Eda ❤︎

Bir oyuncunun yeteneği, yalnızca farklı rollere hayat vermesinde değil, aynı karakterin içinde birbirinden bambaşka duyguları yaşatabilmesinde saklı bence. Erdem Şanlı'yı izlerken en çok hayranlık duyduğum şeylerden biri bu. Aynı karakterin içinde öfkeyi, sevgiyi, kırgınlığı, çaresizliği, neşeyi, çocuksuluğu ve kocaman bir yüreği birbirinden öyle güzel ayırıyor ki… Bazen tek bir bakışıyla, bazen sesinin tonuyla hatta özellikle ses tonuyla, bazen küçücük bir mimikle İso'nun bambaşka bir yanını keşfediyoruz. Üstelik karakterini tek bir duyguya, tek bir kalıba hapsetmiyor. Kusurlarıyla, çelişkileriyle, sertliğiyle, hassasiyetiyle yaşayan bir insana dönüştürüyor. Oyunculuk tam da bu: Karakterin yalnızca görünen yüzünü değil, kimsenin görmediği taraflarını da izleyiciye hissettirebilmek. Erdem Şanlı, İso'ya sadece hayat vermiyor; onun her duygusuna, her susuşuna, her bakışına ayrı bir anlam yüklüyor. Bir karakterin bütün renklerini aynı ustalıkla taşıyabilmek… İşte bu, gerçek bir oyunculuk meselesi. Bu sebeple ekranda daha uzun süreler, daha dolu diyaloglarla ilişkilendirilmesi gerekiyor. Artık İso karakterinin kendi hikayesine girilmesi ve onu bu kadar muhteşem bir karakter haline gelmesine sebep olan olaylar işlenmeli. #ErdemŞanlı #İsoFurtuna @tasacakbudeniz @OGMPictures @trt1 Peki sizce? @ze22416 @tsckisoisfd @ucankedicuk

TBD GENEL KARAKTER ELEŞTİRİSİ: EYÜPHAN Önce Eyüphan'ın kim olduğunu bir hatırlayalım. Bu adam, Koçari'de Fadime'nin adını ortaya atıp "Fadime benim" diyerek dolaşan, Fadime'yi kendisine ait bir mülk gibi gören, onun üzerinde hak iddia eden bir adam. Üstelik Fadime'yle ilgili hayallerinden, niyetlerinden sözde Fadime'nin ve Koçari ailesinin koruyucusu olan Gezep'in de haberi var. Ama Gezep bunu görmezden geliyor. Fadime'yle sütlaç yemeye, çay içmeye gitmişler; denemişler, olmamış. Buna rağmen Eyüphan hâlâ "Seni alacağım" diyebiliyor. Çünkü onun gözünde Fadime'nin bir iradesi, bir tercihi, kendi hayatı üzerinde söz hakkı yok. Fadime bir insan değil, sahip olunacak bir şey. Sonra Fadime İso'yla evleniyor. Eyüphan bu evliliğin gerçek bir evlilik olduğuna inanmadığı bahanesiyle Fadime'yi yolun ortasında durdurup kaçırıyor. Kurduğu ev, hazırladığı düzenek, bornozlar, Ankara makarnalar... Bununla da kalmıyor. İso'yu öldürmeyi planlıyor. Üstelik bunu açıkça karşısına çıkarak değil, sinsice, arkadan iş çevirerek yapıyor. Gidip İso'nun arabasının frenlerini kesiyor. O araca kızların da binebileceğini bilmesine rağmen hiçbir sorumluluk hissetmiyor. Ki arabaya kızlar biniyor ve kaza yapıyorlar kaza haberini almasına rağmen kızları aramak yerine arabayı arama telaşına düşüyor ama kendi yaptığı şeyin yaratabileceği tehlikeyi umursamıyor. Sözde sevdiği fadime'nin canını bile düşünmeden kendi hainliği ortaya çıkmasın diye pikap arıyor. Adil'e