KAVEH

داریوش بزرگ نخستین فردی در تاریخ بود که خود را «ایرانی» نامید و نام ایران رو به‌کار برد: «من داریوشم ... یک هخامنشی – یک پارسی – فرزند یک پارسی – یک ایرانی – از نسل ایرانی…» آنچه در زمان رضاشاه در اسفند ۱۳۱۳ رخ داد، صرفاً درخواست از کشورهای خارجی بود تا به جای واژه‌ی «پرشیا»، از نام اصیل و بومی کشور یعنی «ایران» استفاده کنند. همان‌طور که در متن نامه‌ی سفارت آمده، هدف این بود که جهانیان ما را با همان نامی بشناسند که خودمان «از زمان‌های بسیار دور (Time Immemorial)» خود را با آن نامیده‌ایم. رضا شاه نام ایران را «نگذاشت»، بلکه دنیا را مجبور کرد که نامِ همیشگی ما را به رسمیت بشناسد.