
اومانیست(انسانگرا،خرداندیش)امام مکتب تیکیت ایزی م/ملیگرا.شهروند میخوام باشم با ⛔رعیت اسپرم پرست ⛔تجزیه طلب ⛔لمپن ⛔عرزشی⛔ریستارتی بحث نمیکنم #زن_زندگی_آزادی
On a Dust's speck called Earth
Joined August 2020
- Tweets7.6K
- Following730
- Followers6.2K
- Likes7.3K
Hoofar retweeted
یک آهنگ تهیه کردم
با نام :
ما دل به هیچکس نمیبندیم حتی رضا پهلوی
متن شعر
دل به هیچکس نبستیم، نه تاج و نه نام
راهمونو خودمون ساختیم، پای خود، بیکسی، بیمرام
مردمیم و پشت هم هستیم،
تکیهمون به شونههای هم
هرچی میخوای صدایش کنی،
راه از ما میگذره، نه از ادما
هرکی میاد، هرکی میره،
ما میمونیم رو پا
چشم به دست هیچکس نیست،
نه شب، نه صبح فردا
ما دل به هیچکس نمیبندیم،
حتی رضا پهلوی
راه ما با ما قوام داره،
با دلای بیهوس ماها
اگه دنیا پر سایه بشه،
ما نور میشیم تو قصهها
ما دل به هیچکس نمیبندیم
تا دل بستهه به همصداها
نه ناجی میخوایم، نه بت و نه یه شاه
نه صدای پشت شیشه
هرچی خوردیم، غم نبود،
ادمی بود که دیر رسیده
این زمین با ما میچرخه،
با سروی که وایساده
مردمیم و بیتکلف،
دستامون پر از اراده
اگه دل خسته بشه،
بازم به دل هم وقف نیست
راه ما با مشت ماست،
این راه دیگه بیصاحب نیست
ما دل به هیچکس نمیبندیم،
حتی رضا پهلوی
راه ما با ما قوام داره،
با دلای بیهوس ماها
اگه دنیا پر سایه بشه،
ما نور میشیم تو قصهها
ما دل به هیچکس نمیبندیم
تا دل بستهه به همصداها
Hoofar retweeted
🇮🇷🇮🇱 Bruh, this Iranian shopkeeper LOOKS so much like NETANYAHU
And when jokingly asked why he left Israel, he replied:
“They weren't paying wages over there.” 😂
Writer: Samuel
Hoofar retweeted
برا اینکه اب تو دل دخترایی مثل این دختره که سفید پوشیده تکون نخوره ۱۶ ساعتم کار میکنیم😍
اوناییم که میگن آخر سر با قرمزه به سفیده خیانت میشه،
گوه میخورن،
حسودای پلاستیکی،
خیانت نمیشه که هیچ، تازشم بعد ۱۶ ساعت کار بدو بدو میریم خونه😍
نقد ها بدون فحش منشن شوند🤲 ممنون
Hoofar retweeted
روایـتِ یک فروپـاشی و تولـد دوباره؛
---
بِت توماسِ یکسالـه، زیر دست پدر تنیِ خودش شکنجـه میشد و روزهـا بدون ذرهای غذا به حال خـود، رها بوده است.
در ۱۹ ماهگی، یک کشیش و همسرش او را به فرزندی گرفتند، با پذیرفتن این دروغ به خویش، که او یک نوزاد کاملا سالم و طبیعی است.
در ۶ سالگی، بِت. . . سر بـرادر کوچکش را به کف سیمانی کوبید و والدینش مجبور شدند هر شب درِ اتاق او را قفل کنند تا جان پسرشان در امان بماند.
اما سی سال بعد...
او حالا پرستاری است که خود، از نوزادان مراقبت می نماید.
در سال ۱۹۹۰، او مقابل دوربینِ یک روان درمانگـر نشست و از کشتنِ خانوادهاش طوری حرف میزد که انگار دارد قصهی شخص دیگری را تعریف میکند.
به این تصاویر، بِتِ ۶ ساله با پیراهـن صورتیش پاهایش را تکان میدهد و به هر سوال با صدایی یکنواخت، سرد و بیاحساس پاسخ میدهد.
