W kampanii wyborczej w Serbii o Chinach prawie nie mówiono, choć to chińska inwestycja wywołała kryzys, który skończył się wczoraj porażką Vučicia. Dworzec w Nowym Sadzie, gdzie w 2024 roku zawalił się daszek i zginęło 16 osób, przebudowywały chińskie firmy państwowe. Studenci od początku żądali ujawnienia umów. Teraz, u władzy, mogą sami sprawdzić, na jakich warunkach Serbia brała chińskie kredyty i jak rozstrzygano przetargi. Stawką są miliardy: ponad 7 mld dolarów chińskich pożyczek, huta w Smederevie, kombinat miedzi w Borze. Chińskie firmy mogły działać w Serbii bez kontroli i bez pytań, bo chronił je Vučić. Po Orbánie Chiny tracą w tym roku drugiego sojusznika w Europie.

Niesamowite. W programie Doroty Wysockiej-Schnepf „Niebezpieczne związki” w TVP Info z 22 października (około 9:45 nagrania) publicysta Andrzej Krajewski sugeruje, że @RepublikaTV działa jak Radio Tysiąca Wzgórz. Prowadząca nie zareagowała, nie zaprotestowała, pozwoliła, by te słowa poszły w eter bez komentarza. To nie jest zwykła złośliwość. Radio Tysiąca Wzgórz (RTLM) w 1994 roku nawoływało w Rwandzie do mordowania Tutsi i umiarkowanych Hutu, podawało nazwiska i adresy ofiar, a jego twórców Międzynarodowy Trybunał Karny dla Rwandy skazał za podżeganie do ludobójstwa. Zestawianie go z stacją telewizyjną to w praktyce oskarżanie jej dziennikarzy o współudział w przygotowaniu rzezi. Duża część tego programu Schnepfowej zamieniła się w zachętę do akcji pisania skarg na Republikę do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. Telewizja publiczna wzywa więc widzów, by donosili na konkurencyjną stację. Czy taka jest misja TVP? tvp.info/niebezpieczne-zwiaz…

Pentagon uznał Instytuty Konfucjusza za zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego USA. Sekretarz wojny Pete Hegseth poinformował w piątek, że w ciągu dwóch miesięcy rozbito 80 organizacji, które działały na 30 amerykańskich uczelniach jako ich następczynie. Instytuty Konfucjusza, finansowane przez KPCh, pojawiły się w USA w 2004 roku i rozrosły się do około stu placówek, także w szkołach. Gdy Kongres odciął im pieniądze, większość została zamknięta. Wróciły jednak pod nowymi nazwami i z nowymi statutami. Hegseth mówi wprost, że cel się nie zmienił: kradzież własności intelektualnej i urabianie studentów. W sierpniu Pentagon nakazał 30 uczelniom prześwietlić współpracę z zagranicą, a teraz przyszły efekty. Już w 2019 roku dochodzenie Senatu wykazało, że Pekin dawał instytutom pieniądze, nauczycieli i podręczniki, a w zamian decydował o kadrach, wydarzeniach i zapraszanych prelegentach. „Koniec. I nigdy więcej” – zapowiedział Hegseth. Europa powinna zrobić to samo. W Polsce Instytuty Konfucjusza nadal działają przy kilku uczelniach, w wielu krajach UE też mają się dobrze. Przykład USA pokazuje, że samo zamknięcie nie wystarczy, bo KPCh zmienia szyld i wraca. Trzeba sprawdzać, kto finansuje i kto naprawdę stoi za każdą taką „współpracą kulturalną”.

Nikt ci tyle nie obieca, co maharadża z daleka. „Nikt nas nie zatrzyma!” woła. Bo kto zatrzyma, gdy go nie ma?

W sobotę w Tajpej ruszyła doroczna konferencja Formosa Club, która zgromadziła europejskich parlamentarzystów. Minister spraw zagranicznych Lin Chia-lung przyjechał na nią z bardzo konkretną propozycją dla Europy: budujmy razem łańcuchy dostaw w sztucznej inteligencji i dronach, ale z partnerami, którym można ufać. Tajwan ma półprzewodniki, serwery AI i coraz silniejszy przemysł dronowy, Europa ma precyzyjną produkcję i wieloletnie doświadczenie przemysłowe. Jako przykład minister wskazał Polskę, gdzie TEEMA, stowarzyszenie tajwańskich producentów elektroniki, planuje park technologiczny z centrami danych AI, projektami inteligentnych miast i produkcją samochodów elektrycznych. Lin odwołał się też do wojny w Ukrainie, która pokazała, czym kończy się gospodarcze uzależnienie od dyktatury. Zaczyna się od tanich towarów i obietnic inwestycji, a kończy na groźbach i szantażu. Mówił również o tym, że Pekin coraz śmielej posługuje się własnym prawem, by zastraszać ludzi daleko poza granicami Chin, także w Europie. Trudno się więc dziwić, że w polskich mediach coraz częściej powraca opowieść o „czerwonej linii Pekinu”, której rzekomo nie wolno przekraczać w kontaktach z Tajwanem. Ta narracja przybiera na sile właśnie dlatego, że Tajwan ma Europie do zaoferowania coś, czego ona dziś bardzo potrzebuje: technologie, inwestycje i bezpieczne dostawy bez chińskiej smyczy. Im ciekawsza ta oferta, tym bardziej Pekinowi zależy, żebyśmy się jej przestraszyli. Media, które bezrefleksyjnie powtarzają przekaz Komunistycznej Partii Chin, wyręczają ją w tej pracy, i to za darmo. @RadioWNET focustaiwan.tw/politics/2026…

Od lipca Pekin sięga po pieniądze swoich bogaczy trzymane za granicą i każe im zapłacić 20% podatku od dochodów z zagranicznych funduszy powierniczych, w dodatku wstecz. Chińscy krezusi zaczęli więc przelewać oszczędności z Singapuru i Hongkongu na konta w bankach w USA. Ameryka nie przystąpiła bowiem do CRS, czyli systemu OECD, w ramach którego ponad sto państw automatycznie przekazuje sobie dane o kontach bankowych, więc banki w USA nie mają obowiązku informować o niczym Pekinu. Chętnych jest tylu, że banki w Nowym Jorku ledwo nadążają z ich obsługą. Najlepsze w tym wszystkim jest to, że ci sami ludzie, którzy na co dzień chwalą „chińskie marzenie”, swoje oszczędności wolą trzymać w państwie, które KPCh uważa za „wroga”.

Bardzo napięty program wizyty premiera w Wietnamie. W piątek wieczorem lądowanie w Da Nang. W sobotę o 10:30 kwiaty pod pomnikiem w Hội An, potem zwiedzanie starego miasta. W niedzielę w oficjalnym programie nic, trzeba przecież odpocząć po zwiedzaniu. W poniedziałek o 9:45 zaczyna się wreszcie praca: dwa wieńce, powitanie, rozmowy, podpisy i oświadczenie dla prasy, a wszystko gotowe przed obiadem. Po południu jeszcze dwa spotkania i można wracać. Dwie i pół doby nad morzem na jeden dzień pracy. Nikt nas nie zatrzyma! gov.pl/web/premier/wizyta-pr…