Daria (@DariaChibner) header
Daria (@DariaChibner) profile picture

Redaktor prowadząca magazynu „Plus Minus” @Rzeczpospolita #PlusMinus

Warsaw, Poland
Joined July 2020
Photo by Daria (@DariaChibner)Photo by Daria (@DariaChibner)Photo by Daria (@DariaChibner)Photo by Daria (@DariaChibner)Photo by Daria (@DariaChibner)Photo by Daria (@DariaChibner)Photo by Daria (@DariaChibner)Photo by Daria (@DariaChibner)Photo by Daria (@DariaChibner)
Resident Evil to moja ukochana seria gier. Za młodu - pierwszy poważny wymiar strachu na konsoli. Nastolatkowo - Leon ☺️☺️☺️A filmy... wiadomo jak wyszło, niecna przyjemność i te sprawy. Aż tu nagle zrozumiano, jak oddać to, za co kochamy RE. rp.pl/plus-minus/art45236211…
4
232
Niestety widzę, że można napisać kilka tekstów na ten temat, ale to wszystko jak krew w piach, bo ciągle powtarzane są te same argumenty… Praktycznie nikt, kto krytykuje czytanie dla samego czytania, nie formułuje tego w ten sposób, to chochoł.
To chyba najbardziej absurdalny argument w dyskusji o czytelnictwie. Dlaczego nie mamy tak wygórowanych oczekiwań wobec jakiejkolwiek innej aktywności?
12
1
48
19,397
"Bóg stworzył ludzi, a Samuel Colt uczynił ich równymi" "Żaden z ojców założycieli nie dał mi tyle wolności, co Samuel Colt" Calamity Jane
Sławomir Mentzen o roli kobiet w polskich siłach zbrojnych: „Nie widzę zastosowania dla kobiet w armii innego niż jakieś sanitariuszki, coś takiego. Być może powinny się pouczyć jakiejś pierwszej pomocy, opatrywania, tego rodzaju rzeczy”. „Walka jest domeną mężczyzn i tak musi zostać”. Będzie burza po takiej opinii.
4
7
1,127
Victor Hugo pisał, że to właśnie Polska najlepiej zrozumiała europejski ideał wolności. To tutaj realizowały się wolność, równość i braterstwo, które przeciwstawiały się centralistycznym despotiom (na marginesie zostawmy to, że walczył głównie z Rosją, a to Austrii i Prus miał bardziej złożony stosunek). Choć był jednym z najbardziej wyrazistych intelektualistów tego typu, nie był w tym osamotniony. Co ciekawe, nie pisałby o tym, że każdy naród ma prawo do własnego państwa, gdyby nie intelektualna praca polskich filozofów, którzy sprzeciwiając się Heglowi, wykazali, że naród do istnienia nie potrzebuje granic państwowych. Tak, to, co wydaje nam się tak oczywiste, należało najpierw "stworzyć". Kiedy Polska upada po III rozbiorze, to dla większości był to koniec, nie ma państwa, nie będzie narodu. Świątynia Sybili w Puławach i gromadzone tam narodowe pamiątki, powstają jako archiwum upadłego narodu, który niedługo zniknie. Nikt nie mówi, że I RP to było państwo idealne i bez wad. Nikt nie ekscytuje się nim bezkrytycznie i nie wynosi na sztandary. Nie musicie uprawiać polityki wstydu i upominać nas, że przecież ono upadło. To nie jest rocket science ani wiedza tajemna, to są naprawdę kwestie znane. Zamiast tego przestańcie wspominać z łezką w oku absolutystyczne państwa, bo przecież ta centralizacja i zaraz pojawi się nowoczesne państwo. Poczytajcie autorów z epoki, wskazujących, że od trzymania ludzi za mordy wcale nie poprawia się los stanów niższych. Ba, można wziąć nawet szlachtę za mordę, deklarować równość, a i tak stosunki społeczne zostają po staremu, bo zmienia się tylko to, kto jest nową szlachtą i dostaje wsparcie od państwa (polecam poczytać o zaibatsu). Aby wyjść z intelektualnej indolencji, że upadek Polski był wyłącznie wynikiem upadku kultury politycznej w I RP i egoizmu szlachty, a zaborcy tylko siedzieli i grzecznie czekali, aż to się samo wszystko rozpadnie i co najwyżej przekupywali, co chętniejsze rody szlacheckie/magnackie, to wystarczy przeczytać Voltera i jego "Pisma przeciw Polakom". Oprócz dobrej krytyki i zauważenia licznych wad naszego państwa (w końcu to nie był głupi człowiek), to mamy tam piękne wyłożone ideologiczne cele zaborców. Nie chodzi o same wspieranie Katarzyny II. Wady polskiego systemu traktował jako dowód jego zasadniczej niezdolności do samodzielnego istnienia, natomiast podobnie zjawiska występujące w rosyjskim państwie nie analizował z taką samą surowością. To już była "oświecona despotia" xD Te patologie też tam były, mimo tego że nie było tam wstrętnego szlacheckiego ustroju. No, wiadomo, ale oni "wygrali". To szerokiej drogi, jeśli o słuszności idei ma decydować polityka siły, życzę wam życia w takiej oświeconej despotii xD Po to trzeba się interesować I RP, aby wyciągać z wnioski z naszej formy rządów i sposobów kształtowania polityki, by tworzyć wnioski na przyszłość. Ale bardziej potrzebne nam jest odniesienie do czasów, w którym to wszystko jeszcze działało, a także do pism z epoki, gdzie deklaratywnie mówi się o pewnych ideach, aby lepiej działać współcześnie. Nie ma co czarować rzeczywistości - te idee, specyficzne pojęcie wolności i podejście do państwa dalej żyją. Jesteśmy na portalu X, który jest jednym wielkim sejmikiem szlacheckim, gdzie co rusz pojawia się postulat o nienakładaniu nowych podatków xD Skądś się to wzięło, prawda?