در حالی که درمانگرِ روبرویش تمام تلاشش را میکند تا هیچ واکنشی نشان ندهد.
او میگوید بـرادرش از او میترسد.
میگوید پدر و مادرش شبهـا درِ اتاقش را قفل میکنند تا به برادرش آسیبی نرساند.
وقتی از او میپرسند آیا واقعا این کار را میکند؟
پاسخ می دهد؛
بله، شبهـا... چون دوست ندارم من را موقع این کار ببینند، اما میتوانند حس کنند که دارم انجامش میدهم.
میپرسند با چه وسیلهای؟
میگوید؛ چاقو.
میپرسند آیا به بدن برادرت سوزن فرو میکنی؟
میگوید؛ خیلی زیاد... من سعی دارم او را بکشم.
سپس درمانگر میپرسد؛ چرا؟
و در آن یک ثانیه، صدای یک دختربچـهی درهمشکسته از زیر تمام آن تاریکیهـا به گوش میرسد؛
چون خـودم خیلی زیاد آسیب دیدم.
او جوجهپرندهها را تا حد مرگ آزار میداد و چاقوهـای آشپزخانه را پنهان میکرد.
پزشکان گفتند مغز او پیش از آنکه حتی حرف زدن بیاموزد، یاد گرفته بود که ؛
هیچکس امـن نیست .
پس او باید قبل از همه، به بقیـه آسیب میزد.
سالهـا روان درمانیِ فشرده و حضور یک مادرخواندهی جدید زمان برد. بِت بزرگ شد، مدرک پرستاریاش را گرفت و حالا روزهایش را با زنده نگه داشتنِ نوزادان میگذراند.
--
آناتومی یک هیولا ؛
این سرگذشت هولناک، ذهن را با این پرسش روبرو میسازد...
آیا واقعا انسانی که با « ژن تاریک » و ذاتـی ناپاک به دنیا آمده، با انسانی که زیر چکمههـای جبر، زور و تجاوزِ دنیای پیرامونش، متلاشی شده و به یک درنـده تغییر چهره داده، در یک تعریف میگنجند؟
همه به شکلی در سادگی، هم بر پیشانیِ قاتـلِ مادرزاد و هم بر پیشانیِ کودکی چون بِت، برچسبِ « هیولا » میزنیم، غافل از آنکه خاستگاه این تاریکیهـا یکی نیست.
یکی از دلِ سلولهایـش زهـر میجوشد و بیهیچ دلیلی به رنـجِ دیگران پوزخند میزند،
و دیگری..،
مکانیزمِ هیولا بودن را صرفا به عنوان زرهـی برای بقا در جهانی که به روح و وجودش تجاوز کرده، یاد میگیرد.
بِت، قاتـل نبود..؛
او قربانیِ وحشتزدهای بود که شمشیرِ جلادش را دزدیـده بود تا دیگر کسی نتواند پوست و استخوانش را بدرد.
وقتی چنین انسانی با عشق و مداخلهی درست روبـرو میشود، خلعسلاح شده و جان میبخشد.
اما آیا ژنِ تاریکِ آن ستمگرِ اولـی هم با آغـوشِ گرم درمان میشود؟
به باورم علم و اندیشه و تجربه...،
هنوز در برابر این دوگانـگیِ جبرِ ژنتیک و جبرِ محیط، سرگردانند.
پایانِ این قصه اما، مبهم تـر و پیچیدهتـر از یک رستگـاریِ ساده است.
بِتِ امروز، نفسِ نوزادان را به سینههایشان برمیگرداند.
اما چه کسی میداند در تاریکتریـن ساعاتِ شب، وقتی سکـوت بر همهجا سایه میاندازد، آیا آن دخترکِ ششساله با پیراهن صورتی و صدایِ سرد، هنوز در گوشهای از انفرادیِ ذهـنِ او بیدار ننشسته است؟
شاید رستگـاری، هرگز به معنای نابـودیِ کاملِ تاریکی نیست، بلکه تنها هنری است برای رام کـردنِ هیولایی که در قفسِ سینهی خودمان به خوابِ موقت فرو بردهایم.
