สายตาแบบ อยากจะกลืนกินเธอทั้งตัวไม่อยากเหลือไว้ให้ใครได้กลิ่น โรคจิตดีป้าชอบ 🤭 #LoveInDisguiseEp3

นักแสดง #ชเวฮีจิน #CHOIHEEJIN #최희진 อีชีอา อายุ 32 ผู้อำนวยการศูนย์ศิลปะนาออน · คู่หมั้นของยุนอีจุน “ฉันอยากแต่งงานค่ะ เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ดังนั้น ยุนอีจุน โปรดให้ความร่วมมือกับฉันในครั้งนี้ด้วยนะคะ” เธอเป็นลูกสาวคนเดียวของครอบครัวการเมืองที่เป็นสมาชิกสภาแห่งชาติมาหลายรุ่นทั้งทางฝั่งพ่อและแม่ พ่อของเธอเป็นอดีตอัยการสูงสุดและเป็นผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีคนต่อไป ส่วนแม่ของเธอเป็นอาจารย์สอนศิลปะ เธอเติบโตมาอย่างสุขสบาย เพียงแค่รูปลักษณ์ภายนอกของเธอก็ทำให้รู้สึกว่าเธอเดินบนเส้นทางแห่งความสุขมาตลอดชีวิต ด้วยเหตุนี้ เธอจึงถูกอิจฉาและริษยาจากคนรอบข้าง แต่เธอเป็นคนที่ไม่สนใจสายตาของคนอื่น เธอยังมีพรสวรรค์พิเศษในการมองเห็นสิ่งที่คนทั่วไปมองไม่เห็น ประธานยุนแทชิกซึ่งกำลังถูกสอบสวนในข้อหาฉ้อโกงและหลีกเลี่ยงภาษี ได้จัดการหมั้นหมายระหว่างอีจุนและชีอาเพื่อใช้ประโยชน์จากเส้นสายทางการเมืองของเขา อย่างไรก็ตาม ทั้งคู่ที่เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก กลับไม่มีความรู้สึกโรแมนติกต่อกันเลยแม้แต่น้อย เหตุผลที่เธอทำตัวน่ารักและเรียกอีจุนซึ่งอายุเท่ากันว่า "โอปป้า" ก็เพราะเธอรู้สึกสนุกที่ได้เห็นเขาทำหน้าตาสยึมกึ๋ยนั่นเอง เธอจริงใจเสมอเมื่อถึงเวลาแกล้งอีจุน

นักแสดง #จอนยอง #JEONYOUNG #전영 ชเว มยองซุก อายุ 52 แม่บ้านของยุนอีจุน “ซังมูนิม ท่านก็เป็นแบบนี้มาตลอดค่ะ ลองคิดว่าเป็นการเลี้ยงดูหลานชายวัยประถม ก็รู้สึกสบายใจขึ้นค่ะ” เธอมีฝีมือการทำอาหารยอดเยี่ยมและมีบุคลิกเป็นมิตร เธอรับผิดชอบงานบ้านมาตั้งแต่ที่อี จุนกลับมาจากการเรียนต่างประเทศ เป็นเวลาประมาณห้าถึงหกปีแล้ว เธอคอยสังเกตการณ์อย่างรอบคอบ รู้ว่าควรเข้าไปยุ่งเกี่ยวมากน้อยแค่ไหน และทำหน้าที่อย่างระมัดระวัง แต่เธอก็รับรู้ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในบ้าน เธอต้องการแนะนำลูกสาวของเธอให้รู้จักกับแจฮี ซึ่งมีใบหน้าที่หล่อเหลาและดูขยันขันแข็งและมีจิตใจดี

นักแสดง #พัคจุนมยอน #PARKJUNMYUN #박준면 โจซุกจา อายุ 56 แม่ของแจฮี “คอยดูนะ แจฮี ถ้าแกไปยุ่งกับไอ้ตูดหน้าซีดๆ แบบพ่อแกอีก ฉันจะ...ทุบแกให้แหลกเป็นชิ้นๆ เลย!” โจซุกจา เจ้าของร้านคุนมันดูโดยพฤตินัย เธอครุ่นคิดถึงเรื่องนี้มาเกือบ 30 ปีแล้ว และยอมรับว่าเธอทำลายชีวิตตัวเองด้วยการเลือกผู้ชายจากหน้าตา เธอจัดการงานบ้านแทนสามีที่อายุน้อยกว่า ซึ่งไร้ประโยชน์อย่างสิ้นเชิงนอกจากหน้าตาดี เธอเดือดดาลทุกครั้งที่เห็นสามีที่เอาแต่ใจตัวเอง ใช้เวลาทั้งวันกว่าจะทำอะไรเสร็จสักอย่าง ลูกสาวของเธอ แจฮี ซึ่งมีสุขภาพแข็งแรงและจิตใจแจ่มใสเหมือนเธอ เป็นเพียงสิ่งเดียวที่ทำให้ซุกจารู้สึกสบายใจ เธอพยายามสอนแจฮีอยู่เสมอว่าไม่ควรยึดติดกับรูปลักษณ์ภายนอกของผู้ชาย แต่... อย่างที่สุภาษิตกล่าวไว้ว่า "ถั่วก็คือถั่ว ถั่วแดงก็คือถั่วแดง" และเธอก็รู้สึกว่าโลกของเธอมืดมนลงเมื่อคิดว่าไอ้หนุ่มแชบอล(?)ที่แจฮีลากเข้าบ้านนั้นเป็นประเภท "คังซอกกู" อย่างชัดเจน นั่นคือคนที่แค่มีดีที่หน้าตาเท่านั้น