paloonio 🇵🇱

Nie powie ci tego praktycznie żaden trader - niezależnie od tego, czy chce ci o tym powiedzieć, czy woli zachować to w tajemnicy. Większość sama po prostu jeszcze tego nie rozumie. Prawda jest taka, że odsetek zarabiających osób na rynku jest tak niski, że opisywany przeze mnie schemat może być białym krukiem wśród twórczości okołotradingowej. Nie dlatego, że jest to coś wybitnego, ale dlatego, że to główna przyczyna, dlaczego długoterminowo prawie wszyscy tracą. Od 1 do 4% aktywnych traderów obecnych na rynku jest w stanie utrzymać się z tego powyżej 3 lat. Do jednego roku jest to między 10 a 15%, jednak nadal większość stanowią pojedyncze rajdy połączone ze stopniowym wypalaniem kapitału wraz z czasem. Rynek nigdy nie wymaga od ciebie 100% racji, więc i ty nie wymagaj od rynku 100% dokładności. Podstawową funkcją mózgu rentownego tradera nigdy nie było i nie będzie polowanie, tylko defensywa. Twój depozyt to nie kamikadze. Ma więcej niż jedną misję. Dopóki nie zaczniesz traktować go jak dziecka, które uczy się pierwszych kroków i trzeba je pilnować - bo w każdym momencie może twardo upaść na ziemię - będzie upadać co chwilę. Będziesz tracił, dopóki nie zrozumiesz, że nie chodzi o to, by depozyt robił jak największe kroki naprzód, tylko o to, by jak najmniej cofał się do tyłu. Inteligencja emocjonalna - to pojęcie, które może brzmieć obco dla wielu z was. Stanowi podstawę tarczy ochronnej, którą należy wykształcić. To szerokopojęta umiejętność obserwacji własnych oraz cudzych emocji, gdzie w tym wypadku skupimy się na największym wrogu - czyli na tobie samym. Załóżmy czysto teoretyczną sytuację: po serii strat wynikających z nieprawidłowo dobranych pozycji short podczas wzrostu zaliczasz kolejne niepowodzenia. Zaczynasz wątpić w słuszność swoich założeń, bo seria strat na twoim depozycie pokazuje ci, że nie masz racji. To swoistego rodzaju alarm dla twojego mózgu, że robisz coś nie tak. Zaczynasz dopatrywać się wady w najprostszej możliwej przyczynie, jaka przychodzi ci do głowy: skoro gram shorta i tracę, to muszę grać longa. Tym samym, zadowolony z szybkiego „rozwiązania” problemu, w chęci jak najszybszego odrobienia ostatniego Stop Lossa, decydujesz się podłączyć pod ruch do góry, który już dobitnie wymazał twoje niedźwiedzie ego i udowodnił ci, że trzeba grać na zielono. Przy pierwszej czerwonej świecy, żeby złapać dołek pullbacku - bo przecież idzie do góry - odpalasz longa na x150 #TrustTheProcess, z założeniem instantowego odrobienia strat wraz z podwojeniem depo... jakim podwojeniem - przeglądasz już oferty nieruchomości... ...no i w pizdu, wylądował, i cały misterny plan też w pizdu. Myślę, że zaczynasz rozumieć. Jeśli zaczynasz rozumieć, należysz do odsetka, który jeszcze nie teraz - ale być może w przyszłości ma szansę należeć do tego, który zarabia na rynku. Tyle że rozumieć to nie to samo, co robić. Każdy kiwa głową, czytając takie rzeczy. Różnica między tymi 4% a resztą nie leży w wiedzy. Leży w tym, co robisz w ciągu pierwszych dwóch minut po stracie. Zarabiający robią coś wyjątkowo nudnego. Nie otwierają nic. Zamykają wykres, wychodzą na spacer, wracają i zadają sobie jedno pytanie: Czy zły był mój plan, czy tylko ta jedna transakcja? Najczęściej plan był w porządku. Zły był stan, w którym go wykonałeś. Może użyłeś zbyt dużej dźwigni, ponieważ byłeś chciwy, przez co byłeś zmuszony do zbyt ciasnego SL z dużym ryzykiem, a może przez pośpiech za szybko otworzyłeś shorta zamiast czekać na osiągnięcie lub potwierdzenie zakładanego poziomu - bo przecież może spaść w każdej chwili. I to, co teraz przeczytałeś - jeśli potrafisz zacząć obserwować podejmowane przez siebie decyzje i analizować je w ten sposób - jest najlepszą wiadomością, jaką możesz dostać, bo na rynek wpływu nie masz żadnego, a na siebie masz całkowity. Strata to nie dowód, że nie masz racji. To koszt prowadzenia biznesu. Piekarz nie płacze nad każdą bułką, która nie zeszła do wieczora. On wie, ile bułek musi upiec, żeby na koniec miesiąca się zgadzało. Po serii stopów zmniejszasz rozmiar, a nie zwiększasz. Wiem, brzmi słabo, bo nie ma w tym adrenaliny. Ale to właśnie adrenalina wypaliła kapitał tym 96%, którzy dziś szukają kolejnego wskaźnika, który wszystko naprawi. Nikt nie zrobi ci screena z dnia, w którym powstrzymałeś się od wejścia. Koszt nieudanych dni w handlu, odpadek produkcyjny, uszkodzona maszyna, którą trzeba naprawić. Nikt nie da lajka za pozycję, której nie otworzyłeś. Przez długi czas będziesz sam z tą decyzją i będzie ona wyglądała jak nicnierobienie. A za rok okaże się, że najlepsze trejdy w twojej karierze to te, których nie wziąłeś. Więc dziś, kiedy poczujesz to znajome szarpnięcie, ten głos, że musisz odrobić już, teraz, natychmiast - zapamiętaj, że w tym momencie rynek nie robi ci nic. Robisz to sobie sam. I tylko ty możesz przestać. Większość, która to przeczyta, jutro zrobi dokładnie to samo, co wczoraj. Statystyka nie jest po ich stronie. Ale statystyka nie czyta tego postu, ty tak ;) Fot. Ze starszym bratem w ciepłej wodzie w podgrzewanym basenie w Sobotę, podziwiamy jak plan wylądował.