و این، ترسناکترین معاملهی انسان با روانِ خویش است.
مـا هرگز بهطور کامل شفا پیدا نمیکنیم،
مـا فقط یاد میگیریم چگونه با چاقوهـای فرو رفته در روانمان، دیگران را زخمی نکنیم.
{ آدرین }
[ مخصوصِ آنانی که به فـکـر کردن آلرژی ندارند ]
....
HBO, Child of Rage (1990)
Hoofar retweeted
«من چیکار کنم خب؟!»
«مردم خیلی انتظارات دارن، این که دلیل نمیشه!»
این ادبیات کسی است که مدعی ۴۷ سال مبارزه با جمهوری اسلامی است!
۴۵ سال عیشونوش و عیاشی و زندگی بیدغدغه، و دو سال حضور در صحنه که صرف تخریب مخالفان جمهوری اسلامی، تفرقهافکنی میان نیروهای آزادیخواه و خنثی کردن فرصتهای تاریخی مردم برای رهایی شده است!
از نگاه ایشان، مبارزه با جمهوری اسلامی تا وقتی ارزش دارد که به نام رضا پهلوی تمام شود؛ وگرنه مردم از جان گذشته و آزادی خواه، همان مجاهد، چپ، تجزیهطلب یا مزدور جمهوری اسلامی هستند!
بعد همین شخص در مصاحبه با رسانههای خارجی، از ضرورت اتحاد نیروهای آزادیخواه سخن میگوید!
ظاهراً کابوس ایشان، نه تداوم جمهوری اسلامی، بلکه سقوط آن بدون حضور اوست!
مبادا مردم ایران آزاد شوند، اما آزادیشان به نام رضا پهلوی تمام نشود و به قول خودش، «جاوید شاه» از صندوق رأی بیرون نیاید!
البته از مردم هم نباید گذشت! واقعاً چه توقعات بیجایی دارند! اعلیحضرت باید از وقت گرانبهایی که میتوانست صرف نوشیدن یک گیلاس شراب و استراحت در کنار استخر شود، بزند و برایشان پیام هم بفرستد؟! مگر یک نفر چقدر میتواند برای آزادی یک ملت فداکاری کند؟!
#پاينده_ایران
#زنده_باد_آزادی
Hoofar retweeted
دادگاهی در بریتانیا، مصطفی سپهوند و فرهاد جوادیمنش را به اتهام کمک به دستگاه اطلاعاتی جمهوری اسلامی در پرونده جاسوسی از مجتبا پورمحسن و کامبیز حسینی، روزنامهنگاران ایراناینترنشنال، مجرم شناخت.
دادگاه کیفری وولیچ بریتانیا، پنجشنبه ۲۱ آبان، سپهوند را به اتفاق آرا در دو اتهام کمک به یک سرویس اطلاعاتی خارجی و قصد اجرای حمله خشونتآمیز مجرم شناخت.
هیات منصفه دادگاه همچنین جوادیمنش را به اتفاق آرا در اتهام کمک به سرویس اطلاعاتی خارجی مجرم شناخت، اما او را از اتهام «مشارکت در برنامهریزی برای حمله خشونتآمیز» تبرئه کرد.
شاپور قلعهعلیخانی نوری، سومین متهم این پرونده، از هر دو اتهام مطرحشده علیه او تبرئه و آزاد شد.
قرار است حکم مجازات سپهوند و جوادیمنش ۲۶ آذر، ساعت ۱۴، در دادگاه اولد بیلی لندن اعلام شود.
Hoofar retweeted
Heartbreaking. A 10-year-old boy tries to resist and escape sexual assault by Taliban commanders.
Thousands of Afghan boys are victims of bacha bazi, a horrific practice where they are forced to dance and then abused by older men.
This is Islam.
Hoofar retweeted
تمام! دوروی یک سکه در یک دقیقه و یازده ثانیه…
توضیح تصویری هشتگ #سطلی_سپاهی البته تو این مورد خاص سطلی_بسیجی.
