ODear / PrinceLeia

#เขาหาว่าผมจนกรอบ ซื้อเพราะปก+คำโปรย+พล็อต ไม่ได้อ่านตัวอย่างก่อน บอกตามตรงว่าเกือบอ่านไม่รอด เพราะการเล่าเรื่อง 50% ของเล่มแรกมีความขมวดคิ้วเยอะมาก เข้าใจว่า นข.พยายามซ่อนปม แต่เป็นการซ่อนที่ชวนอิหยัง ตรรกะดูประหลาด การเล่าฉึบฉับไปหมด ถอนใจหลายครั้งมากพูดเลย (เพราะกำลังจะเท) แต่พอผ่านครึ่งของเล่ม 1 ไปได้ เริ่มสนุก และค่อย ๆ สนุกมากขึ้นเรื่อย ๆ เหมือน นข.เริ่มเข้ามือ รวมถึงปมที่ค่อย ๆ คลาย ทำให้ความไม่สมจริงเริ่มยอมรับได้ แล้วกลายเป็นความฟีลกู๊ด+ความหวานแบบที่ใช่ที่ชอบ ไม่ค่อยเจอคาร์พระเอกขี้อายแบบนี้เท่าไหร่ พระ-นายถือว่าแมรีซู อายุที่ยังน้อยแต่เก่งรอบด้านนี่เชื่อว่ามีจริง แต่พอมีพร้อมกัน 2 คน มันเลยดูไม่ค่อยสมจริงเท่าไหร่ โดยเฉพาะ พอ.ที่มีพรสวรรค์ทางดนตรี แต่ต้องออกจากสถาบันดนตรีมารับช่วงเป็นปธ.บ.ตั้งแต่ยังเรียนไม่จบ นข.ไม่ลงดีเทลว่า พอ.เรียนต่ออะไรยังไงไหม เพราะตอนเปิดเรื่องคือ พอ.อายุ 23 เป็น ปธ.ที่ฝ่าฟันมาด้วยตัวเอง ให้ความรู้ด้านเศรษฐศาสตร์ในเวยป๋อ แถมเปย์ นอ.ฉ่ำ (แบบที่ไม่ได้บอกว่า พอ.รวยตะโกนแค่ไหน) มันเลยดูเกินจริงไปนิด นอกจากความไม่สมจริงตรงนี้ อย่างอื่นถือว่าทำได้ดีสมมาตรฐานฟีลกู๊ด การเก็บปมครบถ้วน ความรู้+แนวคิดที่แทรกมาถือว่าดี แม้จะไม่ลึกซึ้งเท่า อ.เยว่ แต่นี่ว่ามีความร่วมสมัยดี ที่ชอบมากเห็นจะเป็นเรื่องการติ่งและการใส่ร้ายทางโซเชียล ทำได้ดีนะ ไม่ว่าจะเป็นติ่งที่อวยเมนที่ทำผิด หรือการจัดฉากต่าง ๆ เพื่อใส่ร้าย นอ. นี่ชอบความเห็นชาวเน็ตมาก ใครชอบอ่านอะไรแบบนี้น่าจะฟิน ส่วนหนึ่งคงต้องยกความดีให้การแปล ใครชอบ พระนายเก่ง คลั่งรัก ไม่งี่เง่า ขอเชิญเรื่องนี้ค่ะ แต่ต้องตั้งสติอ่านเล่มแรกหน่อย ที่เหลือปล่อยจอยสบาย ๆ โดยรวมถือว่าคุ้มค่า ไม่เสียดายเงิน box ควรค่าแก่การสะสม และต้องมีอ่านซ้ำแน่นอน ลองชิมค่ะ แล้วคุณจะตกหลุมรักเหนียนเหนียน 💚 คะแนน 8/10