مجبور به مهاجرت از ایران شد و اکنون مشاور ارشد چابک‌سازی در «یو.اس بَنک» است. (هر سه نفر همچون بسیاری از دیگر بهائیان حتی از حق دسترسی به گذرنامه هم محروم بودند و خروج آنها از ایران توأم با خطرات و مشقات فراوان بود). شما از ایران «بهره مند» بوده اید، اما بسیاری دیگر از ایرانیان به صرف دگراندیشی از ایران «محروم» بوده اند. اخلاق حکم می کند که چشم بر درد و رنج دیگران نبندیم.