ve diğer herkese yalan söylüyor. Gerçek ortaya çıkana kadar masum rolü yapıyor. Frenleri kesenin kendisi olduğu öğrenildikten sonra bile bir mahcubiyet, pişmanlık, özür göremiyoruz yok. Koçari'den sürüldüğünde bile haklı görüyor kendisini burnundan kıl aldırmıyor. Sonra ne yapıyor? Peşlerinden gidip mezarlıkta yaptıkları konuşmaları kaydediyor ve bunu şantaj malzemesi hâline getiriyor. Yetmiyor; Fadime'yi kuytu köşelerde sıkıştırıp taciz ediyor. Şimdi bütün bunları bir kenara bırakıp Eyüphan güzellemesi mi yapacaksınız gerçekten? Üstelik asıl mesele yalnızca Eyüphan'ın yaptıkları da değil. Onu aklamaya çalışırken Adil'in, Esme'nin, Şerif'in, Zarife'nin ve hatta Fadime'nin karakterlerinin içini boşaltıyorsunuz. Biz izleyiciden de geçmişi unutmasını bekliyorsunuz. Adil, sen bu adamın kim olduğunu biliyorsun. Esme, sen kızının neler yaşadığını, bu adam yüzünden ölümden döndüğünü biliyorsun. Zarife, senin de bu hikâyede unutmaman gereken gerçekler var, bu adam senin oğlunu öldürmeye kalktı. Fadime, sen sana yaşatılanları unutamıyorsun ya hani.. Ve son olarak: Eyüphan'ı aklamak için geçmişi unutan, yaptıklarını önemsizleştiren ve Fadime'nin ve İso'nun yaşadıklarını görmezden gelen her karakter, kendi hikâyesindeki inandırıcılığını da kaybeder. EYÜPHAN KARAKTERİNİ İSFAD ÜZERİNDEN HELE Kİ BU ŞEKİLDE AKLAYAMAZSINIZ!!! #TasacakBuDeniz #Abaküs #PideHan

TBD GENEL KARAKTER ELEŞTİRİSİ: İSO FURTUNA İso, sen nasıl güzel bir adamsın gerçekten? İso Furtuna bir HAYAL ÜRÜNÜDÜR. Yaşadığı bütün kırgınlıklara, hayal kırıklıklarına, ihanete ve acıya rağmen bir saniye bile karısından şüphe etmemek... Fadime'ye olan sevginden, ona duyduğun güvenden bir an olsun vazgeçmemek... Bunun ne kadar büyük bir şey olduğunu anlatmaya kelimeler yetmiyor. Sana gerçekten helal olsun. Hatalarının farkındasın. Affedilmesi kolay olmayan, hatta belki de affedilmeyecek kadar büyük bir şey yaptığının farkındasın. Bu yüzden kalkıp kendini savunmaya, özrünü kabul ettirmeye çalışmıyorsun. Onun yerine "Allah da benim belamı versin" diyebilecek kadar yaptığın hatanın sorumluluğunu üstleniyorsun. Kendi ailene, kendi kanına, kendi canına rest çekebiliyorsun. Yaptıklarının bedelini başkalarına ödetmeye çalışmıyor, kendin için hiçbir şey istemiyorsun. Ailenin bütün suçlarını kabulleniyor, onlar için verilecek cezalara bile razı oluyorsun. Yayladaki sahnede yüzündeki mahcubiyet, orada neden bulunduğunu anlamaya çalışırkenki hâlin... Affedilmeyi beklemediğini, kendini affedilecek bir yerde görmediğini o kadar güzel anlatıyor ki. İnsan bazen bir karakterin söylemediği cümlelerde, söylediği bütün cümlelerden daha fazlasını buluyor. Ama İso, senin de birkaç yerde konuşman gerekiyordu. Zarife ile bu bölüm konuştum hadi ona bir şey demedin, ama o mağara sahnesinde Adile; "Abi, sen nasıl Fadime'yi Eyüphan'la aynı