Hoofar retweeted
در خلوت روشن
با تو گریسته ام برای خاطر زندگان
و در گورستان تاریک با تو خوانده ام
زیباترین سرودها را
زیرا که
مردگان این سال
عاشقترین زندگان بوده اند.
بامداد
#دادخواهی
Hoofar retweeted
«گویی آن بلایی که بر روح ما نازل شده، در تصویر ترانه علیدوستی تبلور پیدا کرده است.
برای من این عکس، یک تصویر غمانگیز از چهره یک ستاره سابق سینما نیست. چهره او بهترین توضیح و تفسیر است از رنج ما ایرانیان در طول همه این سالها.
رنجی که دشمنان ایران، حکومت و البته خودمان با خطاهایمان (که خطا کردن حق مردم است)، مسبب آن بودهایم.
ترانه هنوز برای من ستاره است. ستاره روزهای مقاومت، مقاومت ما مردم عادی در برابر جنگ، ناداری، بیعدالتی، زیادهخواهی و هر حمله و حیلهای خارجی و داخلی که نمیگذارد و نمیخواهد ما ایرانیان زندگی بهتری داشته باشیم.
ولی شما حرومزادههای لعنتی بدانید که ما هنوز زندهایم و همچنان در جستجوی زندگی بهتر میمانیم.»
#ترانه_علیدوستی
@taranehalidusti
گاهی انتقام بزرگترین درمان دردهای ناگفته است.
آنها بر این خاک خون ریختند خونشان را میریزیم... #چشم_در_برابر_چشم...
#IranMassacre
#عکس_جنگ_نیست
Hoofar retweeted
قلـب یک کـودک، تـرازوی بینقصی است که نه وزنِ هدایـا، بلکه عیارِ توجـه را میسنجد.
تماشـای چشمانـی که در لحظهی دریافتِ سهمی کاملا بـرابـر از عشق و احترام،
لبریز از شوق و اطمینان میشوند،
زیباتریـن تجسمِ عدالت در جهانِ کوچکِ آنهاسـت.
دنیای بچههـا با منطقِ اعداد و ارقام غریبه است..؛
برای آنهـا، عدالت در تقسیمِ مساویِ اشیا نیست، بلکه در آن نگاهی است که هیچکـدام را بر دیگری بـرتـری ندهد.
وقتی کودکی احساس میکند در پناهگاهِ آغوش والدینش، سهمی کمتر، جایگاهـی لرزانتـر یا محبتی مشروطتر دارد،
چیزی در اعماقِ وجودش میشکند...،
شکستنی بیصـدا که طنینِ تلخِ آن تا سالهـا بعد در انزوای خاموش یا پرخاشهـای بی دلیلش به گوش میرسد.
در مقابل، احترام به جایگاهِ هر فرزند و یکسان انگاری در ابراز محبت، تنها یک رفتارِ زیبای تربیتی نیست، بلکه معماریِ باشکوهِ روانی است که فـردا باید بدونِ هیچ تکیهگاهـی روی پاهـای خودش بایستد.
کودکی که بداند در قلبِ آفرینندگانش، پادشاهـی بیرقیب است و برادر یا خواهرش نیز در قلمروِ خود دقیقا همانقـدر پادشاهی میکند، هرگز برای اثباتِ « بودنـش » به گداییِ توجه در خیابانهـای سردِ جامعه پناه نمیبرد.
او لبریز از اطمینـان قَـد میکشد و ریشههایش در خاکی از جنسِ امنیت محکم میشود.
عشـقِ اصیل، برشی از یک کیک نیست که با ورودِ فردی جدید، سهمِ بقیه کوچکتـر شود.
عشـق، معجزهی بینهایتِ تکثیر است.
و چقدر غریب مانده این حقیقت...
دستهـایی که محبت را با ترازوی تبعیـض میسنجند، ناخواسته در حال تراشیدنِ مجسمهی حسرت در روانِ یک انسانند.
