Yıldıran Acar

Kazakistan Cumhurbaşkanı Tokayev'in Ankara'da gündeme getirdiği Rusya'nın Türk Devletleri Teşkilatı'na katılımı önerisi, Türk dünyası ile Moskova arasındaki ilişkilerin geleceği açısından yeni bir tartışma başlattı. Kremlin'in bu öneriye yaklaşımı ne? Rusya'nın teşkilatla daha yakın bir ilişki kurması hangi imkânları beraberinde getirebilir? Bu gelişme, Avrasya'daki bölgesel işbirliği mekanizmaları açısından ne ifade ediyor? Konuyu Rus basınındaki yansımalar, Kremlin'in açıklamaları ve bölgesel işbirliği perspektifinden değerlendirdim. @Haber7 Haber7'de yayımlanan analiz yazım: haber7.com/yazarlar/yildiran… #Türkiye #Rusya #kazakistan #Tokayev #TürkDevletleriTeşkilatı #Avrasya #Uluslararasıİlişkiler

Bugün Moskova’da Nazım Hikmet’in mezarını ziyaret ettim. 1963 yılında hayatını kaybettiği bu şehirde, mezarının başında durmak insana ister istemez hayatını düşündürüyor. Uzun yıllar ülkesinden uzakta yaşamış, memleket hasretini şiirlerine taşımış bir şair… Nazım Hikmet’in mezarı, Moskova’nın en tanınmış tarihî mezarlıklarından biri olan Novodeviçi Mezarlığı’nda bulunuyor. Burası aynı zamanda Rusya tarihinin önemli isimlerinin bir arada bulunduğu özel bir mekân. Anton Çehov, Mihail Bulgakov, Dmitri Şostakoviç ve Sovyetler Birliği’nin eski liderlerinden Nikita Kruşçev de burada gömülü. Mezarlıkta dolaşırken farklı dönemlerden, farklı düşüncelerden ve farklı hayat hikâyelerinden insanlarla karşılaşıyorsunuz. Rusya’nın edebiyat, sanat ve siyaset tarihini anlamak açısından da oldukça ilginç bir yer. Nazım’ın mezarını ziyaret ederken aklımdan geçen, onun hayatının ne kadar büyük bir bölümünü ülkesinden uzakta geçirmek zorunda kaldığıydı. İnsan, bazı isimleri yalnızca eserlerinden tanıdığını sanıyor. Yaşadıkları yerleri gördüğünde hayat hikâyeleri biraz daha somutlaşıyor. Bugün Nazım’ı Moskova’da, saygıyla andım. #NazımHikmet #Moskova #Novodeviçi

Moskova’nın Eski Arbat Caddesi’nde, Rus edebiyatının en önemli isimlerinden Aleksandr Puşkin’in izlerini taşıyan bir ev… Puşkin, 1831 yılında eşi Natalya Gonçarova ile evlendikten sonra hayatının önemli bir dönemini bu evde geçirdi. Evliliklerinin ilk aylarına tanıklık eden bu daire, bugün yalnızca bir müze değil, aynı zamanda 19. yüzyıl Rus kültür ve toplum hayatına açılan tarihî bir pencere. Puşkin’i anlamak, bir bakıma Rus toplumunun tarihini, düşünce dünyasını ve kültürel kimliğini anlamaktır. Çünkü bazı isimler yalnızca eserleriyle değil, yaşadıkları dönemin toplumsal hafızasında bıraktıkları izlerle de varlıklarını sürdürür. Moskova’da yaşamanın güzel taraflarından biri de bu. Her gün önünden geçtiğiniz bir sokak, bazen sizi birkaç yüzyıl geriye götürebiliyor. Eski Arbat, Moskova. #Moskova #EskiArbat #Puşkin #RusEdebiyatı #RusKültürü #MoskovaNotları #KültürelMiras #AlexanderPushkin

