پوشیده

اگه ‹واجبی› پوست حساس‌ت رو زخم می‌کنه ‹مستحبی› بزن!

به گمان من نیچه بیش‌تر از این‌که یه فیلسوف آلمانی باشه، یه فیلسوف روسی‌ـه.

آذوقه‌ی روزهای سرد و تاریک...

هر چیزی {در لحظه‌ی حال} همیشه نسبت به فرجام یا هدف باید آغاز دانسته شود. —گادامر - ت فولادوند —آغاز فلسفه

آیا راهی برای حل این مشکل تأییدیه‌ی سن وجود داره؟

هپی ایکس‌دی تو می!

به نظر شخصی من از میزان تمیزی گوش‌ها و هندزفری‌های آدم‌ها می‌شه چیزهایی درباره‌ی شخصیت‌شون فهمید.

هنگامی که می‌پرسند خدا پیش از آفرینش چه می‌کرد … لوتر جواب می‌دهد خدا در آن زمان به جنگل رفته بود تا چوبی ببُرد و کسانی را که چنین سؤال‌هایی می‌کند، با آن بکوبد. —گادامر - ت فولادوند —آغاز فلسفه + توی اتوبوس کلی به این تیکه خندیدم. :)

بناست دریابیم که فهم ما از آغازی که از فرجام یا غایت صادر می‌شود یا فیضان می‌یابد، هرگز به قطعیت نمی‌رسد و حرف آخر نیست، به این دلیل ساده که حرکت بازاندیشی یا بازتاب به درون، حتا در سنتی بی‌آغاز و بی‌انجام جایگاهی مخصوص به خود دارد. —گادامر - ت فولادوند —آغاز فلسفه

«سرنوشت، راضیان را به پیش می‌راند و ناراضیان را به دنبال خود می‌کشد.» —نامه‌ی سنکا به لوکیلیوس، ش۱۰۷ب۱۱

روی ساعت شنی چهارگانه‌ی سده‌ی ۱۷م نوشته: «Dubia omnibus, ultima multis.» «برای همه نامعلوم، برای بسیاری آخرین {لحظه}.»

نکته‌ی جالب درباره‌ی «اسلام رحمانی» اینه که اگه بخوای به‌ش وارد بشی سرش رو می‌برند؛ اگه هم بخوای ازش خارج بشی سرت رو می‌برند.

هرقدر زندگی‌ای بی‌سبک و بی‌شکل باشد، همچون غبارِ ستارگان، نظم و معنای خود را دارد؛ اما این معنا و نظم تنها در پایان، پس از کامل‌شدنِ مسیرِ حیاتیِ موجودِ زنده پدیدار می‌شوند. تا وقتی زندگی جریان دارد، قانونمندی و غایت‌مندی در هر لحظه از نظر پنهان می‌مانند. —ولادیمیر یانکلویچ —مرگ

زیرکی را گفتم: «این احوال بین»، خندید و گفت: «صعب‌روزی، بوالعجب‌کاری، پریشان‌عالمی» آدمی در عالم خاکی نمی‌آید به دست عالمی دیگر بباید ساخت وز نو آدمی —حافظ - غ۴۷۰

پوشیده: سوژه دوماد است.

تماشای بیگانه شدن خود...