USPUM

YAŞAMASIN CUMHURİYET! Cumhuriyet kurulalı 103 yıl oldu. Ancak hâlâ çok ciddi yapısal sorunlarla karşı karşıyayız. Güçlü, üretken, müreffeh ve tam bağımsız bir Türkiye hedefine bir türlü ulaşamıyoruz. Ne zaman işlerimizi düzene koymaya başlasak, karşımıza yeni bir kriz çıkıyor. Ekonomik krizler siyasi kırılmalara, siyasi kırılmalar devletin yeniden yapılandırılmasına, yeniden yapılandırmalar ise yeniden başa dönmemize yol açıyor. Bu böyle sürüp gidiyor! Atatürk önderliğinde Cumhuriyet'in kuruluşuyla büyük bir millî kalkınma hamlesi başlatıldı. Ancak İkinci Dünya Savaşı ekonomiyi sarstı. 1942 Varlık Vergisi ile servet ve sermaye el değiştirdi. Ekonomik sıkıntılar ve siyasi tepkiler, 1950'de Demokrat Parti'nin iktidara gelişini hazırladı. Menderes döneminde yeni bir kalkınma hamlesi başladı. Ancak dış finansman sıkıntıları, enflasyon ve 1958 devalüasyonu siyasi gerilimleri artırdı. 27 Mayıs 1960 darbesi geldi. Devlet yeniden yapılandırıldı. Planlı kalkınma ve sanayileşme dönemi başladı. Döviz sıkıntıları, toplumsal çatışmalar ve 1970 devalüasyonu yeni bir bunalımı beraberinde getirdi. 12 Mart 1971 Muhtırası ile hükümet değişti. 1970'lerin petrol krizleri, dış borçları, enflasyonu ve siyasi şiddeti ülkeyi çıkmaza sürükledi. 24 Ocak 1980 Kararları ile ekonomik model değiştirildi. Ardından 12 Eylül askerî darbesi geldi. Devlet ve siyaset yeniden yapılandırıldı. Özal döneminde dışa açılma ve ihracat hamlesi başladı. Ancak ekonomik kırılganlıklar devam etti. 1994 krizi siyasi dengeleri değiştirdi. Refah Partisi yükseldi, Erbakan başbakan oldu. Denk bütçe hedefi, havuz sistemi ve D-8 gibi yeni ekonomik arayışlar gündeme geldi. Fakat 28 Şubat 1997 müdahalesi yaşandı. REFAHYOL hükümeti sona erdi. 2001 finansal krizi bankacılık sistemini sarstı. Ekonomi yeniden yapılandırıldı. 2002 seçimlerinde siyasi tablo kökten değişti. AK Parti iktidara geldi; yeni bir büyüme dönemi başladı. Ancak 27 Nisan 2007 e-muhtırası, 367 krizi, erken seçim ve anayasa referandumu yaşandı. 2010 anayasa değişiklikleriyle yargı yeniden düzenlendi. 2011'de Işık Koşaner ve kuvvet komutanları görevlerinden ayrıldı. Askerî ve siyasi güç dengeleri değişti. 2013'te Gezi olayları ve 17–25 Aralık soruşturmaları, 2014'te halkın doğrudan cumhurbaşkanı seçmesi yeni bir dönemin işaretleri oldu. 15 Temmuz 2016 darbe girişiminin ardından olağanüstü hâl ilan edildi. Kamu kurumlarında kapsamlı tasfiyeler ve yeniden yapılanmalar gerçekleştirildi. 2017 referandumu ve 2018 seçimleriyle Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi'ne geçildi. Devletin yönetim yapısı köklü biçimde değişti. Ancak 2018 kur krizi, ardından yüksek enflasyon, faiz ve gelir dağılımı sorunları gündemin merkezine yerleşti. Ve şimdi 2026 FON KRİZİ! Cumhuriyet 103 yaşında! Hâlâ ekonomik bağımsızlığı, üretimi, adil bölüşümü, liyakati ve kurumsal istikrarı tartışıyoruz. Her nesil yeni bir ekonomik kriz, yeni bir siyasi kırılma ve yeni bir devlet yapılanmasıyla karşılaşıyor. Bir ülke sürekli yeniden yapılanırken ne zaman kalıcı biçimde kalkınabilir? Bu işlerde bir terslik yok mu? Bizler “Yaşasın Cumhuriyet!” diyerek güçlü, müreffeh ve tam bağımsız bir Türkiye kurmak istiyoruz. Lakin yaşadığımız bu tarihsel süreç, insanın aklına ister istemez şu soruyu getiriyor: Biz “Yaşasın Cumhuriyet!” derken, birileri “Yaşamasın Cumhuriyet!” diyerek ülkenin gelişmesini engelleyen başka hesaplar mı yapıyor? Var mı bütün bu yaşananların başka bir izahı?