اینو برای سالهای بعد می‌نویسم که اگر زنده بودم برگردم و بخونم. یادم بیاد اکثر مردم ایران مخالف جنگ بودن تا اینکه علی خامنه‌ای و یارانش تصمیم گرفتن مردم رو به چنان خاک و خونی بکشن که هیچکس باور نمی‌کرد. تمام گزارش‌هایی که از داخل ایران گرفتم نشون می‌داد که پنجشنبه‌شب و جمعه‌شب، حکومت کنترل خودش رو بر برخی از شهرها (به خصوص شهرهای کوچک) از دست داده بود. یادم بیاد که دوستی می‌گفت یکی از افسران نیروی انتظامی را دیده که به مردم التماس می‌کرده که برید خونه. به اینا گفتن بکشنتون. مردم به جمعیتشون نگاه می‌کردن و باور نمی‌کردن که ایرانی دست به قتل این حجم جمعیت اونم با رگبار بزنه! وقتی تیراندازی شروع می‌شه همون افسر سر نیروهای لباس شخصی و رسمی داد می‌زده که "تیر نزن! دارم می‌فرستمشون خونه. نزن بی‌شرف!" درسته گزارش‌های خیلی خیلی کمی از این جنس دلسوزی‌ها اومده ولی اکثر ماموران حکومت چه رسمی و چه لباس شخصی، با خشونتی که تا الان سابقه نداشته دست به قتل‌عام زدن. یادم باشه که چند منبع متفاوت تایید کردن افراد لباس شخصی که در بین مردم بودن، یک‌دفعه شروع به تیراندازی از فاصله نزدیک به مردم کردن. اگر متوجه می‌شدن که کسی از شجاعت کافی برخورداره و زخمی شده تعقیبش می‌کردن و توی بیمارستان یا هر جایی که گیرش می‌آوردن بهش تیر خلاص می‌زدن. (حداقل در سه شهر مشهد، تهران و کرج گزارش تایید‌شده داریم). یادم بیاد که گزارش‌های زیادی رسیده که مردم عادی که برای رفتن سر کار یا خرید خونه اومده بودن بیرون، در خیابان خلوت و جایی که هیچ نشانی از تطاهرات نبود توسط ماموران متوقف می‌شدند و گاهی بدون دلیل بهشون شلیک می‌شد تا «حساب کار دست همه بیاد!». یادم بیاد مردم ایران اینترنت نداشتن. یادم بیاد مردم ایران یهو شدن مردم کره شمالی. یادم بیاد که دوستی می‌گفت روز دوشنبه و سه‌شنبه که به خیابان می‌رفتیم مردمی را می‌دیدیم که بهت زده شده‌اند. بلد نبودن که وقتی اینترنت ندارن و گوشی موبایل با یه تیکه آجر هیچ فرقی نداره باید چیکار کنن. سکوت پر از بهت و ترس و خشم بر کل ایران ٩٣ میلیونی حاکم شده بود. یکی توی مترو به کناریش گفته بود "فیلما رو دیدی توی اینترنشنال؟ حالا اون پیرمرد گفت بکشید. اینا واقعا ما رو کشتن؟ مگه اینا اجاره خونه نمی‌دن؟ مگه اینا نمی‌بینن رنگ بچه‌هامون از گشنگی پریده؟" و شروع کرده بود به گریه کردن. و گفته بود "ببخشید. نمی‌دونم چی شد بعد از سه روز یهو اشکم دراومد." یادم بیاد یک هفته‌س که نگران «س» هستم چون هیچ خبری ازش نیست. نگران «ع». نگران «ف». نگران «م». نگران «س». نگران «ح». نگران «ا». نگران «س». نگران تمام حروف الفبا که اولین حرف اسم کسی‌ست. دوستی؛ عزیزی؛ هم‌وطنی… باید همیشه یادم بیاد که مردم فقط کمی زندگی بهتر می‌خواستند. ابن را باید یادم بماند. مردم کمی آزادی می‌خواستند. مردم می‌خواستند مثل اکثر مردم دنیا، یک هفته کار کنند و چهارشنبه عصر وقتی از محل کار بیرون می‌آیند به همکارشون بگن "برنامه‌ت برای آخر هفته چیه؟" و شنبه صبح وقتی همدیگرو می‌بیینن بگن "خوش گذشت؟" مردم یک زندگی ساده با مشکلات و خوشی‌های ساده می‌خواستند اما پیرمرد ٨۶ ساله این را دوست نداشت. او سالها تصمیمش را گرفته بود. او و سازمان مخوفی که درست کرده بود. باید همه اینها یادم بماند. باید یادم بماند چون بشر فراموشکاره و به خصوص وقتی زمان بگذره، اولین کاری که می‌کنه پاک کردن خاطراتیه که چشم انسان برای دیدنش آمادگی نداره چه برسه به اینکه تبدیل به حافظه ماندگار بشه. مغز انسان برای تحمل این حجم مصیبت ساخته نشده. یادم بیاید که جمهوری اسلامی نه تنها شبیه همه پلیدی‌های شده بود که ۴٧ سال علیه‌ش حرف زده بود بلکه بدتر شده بود. بدتر از یزید، بدتر از شمر، بدتر از صدام و بدتر از همه کسانی که به آنها هر روز «مرگ» می‌فرستاد. باید همه اینها رو یادداشت کنم که یادم بماند... #IranMassacre #IranRevolution2026 #Iran