Replying to @DariaChibner
Ktoś tu chyba nie rozumie, że nowoczesne państwo powstawało z likwidowania władzy szlachty i zwiększania centralizmu. To trzepanie sobie do tego obrzydliwie dysfunkcyjnego państwa jest już męczące...
8
8
3
55
4,888
W czasie, kiedy we Francji dostęp do sprawowania władzy miało 3% ludności w szlacheckiej Polsce było to 10% ludności. To dopiero był zaścianek ta Francja - ile czasu jej zajęło dorośnięcie do republiki i demokracji! I RP miała wiele bolączek, z degenerowaniem się szlachty oraz upadkiem kultury sejmikowej w drugiej połowie XVII wieku na czele, ale to nie było państwo trzymające się siłą rozpędu. Do pewnego momentu potrafiło radzić sobie z kryzysami, wcielać w życie idee republikańskie, a także proponować własne podejście do formy rządu i ustroju politycznego - co wyrażało się głównie przez praktykę polityczną, a nie pisma teoretyczne. Ci, którzy bardzo mocno narzekają na to, że szlachta i magnateria trzymała w swoich rękach pełnie władzy, jednocześnie wychwalają te państwa, gdzie nawet arystokracja nie miała za wiele do powiedzenia. Można ironicznie i bardzo upraszczająco powiedzieć, że mieszczaństwo i chłopi byli tam tak zadowoleni, że czasami tego króla ścinali xD O kolejna ironio, to przecież nieustanne powtarzanie tez zaborców, którzy tak utyskiwali na to, że polski ustrój nie pasuje do Europy, że to się nie godzi tak rządzić, że trzeba ratować tych polskich chłopów i mieszczan przed złym warcholstwem itd. No, ale jakoś trzeba było wytłumaczyć rozebranie chrześcijańskiego państwa w środku Europy. Do poczytania: Urszula Augustyniak "Historia Polski 1572-1795" Marek A. Cichocki "Północ i Południe. Teksty o polskiej kulturze i historii" Larry Wolff "Wynalezienie Europy Wschodniej" Artur Wójcik "Sarmatia. Czarna legenda złotego wieku"
Niestety, w dużej części to prawda i akt oskarżenia wobec nie tyle wszystkich Polaków, co oligarchicznych polskich elit. Kto czytał książkę @mmpiatkowski ("Europejski lider wzrostu"/ "Złoty wiek"), w której autor nawiązuje do teorii Acemoglu i Robinsona o instytucjach oligarchicznych tłumiących rozwój, nie powinien być zaskoczony. Nasze elity szlacheckie tworzyły instytucje służące wąskiej grupie, a nie rozwojowi całego społeczeństwa. Według prof. Piątkowskiego Polska przez większość historii (zwłaszcza od ok. 1500 r. do 1939 r.) była klasycznym społeczeństwem oligarchicznym. Szlachta i magnateria zmonopolizowały władzę polityczną i gospodarczą. Dzięki temu podporządkowały sobie chłopów, zahamowały rozwój polskiego mieszczaństwa i miast (blokada udziału w handlu zbożem i faworyzowanie obcych kupców). Kto po raz pierwszy wprowadził zasadę równości wobec prawa na ziemiach polskich? Konstytucja 3 Maja? Nie! W 1807 r. Napoleon narzucił Księstwu Warszawskiemu konstytucję, w której wprowadzono po raz pierwszy równość wobec prawa, oraz burżuazyjny z ducha Kodeks Napoleona. Ale i tak w dużej mierze tylko formalnie i na papierze. Opór szlacheckich elit okazał się na tyle silny, że stosunki agrarne pozostały nadal feudalne (inaczej niż w wielu innych krajach podporządkowanych napoleońskiej Francji, które przyjęły ten sam Kodeks).