شاید باشکوهتریـن رسالت در پرورش یک جان، نشاندنِ هر کودک بر تختِ سلطنتی است که قلمروِ امنیتش، هرگـز با حضورِ دیگـری لرزان نشود،
چرا که روحی که در کودکی طعمِ شیرینِ « کافـی بودن » و « برابر بودن » را چشیده باشد، زندگـی را نه میدانی برای جنگیدن بر سرِ توجـه، بلکه پهنهای وسیع برای بخشیدنِ همان آرامشِ گمشده خواهد یافت.
{ آدرین }
[ مخصوصِ آنانی که به فـکـر کردن آلرژی ندارند ]
Hoofar retweeted
دادگاه آمریکا تداوم ساختاری میان ساواک و دستگاه اطلاعاتی جمهوری اسلامی را تایید کرد
تصمیم دادگاه فلوریدا برای ورود پرونده پرویز ثابتی به مرحله رسیدگی ماهوی پیشتر اعلام شده بود، اما اکنون نسخه عمومی و مشروح آن منتشر شده و جزئیات مهمی را آشکار کرده است.
دادگاه با استناد به اسناد موجود در پرونده نوشته است که جمهوری اسلامی، پس از اعدام شماری از مقامهای ارشد ساواک، بخشهایی از این سازمان را با برخی از همان چهرهها و ساختارها در سازمانهای اطلاعاتی جمهوری اسلامی بازسازی کرد.
دادگاه همچنین نوشته است که شاکیان «شواهد و شهادتهای پاسخدادهنشدهای» ارائه کردهاند که مصاحبههای طولانی ثابتی با عرفان قانعیفرد، روزنامهنگار مرتبط با سپاه، را نشانه «دستکم سطحی از تنشزدایی و همکاری با سپاه و جمهوری اسلامی» میداند. این کتاب با مجوز حکومت در ایران منتشر شده و ثابتی با وجود فرصتهای متعدد، پاسخی به این ادعاها نداده است.
تصمیم دادگاه همچنین از «ارتباطات اثباتشده ثابتی با نهادهای اطلاعاتی مخفی» و «ارتباطات مبهم او با محافل اطلاعاتی گذشته و حال» سخن میگوید و نتیجه میگیرد که ترس شاکیان از انتقامگیری، معقول بوده است.
دادگاه همچنین فاش کرده است که از زمان آغاز پرونده، شاکیان و وکلای آنان با تهدیدهای جدی از سوی هواداران پهلوی مواجه شدهاند. به همین دلیل، هویت شاکیان تاکنون حتی از شخص ثابتی مخفی نگه داشته شده، هرچند وکلای او بهطور محدود به این اطلاعات دسترسی داشتهاند.
این تصمیم هنوز به معنای اثبات مسئولیت ثابتی در شکنجه یا اثبات رابطه رسمی او با دستگاه اطلاعاتی جمهوری اسلامی نیست. اما نسخه مشروح آن نشان میدهد که پرونده تنها درباره سه ادعای شکنجه در نیمقرن پیش نیست؛ دادگاه اکنون با مسئله تداوم سرکوب، پیوندهای میان دستگاههای اطلاعاتی پیش و پس از انقلاب و تهدیدهایی روبهرو است که همچنان مانع دادخواهی قربانیان میشوند.
پیش از این نوشته بودیم که دادگاه فدرال فلوریدا در ۶ اکتبر ۲۰۲۶ با رد درخواست ثابتی برای مختومهکردن پرونده، راه را برای رسیدگی ماهوی باز کرد. ثابتی به پایان مهلت قانونی دهساله استناد کرده بود، اما شاکیان گفتند تا سال ۱۴۰۱ از محل زندگی او اطلاعی نداشتهاند و ترس از انتقامگیری نیز مانع طرح زودتر شکایت شده بود.
دادگاه دفاع مرور زمان ثابتی را نپذیرفت و حکم داد که مهلت قانونی به دلیل شرایط استثنایی متوقف شده است. این تصمیم امکان بررسی ادعاهای شکنجه و مسئولیت احتمالی ثابتی را فراهم میکند، اما دادگاه هنوز درباره اصل این ادعاها حکمی صادر نکرده است.
