Mekke Anlaşması’na Rusya’nın bakışı: Uzmanlar ne diyor, Rus medyasında hangi değerlendirmeler öne çıkıyor? Mekke Anlaşması’nı Rus uzmanların yorumları ve Rus medyasına yansımaları çerçevesinde ele aldım. Rusya’nın konuya yaklaşımını, öne çıkan değerlendirmeleri ve medyadaki yansımalarını içeren analizimi UnitedWorld platformu için kaleme aldım. Uluslararası gelişmelere farklı bir perspektiften bakmak isteyenlerin ilgisine sunuyorum. #MekkeAnlaşması #Rusya #Uluslararasıİlişkiler

🇷🇺 4 KASIM | RUSYA’DA HALKLARIN BİRLİĞİ GÜNÜ Rusya’da 4 Kasım, yalnızca tarihî bir zaferin yıl dönümü değil; devlet, toplum ve ulusal kimlik arasındaki ilişkinin yeniden hatırlandığı önemli bir gündür. Peki, bu tarihin arkasında nasıl bir tarih yatıyor? Hikâye, Rusya’nın büyük bir siyasi ve toplumsal krizden geçtiği 1612 yılına uzanıyor. Tarihe Kargaşa Dönemi (Смутное время) olarak geçen bu süreçte, taht mücadeleleri ve dış müdahaleler ülkeyi derin bir istikrarsızlığa sürüklemişti. Kuzma Minin ve Prens Dmitriy Pojarski öncülüğünde bir araya gelen halk milisleri, Moskova’nın Polonya-Litvanya kuvvetlerinden kurtarılmasında belirleyici rol oynadı. Bu olay, zamanla Rus tarih anlatısında farklı toplumsal kesimlerin ortak bir amaç etrafında birleşmesinin sembolüne dönüştü. Peki, 4 Kasım bugün Rusya için ne ifade ediyor? 2005 yılından itibaren resmî bayram olarak kutlanan Halkların Birliği Günü, günümüz Rusya’sında çok uluslu devlet yapısını, ortak tarih bilincini ve toplumsal bütünlük fikrini öne çıkarıyor. Rusya gibi geniş coğrafyaya, çok sayıda etnik topluluğa, farklı dillere ve inançlara sahip bir ülke için birlik meselesi yalnızca tarihsel değil, aynı zamanda siyasi ve toplumsal bir önem taşıyor. Bu nedenle 4 Kasım’ı anlamak, yalnızca 1612’de yaşananları bilmek değil; Rusya’nın kendisini nasıl tanımladığını, tarihsel hafızasını nasıl şekillendirdiğini ve çok uluslu devlet kimliğini nasıl temsil ettiğini anlamak açısından da önemli. Tarih bazen yalnızca geçmişi anlatmaz; bir devletin bugün kendisini nasıl görmek istediğine dair de ipuçları verir. 🇷🇺 Halkların Birliği Günü kutlu olsun! #Rusya #4Kasım #HalklarınBirliğiGünü #ДеньНародногоЕдинства #RusyaTarihi #SiyasetBilimi #RusyaAnalizi #UlusalKimlik #Uluslararasıİlişkiler

Moskova’nın merkezinde, Kremlin ve Kızıl Meydan’a oldukça yakın bir konumda bulunan Zaryadye Parkı, kentin tarihî dokusu içerisinde farklı bir deneyim sunuyor. 2017 yılında açılan park, daha önce aynı alanda bulunan Rossiya Oteli’nin yıkılmasının ardından hayata geçirilmiş. Yaklaşık 10,2 hektarlık bir alan üzerine kurulan Zaryadye’de Rusya’nın farklı coğrafi bölgelerini temsil eden peyzaj düzenlemeleri, kültürel mekânlar, sergi alanları ve dinlenme alanları bulunuyor. Parkın en dikkat çekici unsurlarından biri, Moskova Nehri üzerine doğru uzanan Uçan Köprü. Buradan şehrin tarihî merkezini, Kremlin’i ve Moskova’nın mimari dokusunu farklı bir açıdan izlemek mümkün. Zaryadye’yi gezerken dikkatimi çeken asıl mesele ise parkın konumuydu. Tarihî ve siyasal sembollerin yoğunlaştığı bir merkezde, çağdaş mimari anlayışla tasarlanmış geniş bir kamusal alan oluşturulmuş. Bu durum, Moskova’nın geçmişiyle kurduğu ilişki ve günümüz başkentinin mekânsal dönüşümü açısından da üzerinde durulmaya değer. Başkentler yalnızca yönetim kurumlarının bulunduğu şehirler değildir. Tarihî miras, ulusal kimlik, kültürel temsil ve modernleşme anlayışı da bu şehirlerin mekânsal düzeninde kendisini gösterir. Zaryadye Parkı’nı bu açıdan değerlendirdiğimde, burayı yalnızca bir rekreasyon alanı olarak değil, Moskova’nın tarihî merkezindeki kentsel dönüşümün bir parçası olarak görüyorum. Biraz yürümek, çevreyi izlemek ve şehrin farklı dönemlerine ait izleri aynı manzara içerisinde görmek için oldukça ilginç bir yer. 📍 Zaryadye Park, Moskova. #zaryadyepark #moskova #moscow #rusya #russia

