hidden frames retweeted
صبح همگی بخیر🤘🎬 🎥
توییت #خانم_فیلمچی رو از پاریس میخونید😁
hidden frames retweeted
سینمای فرانسه واقعا شگفت آوره
این فیلم یه جاهاییش خیلی غم انگیز بود و یه جاهاییش با یه موسیقی کلاسیک حالتو خوب میکرد .
hidden frames retweeted
از معدود فیلم کمدیای خوبه امسال با یه ایده ی خیلی باحال
پیشنهاد میکنم یه شانس بهش بدید و بشینید نگاه کنید :)
The Incomer 2026
hidden frames retweeted
بدون اغراق، سریال Babylon Berlin یک شاهکار کاملـه؛ بینظیر و میخکوب کننده.
لیزا فرایز، بازیگر نقش شارلوته ریتئر، به قدری خوبه که به هر مناسبت و بیمناسبتی باید بهش جایزه بدن :))
hidden frames retweeted
Possible Love
2026
چقدر واقعی بود، چه صحنههای آشنایی داشت، چقدر ملموس، و درجهیک👌
hidden frames retweeted
این سریال رو خیلی دوست دارم و بیبیسی هم داره با عنوان قابلهٔ نناتوس پخشش میکنه.
hidden frames retweeted
NAZA رو دیدم و توی شوکم😑
یکی از این جنایتکارها میگه ما رفتیم آشویست رو دیدیم و گفتیم نازی چطوری جنایت میکرد در حالی که ما داریم بدتر میکشم آدمها رو. ببنید و اگر ندیدن من میذارم توی کانالم.
hidden frames retweeted
چرا بهم نگفته بودید فیلم After Hours تا این اندازه قشنگ و خوبه؟ یکی از بهترین دارک کمدیهایی که تا حالا دیدم و اتمسفرش رو به حدی دوست داشتم که نمیتونم وصف کنم. فضای نیویورک و تِم دارک با رگههای طنز خیلی لذتبخش بود برام. ممنون آقای اسکورسیزی بابت این تجربه سینمایی خوب.
hidden frames retweeted
این چند وقت مجموعه فیلم های لویی دو فونس را دیدم که بسی خوشایند بود.
سبک کمدی های موقعیتی دو فونس یادآور دوران طلایی کمدی ها سینمای صامت است.
hidden frames retweeted
#پیشنهاد_فیلم
تصور کنید اون بچهٔ رو مغز فامیل که بیادب و غیرقابلکنترله سوژهٔ اصلی یک فیلم باشه و معلمی ناچار به جبران کمکاری والدین بچه بشه! نمایشی عالی از رفتارهای خودشیفتهوار والدین و کودکان ظالمی که تربیت میکنن!
#BadApples
hidden frames retweeted
کیوشی کوروساوا در The Samurai and the Prisoner (2026) از فضایی محدود برای ساختن جهانی بزرگ استفاده میکند، که تماشای آن، لذتی ناب است.
کوروساوا که نویسندگی فیلم را نیز برعهده داشته، داستانی اقتباسی از رمانی به همین نام را به تصویر کشیده است. داستان در سال 1578 میلادی و در دوره سنگوکو ژاپن اتفاق میافتد. دورهای که به عصر جنگهای داخلی و رقابت میان فرمانروایان محلی معروف است. در مرکز داستان، آراکی موراشیگه قرار دارد، فرمانروایی که زمانی از متحدان نوبوناگا بوده، اما اکنون علیه او شورش کرده است. موراشیگه در قلعه آریوکا محاصره شده و نیروهای نوبوناگا در اطراف قلعه مستقر هستند. در چنین شرایطی، کورودا کانبی، استراتژیست مشهور و فرستاده نوبوناگا، برای مذاکره وارد قلعه میشود و موراشیگه بهجای کشتن او، تصمیم میگیرد او را زندانی کند.
کوروساوا در ساختار روایتی خود، به دور از انتظاری که از دنیای ساموراییها داریم، اثری سرشار از دیالوگ ساخته است. در داستان، شخصیتها بیشتر از آنکه شمشیر بکشند، استدلال میکنند، اطلاعات را پنهان میکنند، یکدیگر را میسنجند و تلاش میکنند از طریق کلمات موقعیت خود را تثبیت کنند. نکته بسیار جذاب این حجم از دیالوگها برای من، این است که مکالمات شخصیتها فقط برای انتقال اطلاعات نوشته نشدهاند. بسیاری از آنها در عین حال که یک مساله تاریخی یا معمایی و یا جنایی را روشن میکنند، اطلاعاتی درباره جهانبینی شخصیتها نیز به ما میدهند، اطلاعاتی که به مرور همانند تکههای پازل کنار هم قرار میگیرند و تبدیل به یک خط دیالوگ بسیار مهم و روشنگر میشوند که میتوان تمامی پیام فیلم را در آن خلاصه کرد.
یکی از ویژگیهای هوشمندانهی فیلم، انتخاب قاب تصویر آن است. نسبت تصویر استفاده شده از این اثر در مقایسه با قابهای عریض متداول سینمای روز، فضای عمودی بیشتری در اختیار تصویر قرار میدهد. در چنین قاببندیای، حضور چند شخصیت در یک فضای محدود اهمیت بیشتری پیدا میکند. فاصله افراد از یکدیگر، جایگاه آنها در ترکیببندی و حتی اینکه چه کسی در مرکز یا حاشیه قاب قرار گرفته، میتواند اطلاعاتی درباره رابطه قدرت میان آنها بدهد.
کوروساوا از یک داستان تاریخی و معمایی استفاده میکند تا درباره موضوعاتی حرف بزند که محدود به ژاپن قرن شانزدهم نیستند. انسان در برابر ساختار قدرت، فرد در برابر ایدئولوژی، عقل در برابر خرافه، شجاعت در برابر ترس و اخلاق در برابر منفعت. او با این شخصیت با این شخصیت در واقع فرصتی پیدا میکند تا یک داستان تاریخی را به بستری برای بررسی مسائل معاصر تبدیل کند.
کوروساوا تلاش نمیکند تمام انگیزههای شخصیت اصلی را توضیح دهد. او اجازه میدهد بخشی از تصمیم موراشیگه همچنان ناشناخته باقی بماند. فیلمی که از نظر فکری و ساختاری بسیار غنی است و میتوان مفاهیم موجود در آن را به صورت جداگانه مورد بحث و گفتوگو قرار داد به طوریکه که در طول مدت 147 دقیقهای خود، حتی یک دیالوگ بیهوده و یا یک قاب اضافی ندارد. اثری که تماشای آن برای عاشقان سینما، لذتبخش خواهد بود.
امتیاز من: 4.5 از 5
hidden frames retweeted
فیلم آلمانی «زندگی دیگران» (Das Leben der Anderen)؛ درامی که به وضعیت دستگاه امنیتی آلمان شرقی میپردازه و دلهرهی نوشتن، سانسور هنر و ادبیات رو میشه قدم به قدم باهاش حس کرد.
برای من تداعی کنندهی نبرد بین سوپرایگو و وجدان بود.









































