13
2
3
40
14,791
250 lat polskiej fantastyki naukowej w jednym podcaście "Posłuchaj Plus Minus" @rzeczpospolita z Tomaszem Kołodziejczakiem z kanału Otwarte Komiksy @OKonserwa 👇kto jest ojcem polskiego SF 👇czy polska fantastyka naukowa uciekała w socjologię 👇czy Lem i Dukaj nie przysłonili polskiej fantastyki naukowej 👇czy AI zastąpi pisarzy youtube.com/watch?v=JQ4P2JnD…
10
477
Cytując komentarz: "cudownie niszowe" 😉Czy w historii coś jeszcze zostało do odkrycia? Dlaczego badacze tak często mówią "To zależy". I dlaczego historia Polski nie istnieje w popkulturze 🤔Zapraszam do słuchania! youtube.com/watch?v=uZNfdXiQ…
1
4
369
KULTURA TERAPII PRZEKONUJE, ŻE MUSISZ KONTROLOWAĆ SWOJE ŻYCIE. A MIŁOŚĆ WIĄŻE SIĘ Z BRAKIEM KONTROLI Michał Rydlewski: – Z tyłu głowy zawsze jest ta myśl: czy to jest na pewno to? Czy dokonałem najlepszego wyboru? To jest związane z psychologizacją kultury ponowoczesnej, którą już od lat 70. świetnie opisywał Richard Sennett. Nieustannie pytamy siebie: „co czuję?”. Nieustannie siebie analizujemy. – Sennett mówi, że im więcej siebie analizujesz, tym szybciej dochodzisz do punktu krytycznego, w którym właściwie już nie wiesz, co czujesz. Poziom autorefleksji jednostek w nowoczesności straszliwie się rozrasta, jak mówi Sennett, przekracza pewien punkt krytyczny i przestajemy ufać swojemu własnemu doświadczeniu. – Jak byłem nastolatkiem, gdyby ktoś mnie pytał: „Kochasz ją?”, powiedziałbym: „Mhm. Pewnie”. „A po czym to poznajesz? „Tak czuję i już”. Gdybym wtedy miał to analizować, nawet nie miałbym języka do tego. Nowoczesność przynosi ten język. – To problem kultury terapii: z gabinetów, czyli tam, gdzie powinna siedzieć, wymknęła się na kulturę, gdzie czyni same szkody. Nakręca nieustanną refleksję i robi coś jeszcze gorszego, czyli zamyka człowieka w jego własnej skórze. Wszystko, co poza tą skórą, jest traktowane jako opresja: czuję się niekomfortowo, to przekracza moje granice i tak dalej. To myślenie posuwa się tak daleko, że aż często uniemożliwia budowanie związków. – Pamiętają Państwo na pewno maksymę: pokochaj siebie. Jak pokochasz siebie, to potem będziesz zdolny do pokochania kogoś innego. Akurat. Najpierw to, żebyś pokochał siebie, zajmie ci 40 lat, po czym może pokochasz kogoś innego. To jest czysta kultura narcyzmu, którą, uważam, psychoterapia potrafi świetnie podtrzymywać. – Uważam za zagrożenie dla miłości romantycznej nawet nie te wszystkie cyfrowe rzeczy, tylko kolonizację umysłu nowego człowieka poprzez dyskurs psychoterapeutyczny, który zastąpił religię. Tam nie ma mowy o żadnym kompromisie, ofiarności, poświęceniu. (…) Każdy jest skupiony na sobie. Tam, gdzie ludzie są skupieni na sobie, nigdy nie zbudują żadnego związku. – Bardzo ładnie pisze o tym Byung-Chul Han, przeciwstawiając erosa depresji i narcyzmowi, bo depresja jest jego zdaniem wynikiem kultury narcyzmu. Gdy jesteśmy absolutnie skupieni na sobie, nie ma miłości, a miłość jest takim uczuciem, które orientuje nas na innego. (…) Kiedy się zakochujemy, przestajemy analizować swoje problemy. Kiedy jesteśmy zakochani, to nie spędza nam snu z powiek, jakie mamy teraz problemy ze sobą. Jesteśmy zorientowani na kogoś innego. (...) – Miłość jest dlatego tak piękna i fascynująca, że właśnie nie zależy od nas. Po prostu się zakochujemy i tyle. Nikt nie wie, jak to do końca wygląda, jak to opisać. Po prostu jest to coś absolutnie nieracjonalnego. Natomiast kultura sterapeutyzowana przekonuje, że musisz mieć zawsze kontrolę nad własnym życiem, że wszystko inne jest zagrożeniem, przemocą i tak dalej. ⭐ Polecamy nagranie z debaty o kryzysie miłości romantycznej z udziałem dr. hab. Michała Rydlewskiego i dr @DariaChibner, moderowanej przez Piotra Kaszczyszyna. YouTube 💔 youtube.com/watch?v=C6RrMEbH… Spotify 💔 open.spotify.com/episode/6Xt… Rozmowa odbyła się na #Czerwcówka2026 Klubu Jagiellońskiego. #KulturaPoświęcona
3
9
3,641
Kto rozpoznaje serial:)?