Moskova’da Kremlin’in hemen yanında, Aleksandr Bahçesi’nde birbirine çok yakın iki anıt var. Ama aslında anlattıkları tarih birbirinden oldukça farklı. İlk olarak II. Dünya Savaşı’nda hayatını kaybeden askerler ve bilinmeyen kahramanlar anısına yakılan Sonsuz Ateş… Önündeki Meçhul Asker Mezarı, savaşta hayatını kaybeden ama kimliği hiçbir zaman tespit edilemeyen askerleri temsil ediyor. Burada durup ateşi izlediğinizde, savaşın bir ülkenin hafızasında nasıl bir yer tuttuğunu daha iyi anlıyorsunuz. Hemen yakınındaki dikilitaş ise Romanov Hanedanı’nın 300 yıllık yönetimini anlatıyor. 1914 yılında dikilen bu anıtın başından geçenler oldukça ilginç. 1917 Devrimi’nden sonra üzerindeki çarların isimleri kaldırılmış, yerlerine devrimci düşünürlerin isimleri yazılmış. Yani aynı anıt, önce imparatorluğu temsil etmiş, ardından imparatorluğa son veren devrimin sembollerinden biri hâline gelmiş. 2013 yılında ise yeniden Romanov tarihini yansıtan hâline dönüştürülmüş. Burayı gezerken aklıma takılan şey şuydu: Bir ülkede siyasi iktidar değiştiğinde sadece yönetim biçimi değişmiyor. Geçmişe bakış da değişiyor. Bir dönem yüceltilen isimler başka bir dönemde silinebiliyor, daha önce silinenler yıllar sonra yeniden hatırlanabiliyor. Siyaset bilimi açısından bu küçük alanın anlattığı şey bence oldukça önemli. Devletler sadece toprakları ve kurumlarıyla değil, tarihlerini nasıl anlattıklarıyla da şekilleniyor. Moskova’da bu iki anıtı yan yana görmek, Rusya’nın imparatorluk geçmişiyle Sovyet dönemini ve bugünkü siyasi kimliğini birlikte okumak açısından benim için ayrıca anlamlı. Şehirde yaşadıkça, sokakların ve meydanların yalnızca bugünü değil, geçmişin bugüne nasıl taşındığını da anlattığını daha iyi fark ediyorum. 📍 Aleksandr Bahçesi, Moskova #Moskova #Rusya #Romanov #RussianHistory #PoliticalScience #SovietHistory