planın içine dâhil edebilirsin? Bu adamın karıma neler yaptığını, onu kaçırdığını, tehdit ettiğini, beni öldürmeye çalıştığını bilmiyor musun? Sen nasıl buna izin verebilirsin?" İso için Fadime'ye duyduğu sevgi kadar, onun güvenliği de önemli. Herkesin kendi hesabını, kendi planını ve kendi çıkarını düşündüğü yerde birinin çıkıp Fadime'nin yaşadıklarını hatırlatması gerekiyordu. O kişi de en başta İso olmalıydı. Bütün bunlara rağmen İso, senin en güzel tarafın şu: Hatalarını inkâr etmiyorsun. Kendini haklı çıkarmaya çalışmıyorsun. Sevdiğin kadından vazgeçmiyorsun ama onun affetme hakkına da müdahale etmiyorsun. Kendi yaptıklarının sorumluluğunu taşıyorsun. Daha ne kadar iyi olunabilir, bir karakter ne kadar güzel yazılabilir gerçekten bilmiyorum. Ama senden beklediğimiz tek şey, bu güzel karakter bütünlüğünün korunması. İso Furtuna kusursuz olduğu için değil, kusurlarıyla yüzleşebildiği, sevdiği kadına duyduğu güveni koruduğu ve kendi hatalarının sorumluluğunu başkasına yüklemediği için bu kadar kıymetli. Sana helal olsun Uçan Atmaca. Yalnızca uçmayı değil, düştüğünde de nasıl ayakta kalınacağını gösteriyorsun. NOT: MALUMUNUZ BEN PAŞACI BİR BİREYİM, İSO KONUSUNDA ASLA OBJEKTİFİM DİYEMEM. AMA HATALI GÖRDÜĞÜMÜZ YOK YA BUNU DA YAPMADI DEDİĞİNİZ BİR ŞEY VARSA DÜZELTİRSENİZ SEVİNİRİM. #TasacakBuDeniz #ErdemŞanlı #İsoFurtuna

TBD GENEL KARAKTER ELEŞTİRİSİ: FADİME KOÇARİ Fadime, sen İso'nun bütün damarlarını biliyorsun. Sevgisini, öfkesini, nefretini, hassasiyetlerini ve özellikle Eyüphan'a karşı ne hissettiğini herkesten iyi biliyorsun. İso'nun Eyüphan meselesinde neler yaşadığını, hangi sınırların aşıldığını ve bu adamın onun hayatında ne anlama geldiğini biliyorsun. Evet, belki İso'yu affetmeyi son bir koz olarak kullandın. Belki içinde kalan son affetme ya da affetmeme meselesini bir sınava dönüştürmek, İso'nun sana karşı ne hissedeceğini görmek istedin. Ama bu, Eyüphan'ı daha önce affettin anlamına geliyor. Sen nasıl olur da Eyüphan'ın da içinde bulunduğu böyle bir planın parçası olabilir, İso'yu da bu sınavın içine dâhil edebilirsin? İso'yu affetmen, Eyüphan üzerinden onu sınamak olmamalıydı. İso'nun sana olan güvenini ölçmek için böyle bir yöntemi seçmemeliydin. Bir de geçmişi hatırlayalım Fadime! Eyüphan seni kaçırdı. Seni tehdit etti. Kocanı öldürmeye çalıştı. Senin canından olman an meselesiydi. Bütün bunları yaşadıktan sonra nasıl bu kadar çabuk unutabildin? Nasıl oluyor da seni ve kocanı bu hâle getiren adamla, herhangi bir işbirliğinin içinde yer alabiliyorsun? Burada mesele Eyüphan'ı affedip affetmemen değil, yaşananları yok saymak. Hele ki seni hayatta tutmak için mücadele etmiş, senin uğruna kendi hayatını ortaya koymuş İso'yu, sana ve ona bunları yaşatan adamla aynı planın içine çekmek hiç değildir. İso'nun sana olan sevgisini biliyorsun. Onun