Steven Rogge (stevenrogge.bsky.social)

Brief aan Vlaanderen Morgen zijn er verkiezingen in Vlaanderen. Mijn vader kwam hier met hoop op een betere toekomst en werkte hard, net als velen. Ze brachten Vlaanderen artsen, advocaten, leerkrachten en anderen die onze samenleving verrijkten. Toch worden we door een partij niet als volwaardige Vlamingen gezien vanwege onze huidskleur. Dat deze partij morgen misschien de grootste wordt, doet mijn hart bloeden. De voorzitter van VB heeft eerder zonder schroom verklaard dat hij wil dat Europa ‘dominant blank’ blijft. Deze woorden raken mij diep en zullen altijd in mijn geheugen gegrift blijven. Ondanks mijn grote toewijding aan Vlaanderen, mijn diepe liefde voor deze regio en mijn vastberadenheid om het beste voor haar te willen, word ik niet als Vlaming erkend vanwege mijn niet-Gallische voorouders. Mijn pigment is mijn zonde. Ik probeer de woede te begrijpen van degenen die op deze partij stemmen. Ze voelen zich verraden door politici die enkel hun eigenbelang nastreven, en vernederd door een elite die hun succes toeschrijft aan eigen inspanningen zonder de privileges te erkennen die voortkwamen uit hun wieg en connecties. Deze houding heeft geleid tot minachting voor hardwerkende mensen die nauwelijks rond kunnen komen en zich niet erkend, zelfs vernederd voelen. Deze gevoelens zijn begrijpelijk, maar stemmen op een partij die problemen reduceert tot ras en afkomst is niet de oplossing. Vlaams Belang beweert op te komen voor het Vlaams belang, maar hun leden onderhouden nauwe banden met regimes als China en Rusland. Hoe helpt het Vlaanderen vooruit om de rode loper uit te rollen voor China, dat onze bedrijven wegconcurreert en zo bijdraagt aan onze collectieve verarming? Of voor Rusland, dat droomt van een Eurazië van Lissabon tot Vladivostok? Denken we echt dat Filip De Winter uitzonderingen voor Vlaanderen kan bedingen door zijn goede contacten? En te bedenken dat ik, als moslim, me nu moet opwerpen om onze waarden te verdedigen tegen een partij die net beweert dat deze waarden verdwijnen door mijn toedoen. In ons politiek denken domineren emoties steeds meer, maar laten we niet vergeten dat het draaiboek van extreemrechts goed doordacht is en vooral op emoties van anderen leunt. Geschiedenis toont aan dat extreemrechts nooit tot welvaart of veiligheid heeft geleid, maar eerder tot oorlog en verwoesting. Stel je een toekomst voor waarin onze rechten en vrijheden langzaam worden afgebroken: vrijheid van meningsuiting, gelijke behandeling, religieuze vrijheid, zelfs het recht om lief te hebben wie je wilt. Wat betekent dit voor onze samenleving, voor onze kinderen? Willen we wakker worden in een Vlaanderen en Europa waar alles waar eeuwenlang voor gestreden is, verloren gaat? In vijf van de zes oprichtende landen van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, de voorloper van de EU, wordt verwacht dat extreemrechts de Europese verkiezingen zal winnen. Dit bedreigt het Europees project, dat symbool staat voor verbondenheid en vrede in een continent dat eeuwenlang door oorlog verscheurd werd. De oorlog in Oekraïne herinnert ons eraan hoe fragiel die vrede is. De uitdagingen van migratie en samenleven vereisen aandacht en inspanning, maar we mogen nooit onze fundamentele waarden ervoor opofferen. In stormachtige tijden zijn sterke fundamenten nét onze bescherming tegen chaos. ‘De kracht van een natie ligt niet in de omvang van haar territorium, maar in de grootsheid van haar idealen’ Stem voor een inclusief Vlaanderen!