🌳 Moskova’nın kalbinde, şehrin telaşından uzak bir nefes: Gorki Parkı (Gorky Park) 🇷🇺 Moskova denildiğinde akla gelen en özel yeşil alanlardan biri olan Gorki Parkı, yalnızca bir park değil; tarihin, kültürün, sanatın ve günlük yaşamın buluştuğu büyük bir şehir alanı. 12 Ağustos 1928’de kapılarını açan park, 1932 yılında ünlü Rus yazar Maksim Gorki’nin adını aldı. Aradan geçen yıllar içerisinde Moskova’nın en önemli dinlenme ve buluşma noktalarından biri hâline geldi. Bugün Moskova Nehri boyunca uzanan bu geniş parkta yürüyüş yolları, bisiklet parkurları, göletler, dinlenme alanları, sanat etkinlikleri ve çeşitli sosyal aktiviteler bir arada bulunuyor. Burada bir yanda doğanın huzurunu yaşarken diğer yanda Moskova’nın hareketli şehir hayatını hissedebiliyorsunuz. İnsanlar yürüyüş yapıyor, bisiklete biniyor, arkadaşlarıyla buluşuyor ya da sadece manzaranın tadını çıkarıyor. Gorki Parkı, Moskova’nın sadece tarihi yapılarından ve görkemli caddelerinden ibaret olmadığını gösteren, şehrin yaşam kültürünü yakından tanımak için mutlaka görülmesi gereken yerlerden biri. 📍 Gorki Parkı – Moskova Bazen bir şehri tanımak için sokaklarında yürümek, bazen de parklarında biraz zaman geçirmek gerekir. Moskova’dan bugüne kalan güzel kareler ve anlar… 📸 #Moskova #GorkyPark #GorkiParkı #Rusya #Moscow

Moskova’da 28–29 Ekim tarihlerinde düzenlenen 3. Rusya-Afrika Zirvesi ve Rusya-Afrika Ekonomik ve İnsani Forumu’nun şehre yansıyan atmosferini sizlerle de paylaşmak istedim. Moskova’da yaşayan bir siyaset bilimci olarak, uluslararası siyasetin şehirdeki yansımalarını yerinde gözlemlemek benim için ayrıca anlamlı. Diplomasi, şehir ve küresel siyaset aynı karede. 🇷🇺🌍 #Moskova #RusyaAfrika #Uluslararasıİlişkiler #SiyasetBilimi #Diplomasi

Sırbistan’da seçimlerde Öğrenci listesi seçimi kazandı…

Rusya-Ukrayna-ABD arasında gerçekleşmesi planlanan zirveyi ve gündemdeki diğer konuları Ulusal Kanal’a değerlendirdim.

Novodeviçi Mezarlığı: Bir ülkenin tarihi, mezar taşlarına nasıl yansır? Bir ülkenin tarihini yalnızca iktidar değişimleri, savaşlar ve devlet arşivleri üzerinden okumak eksik kalır. Bazen bir ülkenin siyasal ve kültürel hikâyesi, aynı mezarlıkta yan yana duran insanların hayatlarında saklıdır. Moskova’daki Novodeviçi Mezarlığı, Rus İmparatorluğu’nun son dönemlerinden Sovyetler Birliği’ne ve Sovyet sonrası Rusya’ya uzanan tarihsel dönüşümleri anlamak için önemli bir hafıza mekânı. Burada Sovyetler Birliği’nin son lideri Mihail Gorbaçov ile Sovyetler Birliği’nin dağılmasının ardından Rusya Federasyonu’nun ilk devlet başkanı olan Boris Yeltsin yatıyor. Gorbaçov’un reformlarla sistemi dönüştürme çabası ve Yeltsin’in yeni Rus devletinin kuruluşundaki rolü, 20. yüzyılın sonundaki büyük siyasal kırılmanın iki farklı boyutunu temsil ediyor. Ancak Novodeviçi’nin anlattığı tarih siyasetle sınırlı değil. Anton Çehov, Nikolay Gogol, Dmitri Şostakoviç ve Sergey Prokofyev gibi edebiyat ve sanat dünyasının önemli isimleri de burada. Gogol’un naaşının 1931’de başka bir mezarlıktan buraya nakledilmiş olması bile geçmişin nasıl korunduğu ve yeniden yorumlandığı üzerine düşündürüyor. Mezarlığın benim için özel bir anlamı da Nâzım Hikmet’in burada yatıyor olması. 1963’te Moskova’da hayatını kaybeden büyük şairimizin mezarı, bu mekânı Türkiye’nin kültürel hafızası açısından da anlamlı kılıyor. Aynı zamanda aidiyet, sürgün ve yurttan uzakta yaşamanın anlamı üzerine düşünmeye davet ediyor. Bir siyaset bilimci olarak burada kendime şu soruyu sordum: Siyasal düzenler değişirken geriye ne kalır? Devletler dağılabilir, rejimler sona erebilir; ancak insanların, kurumların ve kültürün hafızasında bıraktıkları izler yaşamaya devam eder. Novodeviçi’de farklı dönemlerin aktörleri, farklı hayat hikâyeleriyle aynı tarihsel mekânda buluşuyor. Bir ülkenin geçmişi burada tek bir anlatıya sığmıyor; çelişkileri, kırılmaları ve miraslarıyla yan yana duruyor. Mezar taşları sessizdir; fakat yan yana geldiklerinde bir ülkenin neleri yaşadığını, neleri geride bıraktığını ve neleri hatırlamaya devam ettiğini anlatırlar. #Novodeviçi #Moskova #RusyaTarihi #KolektifHafıza #nazımhikmet