Eyüphan'a karşı duyduğu öfkenin nedenlerini biliyorsun. Dolayısıyla böyle bir planın İso için ne anlama geleceğini de tahmin edebilirsin. Fadime, seni anlıyorum, kararsızlığını, kırgınlığını, İso'ya karşı içinde kalan soruları da anlayabiliyorum da İso'yu sınamak için seçtiğin yol, geçmişte yaşadığın bütün acıları ve o adamın sana yaptıklarını yok sayıyor ya bunu KABULLENEMİYORUM. Mağara çıkışı İsoya arkadan iş çevrilince böyle oluyor cümlesinden sonrası bambaşka derinlikte ama önceki sahnelereo kadar kuruldum ve sinirlendim ki ne senin için çay demlemeyi denerim demesine, sarılmaya ne kocam demesine yükselemedim. Belki de bu sebeple izledik yayla sahnesini bu bölüm. Bilemiyorum. #TasacakBuDeniz #FadimeKoçari

TBD GENEL KARAKTER ELEŞTİRİSİ: ESME Esme karakterini nereden tutacağımı gerçekten bilmiyorum. Çünkü en başından bugüne kadar geçirdiği değişim, neredeyse 180 derece. Üstelik bu değişimin yalnızca karakter gelişimi olarak açıklanabilecek bir tarafı da yok. Esme'nin öncelikleri, değerleri, insanlara yaklaşımı ve olayları değerlendirme biçimi birbirine karışmış durumda. Önce annelik meselesi... Evladına kavuşmuş bir annenin ilk önceliği kocasından ayrılmak olmaz. Hadi diyelim hikâyeyi bu şekilde ilerletmeye karar verdiniz; peki, kızının yaşadığı acı nerede? Kızına kavuşmuş, onun neler yaşadığını bilen bir annenin önceliği her şeyden önce kızının iyileşmesi, güvenliği ve mutluluğu olmalıdır. Esme'nin hikâyesinde bunu ne kadar görebiliyoruz? Gelelim Oruç'a. Oruç yaptığı hataların farkında ve bunlarla ilgili sana karşı yapması gerekenleri zaten yaptı. Sen onun bütün planını bilmiyor olabilirsin ama Oruç, senin kendisinden beklediğin şekilde davrandı. Dolayısıyla artık kalkıp Oruç'a yüklenemez, onu hayatından tamamen silip "Sen benim için bittin" diyemezsin. Çünkü bu meselede muhatabın Oruç değil. Haklı olduğun bir yerden konuşmuyorsun. HELE Kİ İSO, Bu çocuk senin hayatını kurtardı. Senin, kızının, Fadime'nin, hatta Adil'in hayatını kurtardı. Üstelik bunu yapabilmek için kendisinden çok büyük bir fedakârlık istediğiniz bir planın içine girdi. Fatih'le arasındaki meseleyi de biliyorsun. Fatih'in neden gittiğini bilen tek kişi sensin. Peki, Esme, biraz empati? Biraz olsun İso'nun ne yaşadığını, neleri göze aldığını düşünmek bu kadar mı zor? İso'ya bir teşekkür etmemeni geçtim; sen nasıl olur da İso'nun bir kötülük yapabileceğini, üstelik buna Eyüphan'ın şahit olabileceğini düşünürsün? Sen nasıl Eyüphan'a dönüp "Bir şey mi gördün, bir şey mi duydun, bir şey mi hissettin?" diye sorabilirsin? İso'nun bugüne kadar senin ve ailen için yaptıklarını hiç mi hatırlamıyorsun? Asıl akıl tutulması ise Eyüphan meselesinde. Kendi kızının nerdeyse katili olabilecek daha önce bu sebeple tokatladığın bir adamın sırtını sıvazlayıp "Sen de Fadime'yi unut" diyebiliyorsun. Nasıl? Hangi