Pinned Tweet
من اینجا چهره ای دیگر از انسان دیدم ، چهره ای بیرحم ، جلاد و حیوانی. انسانی که میتواند و باید شریف باشد
omid199566 retweeted
آدمهایی که گناه به نظرشون فقط چند کلمه است،
رستگاری هم به نظرشون فقط چند کلمه است!...
#ویلیام_فاکنر
گور به گور
نجف دریابندری
omid199566 retweeted
" پنداشت ستمگر که ستم بر ما کرد
در گردن او بماند و بر ما بگذشت".
#آبان_۹۸
به یاد داشته باش
که روزها و لحظهها هیچگاه باز نمیگردند
به زمان بیندیش و شبیخون ظالمانه زمان
زمستانی طولانی و سخت در پیش خواهیم داشت
زمستانی که از یاد نخواهد رفت
2
24
omid199566 retweeted
«آدم باید خیلی ذلیل باشد که افسوس سالهای بخصوصی از عمرش را بخورد…
ماها میتوانیم با رضایت خاطر پیر شویم… مگر دیروز آش دهن سوزی بود؟ یا مثلا پارسال ؟
عقیدهات غیر از این است؟ افسوس چه را بخوریم؟ها ؟ جوانی ؟ ماها هرگز جوان نبودیم»
omid199566 retweeted
ز جهل و نادانی است این روزگار تیره و تار
که بر تخت ریاست تکیه داده کور و کر و مار
omid199566 retweeted
همچنان که بیضایی گفت: «دو برابرِ مرگم مردهام و نیم زندگیام نزیستهام.» اما هنوز ایستادهام و زینپس نیز میایستم و جز این نتوانم.
omid199566 retweeted
“نمیتوانستیم باور کنیم که جهانیان هر آن چه بر سر قربانیان جنگ میآید را ببینند، بخوانند و بشنوند ولی دست روی دست بگذارند و کاری نکنند. بدتر آن که، معلوم شد حتی دیپلماتها هم به ما توجهی نداشتند و گاهی رهبران سیاسی از ما متنفر بودند”
- انسانیت: تاریخ اخلاقی سدهی بیستم
omid199566 retweeted
من میدانستم نومیدی هست، اما نمیدانستم یعنی چه. من هم مثل همه خیال میکردم که نومیدی بیماری روح است ...
اما نه، بدن زجر می کشد، پوست تنم درد میکند، سینهام، دست و پایم، سرم خالی است و دلم به هم می خورد.
✍🏼 آلبر_کامو
📕 کالیگولا
omid199566 retweeted
کمتر روزی از عمر گذشتهامرو شاد بودم!
چنان تار و پود جامعهرو با غم عجین کردند که همه گرفتار اشک و اضطرابیم و چقدر این حرف از رشتوی آدورنو دقیق هست:
«در "غم" ، مفلوک و پریشانیم و از همین روست که قدرتها به شهروندان گرفتار و غمگین نیاز دارند»
«همیشه از چیزی خسته میشویم، اما آنچه فرسودهمان میکند، خودِ “هیچ” است…
مسئله بر سر فرسودن است و تلف شدن انسان در روزگار کنونی»
- ژیل دُلوز (فرسوده)
در یکی از آغازین درسگفتارهایش “دربارهی اسپینوزا” گفت که غم کسی را خردمند و دانا نمیکند.
و بدبختی هرگز منجر به پرورش فرهیختگی و سرزندگی نمیشود.
«زیرا در غم مفلوک و پریشانیم و از همین روست که قدرتها به شهروندان گرفتار و غمگین نیاز دارند»/۱
omid199566 retweeted
روز به روز پیدا کردن دلیلی برای خوشحالی سختتر میشود. یکی از ویرانگرترین پیامدهای زندگی زیر سایه تمامیتخواهیها این است که زندگی عادی را هم به یک امتیاز ویژه و کالای لوکس تبدیل میکنند. اگر کوچکترین آرزوها برای آدم تلاشی فراانسانی میطلبد دیگر چه میماند. داشتن یکی زندگی عادی برای شهروندان نباید فرصت استثنایی و امتیازی غیرطبیعی باشد، اگر هست یعنی آن جامعه به عنوان یک کل در حال فرسایش است. مسئله فقط گذران امروز و فردا نیست، زمان به هر حال میگذرد اما اگر امکان برنامهریزی گرفته شود و افق پیشرو مدام کوتاه و کوتاهتر شود دیگر حتی امید داشتن هم پرهزینه است.
omid199566 retweeted
اگر بخوام یه کلیتی از وضعیت معیشت در ایران برای ایرانیهای خارج از ایران بگم اینجوریه که همه چیز تقریبن با قیمت جهانی عرضه میشه حداکثر سی درصد ارزانتر خوراکیها گاهی تا ۳۰۰ درصد بیشتر(کالاهایی مثل خودرو و...)
تفاوت اصلی؟ «درآمد»
درآمد در ایران به شکل رسمی بین۷۰ تا ۱۰۰ دلاره!
omid199566 retweeted
بله جناب بنان، حقیقتا که:
هستی چه بود؟ قصهٔ پر رنج و ملالی
کابوس پر از وحشتی، آشفته خیالی
