Rus askeri uzmandan dikkat çeken yorum: Moskova, İngiltere’nin stok çağrısını nasıl okuyor? Rus askeri uzman Evgeniy Mihaylov’a göre bu tür uyarılar, yalnızca siber saldırı ve sabotaj risklerine karşı alınan tedbirler değil; Avrupa toplumlarında sürekli bir dış tehdit algısı oluşturarak halkı olası bir çatışma düşüncesine hazırlamanın da bir parçası. Mihaylov, bu söylemin toplumsal gerilimi artırdığını ve siyasi elitlerin güvenlik politikalarını meşrulaştırmasına hizmet edebileceğini savunuyor. Olası bir Rusya-NATO çatışmasında üç günlük stoğun yetersiz kalacağını belirten uzmana göre asıl mesele, Avrupa’da savaş ihtimalinin giderek gündelik hayatın bir parçası hâline gelmesi. Mihaylov’un bu yorumu, Moskova’nın Batı’nın sivil savunma adımlarını nasıl değerlendirdiğini anlamak açısından önemli: Avrupa halkı yalnızca krizlere mi hazırlanıyor, yoksa sürekli bir tehdit algısı içinde yaşamaya mı alıştırılıyor? #jeopolitik #NATO #Rusya #İngiltere

Moskova Kremlin’i içindeki Sobor Meydanı’nda, Rusya’nın siyasal tarihini yalnızca kronolojik olaylar üzerinden değil, iktidarın mekânda nasıl temsil edildiği üzerinden de okumak mümkün. Uspenski (Meryem’in Göğe Kabulü), Arhangelski (Başmelek Mikail) ve Blagoveşçenski (Müjde) katedralleri; taç giyme törenleri, hanedan hafızası ve sarayın dinî yaşamı üzerinden, Rus devlet geleneğinin farklı boyutlarını görünür kılıyor. Bu mimari bütünlük, modern anlamda din ile devlet arasındaki ayrımın henüz oluşmadığı tarihsel dönemlerde, siyasal otoritenin dinî semboller ve ritüeller aracılığıyla nasıl meşrulaştırıldığını anlamak açısından özellikle dikkat çekici. Kremlin’deki Çar Çanı ve Çar Topu ise iktidarın başka bir boyutunu ortaya koyuyor: Gücün yalnızca kullanılması değil, görünür ve etkileyici biçimde temsil edilmesi. Bu anıtsal eserler, devletin teknik kapasitesini, kaynaklarını ve ihtişam iddiasını somutlaştıran semboller olarak da okunabilir. Burada karşı karşıya olduğumuz şey, yalnızca mimari bir miras değil; dinin, hanedanın, devlet otoritesinin ve kolektif hafızanın yüzyıllar boyunca birbirini nasıl şekillendirdiğini gösteren tarihsel bir siyasal mekân. Kremlin’i anlamak, bir bakıma iktidarın yalnızca nasıl yönetildiğini değil, nasıl görünür kılındığını, nasıl meşrulaştırıldığını ve nasıl hatırlandığını anlamaktır. #Moskova #Kremlin #SiyasetBilimi #SiyasalTarih #rusyatarihi