akılla? Hangi vicdanla? Namus meselesi yüzünden taşlanan bir kadın olarak, Eyüphan olayına dahil olup bu konuda İso'yu sınama işine girişiyorsun? Üstelik bununla da kalmıyorsun. Kalkıp Behçet'i, "Sen benim kızımı öldürmeye kalkmıştın, kaçırmaya kalkmıştın" diyerek vuruyorsun. Peki, Eyüphan bunları yapmadı mı? Kızını nerdeyse öldürecek adam Eyüphan değil miydi? Onun yüzünden kalbi durdu ya hani kızının. Behçet'e gösterdiğin tepkinin onda birini neden Eyüphan'a göstermiyorsun? İşte benim Esme karakterinde anlamlandıramadığım tam olarak bu: Kime ne zaman kızacağına, kime neyi hatırlatacağına, kimin yaptıklarını görmezden geleceğine dair ölçütlerin tamamen değişmiş olması. Bir karakterin değişmesi başka, kendi hikâyesinde yaşadığı hiçbir şeyi hatırlamayan birine dönüşmesi başka. Esme'nin anneliğini, yaşadıklarını, acılarını ve mücadelesini unutmadık. Ama bunlar ona başkalarının acısını görmezden gelme, İso'nun fedakârlıklarını yok sayma hakkı vermez. #TasacakBuDeniz #EsmeKoçari

TBD GENEL KARAKTER ELEŞTİRİSİ: ADİL Her neyi kanıtlamak, kimin ne yaptığını ortaya çıkarmak için olursa olsun, bir ailenin yaşadığı eve kamera yerleştiremezsin. Bu bir mahremiyet ihlalidir ve suçtur. Adil'in suçlarına bir yenisi daha eklendi. Üstelik bunu kendini aklamak, haklı göstermek için de kullanamazsın. Bir yanlış, başka bir yanlışla meşrulaştırılamaz. Bugüne kadar Eyüphan meselesinde Adil'i konuşurken Eyüphan'ın yaptıklarının farkında olmadığını varsaydık. Ancak artık böyle bir ihtimal yok. Sen bütün planı biliyorsun. Kız kardeşinin, üstelik evli kız kardeşinin, kendisine âşık olan; kocasını öldürmeye çalışan, onu tehdit eden ve şantaj yapan bir adamla aynı planın içine dâhil edip plan mı yapıyorsun. Bize Koçari adaletini böyle anlatmadınız mı? Kendi kanından olana da aynı adaletin uygulanacağını söylemediniz mi? Gezep'i tam da bu yüzden sürmedin mi? O hâlde şimdi hangi gerekçeyle Eyüphan'la Fadime'yi bir planın içinde koz olarak kullanabiliyorsun? Planın ne olursa olsun Fadime'yi Eyüphan'ın karşısında bir koz hâline getiremezsin. Üstelik mesele yalnızca Fadime de değil. Eyüphan'ın kucağına verilecek bir kız kardeş meselesi konuşulurken bu kadar sakin kalıp Eyüphan'a gülümseyemezsin. Kendi ailene uyguladığın ölçüyü başkasına uygulamaktan kaçınamazsın. Adil, senin meselen yalnızca düşmanlarınla hesaplaşmak değil miydi? Aileni korumak, kendi adaletini sağlamak değil miydi? Peki, kendi kız kardeşinin maruz kalabileceği tehdidi bildiğin hâlde onu bu planın içine nasıl dâhil edebiliyorsun? Devlet memuruna eve kameraları yerleştirtmenin konusunu açmıyorum bile. #TasacakBuDeniz #AdilKoçari

