هادی retweeted
دوستان من این کتابها رو یکجا میفروشم. کل کتابها خیلی سبزن و کنکوری انسانی. چاپ ۱۴۰۳ان. کل کتابها یکجا فروش میرن، با همون قیمت قدیم روی جلد. کتابها در حد نو و قلم/دستنخوردهان.
خامنهای ۱.۵تریلیون دلار نفت فروخت. این پول چی شد؟ این یه درد؛ اما عربستان در همین مدت ۵.۵تریلیون دلار و امارات و عراق و کویت ۲.۲ و ۱.۷ و ۱.۴ت دلار نفت فروختن که این هزار درده؛ چون ج.ا تکنولوژی برداشت و تولید و بهدلیل تحریم، توانایی صادرات بالا نداشته و با تخفیف هم میفروخته.
10
177
من اونقدر به این سیستم شیطانی بدبینم که فکر میکنم این ترجمه هم سانسور داره.
حس مارسل توی ‹در جستوجو…› رو دارم، وقتی برای نخستینبار وارد محفل اشرافی دو ویلپاریزیس شد و دو گرمانت رو دید. من هم دیگه جزو اعیان و اشراف شدم. :)
مدتها بود میخواستم واسه خودم ساعت بخرم. هیچی دیگه، بیخیالش شدم. پولش رو دادم اینها رو گرفتم. شاید که چو وابینی...
1
64
«فردی منتسب به روحانیت شیعه»؟! :)) یاد واژهٔ «تماشاگرنما» افتادم. آخوند هم مثل اسلام واقعی، هیچوقت پیدا نمیشه. مثل تکنولوژی بالاتر از بمب اتم. مثل سلاحی که ناو رو غرق میکنه.
صدرالدین شریعتی فردی منتسب به روحانیت شیعه بود که در دهه هشتاد شمسی، ریاست بر دانشگاه علامه طباطبایی هم معروفش کرد و هم، در میان بسیاری از دانشجویان و استادان منتقدش، منفور. برای آنان، نام او با بازنشستگی اجباری استادان، محدودکردن فعالیت دانشجویی، تعطیلی رشتهها و تفکیک جنسیتی گره خورده بود. شریعتی در درگذشت؛ اما پشت خاطراتی که از دوران ریاستش باقی مانده، پرسشی کمتر پاسخگرفته وجود دارد: این مرد که اختیار ماندن و رفتن دانشگاهیان را به دست گرفت، خودش از کجا آمده بود؟
#رشتو
نام شریعتی بار دیگر بحث درباره آن سالها را زنده کرد: اینکه بر دانشگاه چه گذشت و چه آسیبهایی به آن وارد شد.
قصد من از بازگشت به زندگی و سوابق او، ساختن پروندهای سیاسی علیه کسی که اکنون درگذشته نیست. میخواهم این فرصت را بهانهای برای آسیبشناسی قرار دهم؛ برای فهمیدن اینکه چهرههایی مانند شریعتی چگونه برآمدند، با چه پشتوانهای اختیار نهادهای علمی را به دست گرفتند و چگونه توانستند چنین آثاری بر آنها بگذارند. پرسش فقط این نیست که او پس از رسیدن به ریاست دانشگاه چه کرد؛ باید پرسید پیش از آن چه مسیری را پیموده بود، چه ویژگیهایی او را در نظر منصوبکنندگانش شایسته این مسئولیت میکرد و چه مناسباتی قدرت او را حفظ میکرد.
این جابهجاییِ پرسش، مسئولیت فردی را کمرنگ نمیکند؛ مسئولیت انتخابکنندگان، حامیان و نهادهای ناظر را نیز به بحث میآورد. اگر همهچیز را به منش و رفتار یک رئیس دانشگاه تقلیل دهیم، سازوکاری که او را برکشید و دامنه اختیارش را تعیین کرد، از نقد کنار میماند. برای فهم آسیبهایی که چنین مدیرانی به دانشگاه زدند، باید هم تصمیمهای آنان را بررسی کرد و هم شرایطی را که اتخاذ و تداوم آن تصمیمها را ممکن ساخت. مرور زندگی شریعتی در این نوشته، از همین منظر است: نه فقط شناخت یک فرد، بلکه شناخت راهی که افرادی مانند او را به قدرت رساند؛ راهی که با مرگ آنان لزوماً بسته نمیشود.