این کپشن‌های عجیب ژاپنی که این روزا زیر خیلی از ریلزهای اینستاگرام فارسی می‌بینین چیز جدیدی نیست. چند ساله هر چند وقت یکبار یه متن خاصی مد می‌شه. یه مدت متن درباره تسلا بود. بعد یه متن مد شد در مورد تولید برق از راه رفتن در ژاپن. بعد BTS. الانم که متن در مورد One Piece. داستان هم ظاهرا اینجوریه که چند تا پیج با این کپشن‌ها ویوی بالایی گرفتن و بقیه هم به این نتیجه رسیدن که لابد کپشن باعثش شده. بعد همه این پیجا شروع کردن همون متن رو کپی کردن با اینکه هیچ ربطی به ویدئوهاشون نداره. مثلا ویدئو رو از صفحه حامد گیلک برداشتن و بعد پایینش یه کپشن ژاپنی بی‌ربط گذاشتن. تا اینجایی که من تحقیق کردم ظاهرا هیچ مدرکی هم وجود نداره که این کار واقعا باعث افزایش ویو بشه. خیلیا می‌گن این بیشتر شبیه یه خرافه اینستاگرامیه که هر چند ماه یه بار وایرال می‌شه و فقط متنش عوض می‌شه.

جنگ جانشینی چقدر زود شروع شد!

اینو یه جا یادداشت کنین: طی ١۵-٢٠ سال آینده، آمریکا یکی از سلاطین فوتبال می‌شه. دلیل؟ چون اینا (به خصوص نسل نوجون) تازه فهمیدن فوتبال چقدر جذابه و چه مارکتی داره!

امروز یکی-دو ساعتی توی سیاتل چرخیدم و همینقدر بگم که اگه فردا آمریکا برنده بشه، کل الکل آمریکا رو هم بیاری سیاتل فروش می‌ره. شهر اصلا یه جوریه که تا الان اینجوری ندیده بودمش!

اولین جایی که سر کتاب آبات شیطانی به آشوب کشیده شد و کشته داد، پاکستان بود. اکثریت قاطعشون هم اصلا کتاب رو نخونده بودن. چیزی که خیلیا نمی‌دونن اینه که خمینی تازه بعد از دیدن شورش‌های اسلام‌آباد بود که فتوای قتل سلمان رشدی رو صادر کرد. یعنی ظاهرا پاکستانی‌ها محرک خمینی بودن، نه برعکس! حالا ترامپ از جامعه‌ای که با هر چیزی که خلاف مذهب و عقیده‌ش باشه با شدت برخورد می‌کنه و با بنزین ریختن و آتیش زدن و کشته دادن هم هیچ مشکلی نداره، می‌خواد بیاد به «پیمان ابراهیم» بپیونده و رابطه‌ش رو با اسرائیل عادی‌سازی کنه!

دولت آمریکا شرایط توافق با دولت کوبا رو اعلام کرده و یکی از این شرایط اینه که دولت کوبا باید اجازه استفاده از اینترنت استارلینک رو به مردم بده و هزینه‌ش رو هم احتمالا آمریکا پرداخت می‌کنه. شانست ای ایرانی!

امروز یه آمریکایی بهم گفت یعنی چی اینترنت قطعه توی ایران؟ یعنی واقعا چطوری ممکنه؟ گفتم می‌شه دیتای گوشیت رو خاموش کنی؟ خاموش کرد. گفتم الان فکر کن نگران مادرت هستی؛ فرض کن یه کار واجب داری و باید ایمیل بزنی؛ فرض کن حوصله‌ت سر رفته و می‌خوای بری توییتر... بیست-سی ثانیه با گوشیش ور رفت و بعدش گفت: متاسفم. واقعا تا الان همچین چیزی تجربه نکرده بودم. اصلا بهش فکر هم نکرده بودم. این آمریکایی برای حدود ٣٠ ثانیه فهمید ایرانی بودن یعنی چی!

در ابتدای جنگ، کاندولیزا رایس، وزیر خارجه اسبق آمریکا، گفته بود که پیوند دادن این جنگ به انتخابات نوامبر امسال اشتباه بزرگی است؛ چرا که جمهوری‌خواهان به احتمال زیاد این انتخابات را می‌بازند، اما مهم است که جنگ را نبازند. او با اشاره به نقش جمهوری اسلامی در تلفات زیاد آمریکایی‌ها در جنگ عراق، معتقد بود که باید تکلیف را یک‌سره کرد. فارغ از استدلال او، اشاره‌اش به موضوع «انتخابات» نکته مهمی را یادآور می‌شود: اگر دولت ترامپ به دنبال بهره‌برداری انتخاباتی از این جنگ است، باید روی نتایج آن در انتخابات ۲۰۲۸ سرمایه‌گذاری کند، نه ۲۰۲۶. به نظر می‌رسد این تحلیل هنوز در دولت ترامپ دست‌بالا را دارد؛ به همین دلیل عجله‌ای برای پایان دادن سریع به جنگ ندارند. هدف اصلی، «دستاورد نهایی و میان‌مدت» است، نه پیروزی‌های کوچک و کوتاه‌مدت.