Karol Riebandt

Dobra, najwyższy czas wziąć się po dziennikarsku za ten temat. Jesteś OSOBĄ TWORZĄCĄ GRY WIDEO i masz coś do powiedzenia o AI? Zauważyłaś, że trudniej ci się przebić na Steam Next Fest w obliczu tak wielu gier stworzonych z pomocą AI? Czy twój pomysł na grę został „skradziony” i przemielony na grę AI albo kartę z takową grą na Steamie? Czy firma, w której pracujesz, każe ci używać AI w stopniu, który nie jest już dla ciebie komfortowy? A może zabrania i całkowicie tego nie rozumiesz? Czy boisz się uzupełniać steamowe oświadczenie o korzystaniu z AI, bo czujesz, że nawet najdrobniejsza notka wygeneruje backlash ze strony graczy i niesie ryzyko negatywnego wpływu na odbiór projektu? A może uważasz, że klimat wokół AI w giereczkowie jest przesadzony i jako developer chcesz opowiedzieć o tym, że nie każda forma użycia sztucznej inteligencji wpływa negatywnie na jakość gry? Skontaktuj się ze mną na twitterowym privie albo przez adres e-mail: [email protected] Chcę zebrać w jednym tekście szereg ludzkich perspektyw, garść największych wyzwań oraz listę istotnych problemów związanych z AI w gamedevie, które kształtują teraźniejszość i przyszłość owej branży, a także decydują o losach wielu artystów oraz studiów. A poniższy plakat to AI slop, który powstał w 60 sekund za sprawą ChatuGPT.

FANI DISCO ELYSIUM, NIE CHCECIE PRZEGAPIĆ TEGO POSTA. Jako jeden z pierwszych growych dziennikarzy na świecie miałem przyjemność poznać bliżej Summer Eternal Anthology, czyli książkę będącą 500-stronicową zapowiedzią nowej gry RPG eksdeveloperów z ZA/UM, pt. Red Rooster. O co chodzi? Summer Eternal ze wszystkich powstałych wskutek rozbratu podmiotów w ZA/UM wydawało mi się najkonkretniejsze. Zaczęło dość groteskowo i brawurowo, bo antykapitalistycznym manifestem na czerwonym tle wytłuszczającym jedną z największych patologii współczesnego gamedevu – brak kontroli twórcy nad własnym dziełem kosztem wpływu inwestorów oraz „Władków” z zarządu. „Wieczne Lato” pochwaliło się inną od reszty gamedevu strukturą firmową. Większość udziałów w studiu (konkretnie 50%+1) należy do założycieli oraz etatowych pracowników. 25% tortu przypada z kolei freelancerom, outsourcerom i wszystkim tym działającym tymczasowo bądź na zlecenie. Symboliczne 5% ma z kolei trafić do członków tzw. zarządu graczowskiego, czyli organizacji non-profit próbującej uczynić z „głosu gamerów” coś więcej niż puste hasło. Czy oznacza to całkowitą rezygnację z ukochanych i krytykowanych? Oczywiście, że nie – ci po prostu mogą liczyć na nie więcej niż jedną piątą udziałów Summer Eternal. Taki model działania ma w założeniu wykształcenie zdrowego ekosystemu, w ramach którego artysta ma pierwszeństwo, pracownik ma bezpieczeństwo, gracz ma odrobinę sprawczości poza grą, a firma dalej ma… pieniądze. Te z kolei potrzebne są na stworzenie Red Roostera, czyli wymarzonej gry RPG studia. Jako że jednak nie rosną one na drzewach, a gamedev nie należy do tanich zabaw, musiano wymyślić sposób na zdobycie środków oraz rozgłosu. I tutaj Summer Eternal zaszalało, łamiąc schematy. Zamiast kampanii crowdfundingowej czy klasycznej promocji w social mediach… hucznie ogłosiło swoją produkcję za sprawą książki. To prawie 500 opisów mechanik oraz świata przedstawionego, a także szereg esejów oraz wywiadów skoncentrowanych głównie na tematach politycznych i gamedevowych. Red Rooster z kolei to gra RPG z dynamicznej trzecioosobowej perspektywy przypominającej rzut izometryczny. Jej inspiracjami są Planescape: Torment, Vampire: The Masquerade – Bloodlines i Arcanum: Przypowieść o maszynach i magyi. Twórcy twierdzą jednak, że nie będzie to discolike czy produkcja w duchu Disco Elysium. Co zawiera i mówi książka? Czym zaskoczyć ma sama gra? Cóż, napisałem o tym 2 teksty na @cdaction. Linki do obu z nich znajdziecie poniżej: cdaction.pl/newsy/red-rooste… cdaction.pl/teksty/najkreaty… Wielkie dzięki dla @summer_eternal_, @doraspacexplora i @mixedmartialarx za podesłanie egzemplarza do lektury i zaufanie. I powodzenia przy projekcie, który – mam nadzieję – zamiast do wypalenia doprowadzi do podpalenia naszej ukochanej, acz przeklętej branży.