Swan (@Whatwasadream) profile picture
Joined September 2024
Photo by Swan (@Whatwasadream)Photo by Swan (@Whatwasadream)Photo by Swan (@Whatwasadream)Photo by Swan (@Whatwasadream)Photo by Swan (@Whatwasadream)Photo by Swan (@Whatwasadream)Photo by Swan (@Whatwasadream)
دیگر نیازی نیست همه شب گوش به من بسپاری
25
522
. Bárbara Bezina .
2
202
4
1,286
20,234
ضرورت، ضرورت دیدن است. سیر کردن روزانه‌ی طمع لایتناهی چشم‌ها.
1
6
137
یک‌روز هم همین فرصتی که برای عوض کردن زندگیت داری تموم می‌شه. توقع بی‌خود.
13
183
آخرین جرئه‌ها هم برای تو سرازیر می‌شوند. کاش فقط یک امشب از بامداد تا ۷ برایم شعر‌ بخوانی و بخوانی. اندک شهوتی‌ می‌ماند و اندک عشقی، تو اما ستاره‌ای روی درد پیشانی‌ام هستی.
1
18
297
مادر، حتی نمی‌دانم چرا انقدر از درد به خود می‌پیچم. برای بار ۱۰۴۶ از خود می‌پرسم که آیا می‌خواهم خودم را بکشم؟ و جواب بله است. ۷۴‌امین شب است که رد ناخون‌هایم کمرم را زخم کرده. آخرین شب است که خشمم دست ندارد.
1
20
352
امروز دلم می‌خواست خانه‌ام در کوچه‌ای باشد که به دریا می‌رسد.
13
147
بدترین چیز این است که من هنوز دوستش دارم؛ ریختن تمام من در تو.
10
250
فکر کردم چقدر بد است که خودت را جای دیگران بگذاری. سخت‌تر آن‌است که خودت را جای خودت بگذاری. ساعت ۱۶:۱۲. یک مرد سیبیلو با لیوان کوچک راکی هستم. بلند بلند می‌خوانم Gamzedeyim Deva Bulmam, Garibim, hiç yuva kurmam.
11
266
سمت چپم را به زمین سپردم خسته‌ام نه از کسی که می‌بیند، بلکه از کسی که نابود می‌کند. -Music lyrics
1
9
278
دوم آبان. همه نا‌امیدم می‌کنند.
برف یک آبان.
11
316
و بعد لب‌های تو بود که می‌درید گوشت را از تن. خطوطی که به هم می‌رسند، خطوطی که جدا می‌شوند. شانه‌های تلخ. کمر خمیده.
2
19
401
امشبم با گریه میخوابم ولی راجع به جای زخمم چیزی نپرس. نپرس من زخممو چجوری می‌خارم که تموم تنمو میگیره. نپرس اگه انگشتتو تو زخمم بچرخونی میتونه تا کجا عمیق شه. میدونم نمی‌پرسی. اما افسوس که بهبودی من با پرسیدن تو کاری نداره.
4
259
تصویر کلیشه‌ای ای‌ست، مردی بعد فریفتن زن، در جاده‌ای، بعد از نشان دادن خود واقعی‌اش، با نگاهی افسونگرانه، او را ترک می‌کند که بمیرد. اغلب چنین وضعیتی با خود دارم.
8
291
آیا به اندازه کافی از آزار خود سیر شده‌ام؟ آیا به طور کامل به پوستی که انداخته‌ام نفرت می‌ورزم؟ آیا انگشتانم به اندازه کافی لابلای این پل‌های تباه، که اصرار داشتم بگذرم، آیا انگشتانم زخم چوب‌ها را بر تن نگه می‌دارند؟
19
279
«شعری که نمی‌سرایم شعری که سزاوارش نیستم هراس بودن دو معبر آینه: در من کسی خفته است مرا می‌خورد و مرا می‌نوشد.» الخاندرا پیزارنیک مترجم: محسن عمادی
1
5
58
1,107
بی‌حسی، روز ۷۴ ام. تنها یک تصویر تکرار می‌شود. مردی روی برف می‌افتد و می‌مرد. خون.
16
553
شاید این را متوجه نباشید چه چیزی‌ست که خفه‌ام می‌کند؛ ننوشتن یا ۶۸ روز متوالی با بی‌حسی بی‌رحمانه‌ای که بر قلبم تجاوز کرده و حالا به تنم دارد می‌رسد، سپری کردن.
1
18
294
کاش امشب فقط یک جمله نجاتم می‌داد.
1
11
205
گیرافتاده میان دو لبت. آنجا که کلمه‌ی عشق و نفرت نمی‌تواند از هم متمایز باشد.
11
206