TBD GENEL KARAKTER ELEŞTİRİSİ: ŞERİF Şerif'in İso'ya güveni tam. İso'nun kendisini aldattığını, ona yalan söylediğini ve henüz affetmediğini biliyor. Buna rağmen İso'nun karakterini, sınırlarını ve asla yapmayacağı şeyleri de çok iyi tanıyor. İso'nun birini öldürmeyeceğini, karısından vazgeçmeyeceğini biliyor. Hatta Fadime'yi öldürmekten yalnızca İso istediği ve İso seçtiği için vazgeçti. Şimdi büyük ihtimalle Fatih meselesi yüzünden İso'yu yeniden yanına almak istiyor. Veliaht vurgusu da bu yüzden ancak bunun Fadime'ye karşı yapılabilecek bir şey olmadığını da biliyor olması gerekir çünkü İso'nun Fadime'den vazgeçmeyeceğini, ona zarar verilmesini de asla kabullenmeyeceğini biliyor olmalı. Diyelim ki Şerif, Fadime'yi bir tehlikenin içine çekmeyi düşündü. Bu bile başlı başına tartışılması gereken bir karar. Ama Fadime'yi kendi sapığının kucağına atmayı düşünmek bambaşka bir şey. KURULAN CÜMLELEYİ ASLAAAAA KABULLENEMİYORUM. Şerif'i daha kötü, daha acımasız göstermek için karakterin içinden geçmenize gerek yoktu. Bir karakteri karanlıklaştırmak, daha kötü gostermek üstelik bunu ülkenin toplumsal gerçeklerini, kadınların maruz kaldığı şiddeti ve cinsel saldırı tehdidinin ne anlama geldiğini görmezden gelerek bir kadının bedeni ve namusu üzerinden yapmak nereden bakarsanız bakın akıl tutulması. Bir erkeği kötü göstermek için bir kadının aşağılanmasına, cinsel şiddet tehdidinin hikâyeye malzeme edilmesine ihtiyacınız yok. Kadının bedeni, namusu ve güvenliği erkek karakterlerin birbirleriyle hesaplaşmasında kullanabileceğiniz ucuz senaryo araçları değildir. #TasacakBuDeniz #ŞerifFurtuna

TBD GENEL KARAKTER ELEŞTİRİSİ: ZARİFE Zarife'nin oğullarını ve mallarını geri kazanmak istemesi, İso'yu Fadime üzerinden manipüle etmeye çalışmasını açıklamıyor, hele ki haklı çıkarmıyor. Aynı şeyi Oruç'a babanın mirası üzerinden yapmaya çalışmasını da. İso'nun Fadime'ye olan sevgisini, karısından vazgeçmeyeceğini ve onun için neleri göze alabileceğini biliyor. Buna rağmen oğlunun canını yakmak, onu Fadime'den koparmak için özellikle karısı üzerinden dolduruşa getiriyor. Asıl mesele tam da burada başlıyor: Bir kadın, başka bir kadının namusu üzerinden kendi oğlunu nasıl kışkırtmaya çalışabilir? Bir kadının başına gelebilecek en ağır ihlallerden birini, başka bir erkeği manipüle etmenin aracı hâline getirmek nasıl bir hikâye anlatıcılığıdır? ÜSTELİK EYÜPHAN'IN FADİME'Yİ KAÇIRDIĞINI, TEHDİT ETTİĞİNİ ve İSO'YU ÖLDÜRMEYE ÇALIŞTIĞINI BİLİYOR. Bütün bunlara rağmen Fadime'yi ve dolayısıyla yine kendi oğlunu yeniden bu tehlikenin merkezine koymaya çalışıyor. İso'nun ailesi tarafından sevilmediğini zaten biliyorduk. Ancak burada artık mesele bir annenin oğluyla anlaşamaması ya da gelinini sevmemesi değil. Bir kadının başka bir kadının onurunu, güvenliğini ve hayatını hiçe sayarak onu bir hesaplaşmanın malzemesi hâline getirmesi. Aynı şekilde yine sırf kendini kurtarabilmek için saf kötü olduğunu bildiğimiz Timur'a Hicranla bir yol hazırlamaya çalışması gibi.