برای یافتن پاسخ، باید از سال ۱۳۸۴، زمانی که صدرالدین شریعتی به ریاست دانشگاه علامه طباطبایی رسید، عقبتر برویم. زیرا آنچه در دوران ریاست او بر دانشگاه اتفاق افتاد، صرفاً حاصل رفتار شخصی یک مدیر نبود. شریعتی پیش از آنکه به چهرهای شناختهشده در فضای دانشگاهی تبدیل شود، سالها در نهادهای مختلف جمهوری اسلامی مسئولیت داشت. نکته قابلتوجه در زندگی او، تنوع این مسئولیتهاست؛ از مدیریت آموزشی و دانشگاهی تا وزارت کشور، سازمان عقیدتی سیاسی ارتش و بازرسی انتخابات شورای نگهبان. همین جابهجایی میان نهادهایی با کارکردهای متفاوت، نخستین سرنخ برای شناخت مسیر برآمدن اوست.
شریعتی در سال ۱۳۲۷ متولد شد. تحصیلات دبیرستانی را در تهران گذراند و در سال ۱۳۴۶ وارد حوزه علمیه قم شد. خودش روایت میکرد که با تشویق شهید مطهری به تحصیلات دانشگاهی روی آورد و در دانشکده الهیات دانشگاه تهران پذیرفته شد ( سندی در این باره غیر ادعای خودش ندیدم) . به گفته خودش در سالهای پیش از انقلاب نیز در محیط دانشجویان مذهبی فعالیت سیاسی داشت. مرتضی محمودی، نماینده نخستین دوره مجلس از دوستی با شریعتی در دانشکده الهیات و فعالیت سیاسی مشترک با او یاد کرده است. بااینحال، در منابع موجود نشانی از نقش برجسته تشکیلاتی، سابقه زندان یا مسئولیت مشخص شریعتی در مبارزات پیش از انقلاب به دست نمیآید. تصویری که از این دوره داریم، بیشتر تصویر حاشیه ای است تا مهم.
او در خاطراتش از حضور مطهری در مدرسه محل تحصیل خود و شرکت در درسهای او سخن گفته است. بااینحال، درباره جزئیات تحصیلات حوزویاش اطلاعات چندانی وجود ندارد. مشخص نیست در کدام مدرسه علمیه تحصیل کرده، استادان فقه و اصول او چه کسانی بودهاند، تا چه سطحی از تحصیلات حوزوی پیش رفته و آیا در درس خارج شرکت کرده است یا نه. این ابهام از آن جهت اهمیت دارد که شریعتی در تمام دوران فعالیت اجراییاش از عنوان روحانی و حجتالاسلام استفاده میکرد، اما مسیر تحصیلات حوزوی و جایگاه او در شبکههای سنتی روحانیت روشن نیست.
ابهام بزرگتر به سالهای پس از انقلاب و دوران جنگ ایران و عراق مربوط میشود. شریعتی در سال ۱۳۵۷ حدود سی سال داشت؛ سنی که بسیاری از فعالان مذهبی و انقلابی همنسل او وارد نهادهای تازهتأسیس جمهوری اسلامی شدند. اما درباره فعالیت او در فاصله سالهای ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۵ اطلاعات مستند اندکی در دست است. تاکنون نشانی از مسئولیت مشخص او در سپاه پاسداران، بسیج، کمیتههای انقلاب یا سازماندهی و اعزام نیروهای نظامی و داوطلب به جبههها پیدا نشده است. حتی در مصاحبه مفصلش با کیهان، هنگامی که از این دوره سخن میگوید، تنها به عبارت کلی «بعد از انقلاب مسئولیتهایی را بر عهده گرفتم» بسنده میکند.👇۱
8
149
اولین بار تغییر در سبک بازی رو با اومدن بلاژ به تیمملی دیدم. یه چهارجانبه بود تو اروپا. پشت محوطه رو بهجای مستقیم، ترکیبی کار کردن. گفتم اههههه، فوتبال که میگن اینه. :) خلاصه که روحش شاد.
