10
10
1,411
Nie zapominajmy też o tym, że nic nie przyczyniło się do deprecjacji studiów jak... płatne studia. Nie żadne kierunki osądzone przez komentariat jako "gównokierunki". Tych 10 czy 15 absolwentów filozofii czy kulturoznawstwa z jednego państwowego uniwersytetu nie dość, że zwykle nie ma problemu ze znalezieniem roboty po studiach, to jeszcze nic nie znaczy w skali kraju. Co innego tłumy robiące dyplomy na uczelniach znikąd, na kierunkach, które nijak mają się do wyższego wykształcenia. Ach te rozdawanie dyplomu z "technik prowadzenia biznesu" xD Ale fakt z roku na roku coraz mniej jest ludzi faktycznie zainteresowanych tym, co studiują. Tak jak mało kto już idzie na medycynę, aby pomagać ludziom.
We współczesnym świecie, w którym studia stały się masowe i posiada je już około połowa społeczeństwa, traktowanie ich jako jakiegokolwiek wyznacznika kompetencji w 99% przypadków nie ma większego sensu. Polityka jest jednym z takich przypadków. (Oczywiście lekarz musi być po studiach medycznych). Jest cała masa ludzi z dyplomami uczelni wyższych, którzy dosłownie mają problemy z czytaniem, argumentowaniem czy formułowaniem własnych myśli. Ale masowość studiów musiała w końcu do czegoś takiego doprowadzić. Pisząc o problemach szkolnictwa wyższego (o których nie jest ten post!), @Piegziu powiedział kiedyś ciekawą rzecz, że u sporej części studentów brakuje autentycznego zaciekawienia kierunkiem, który studiują. O fascynacji nie wspominając... Studiuję, bo coś trzeba skończyć. W efekcie ktoś, kto jest naprawdę zainteresowany danym tematem, ale nie ma formalnego wykształcenia w tym kierunku i zgłębia go przez lata (czyli po staremu właśnie „studiuje”), może wiedzą i umiejętnością wnioskowania przebić niejedną osobę po studiach wyższych. Wciąż fetyszyzujemy studia wyższe, traktując je podświadomie jako coś elitarnego. Tyle że nic, co dotyczy połowy populacji, nie może być elitarne.
17
13
3
340
25,939
Widać od razu, że przyjezdny „biznesmen”, który nawet nie wie, że na plaży najlepiej idą ogórki małosolne, jagodzianki i lody (w tej kolejności) 😏😉
Ale kołczów od opychania ludziom kolby na plaży to my nie mieliśmy w naszym bingo
6
725
Nie można mieć lokalnych tradycji gastronomicznych/rzemieślniczych/ jakichkolwiek nad polskim morzem, ponieważ nie da się tam prowadzić własnego biznesu bez dostatecznego kapitału (i to całkiem sporego). Być może w większych miejscowościach jest inaczej, ale z perspektywy popularnych, małych miejscowości (Ustka, Rowy itd.) wygląda to następująco - samorząd nie inwestuje w nic poza turystyką - skoro nie inwestuje w nic, to musi jak najwięcej z tej turystyki wyciągnąć - w konsekwencji za niewielki skrawek ziemi musisz zapłacić... ok. 700 zł dziennie opłaty targowej (!!!). Stawki bywają różne, wszystko zależy od metrażu, wiadomo im więcej miejsca i w lepszej lokalizacji, tym drożej. I z czego/na czym sprzedajesz. Naturalnie płaci się też wszystkie inne rzeczy konieczne przy działalności gospodarczej, ale też często dochodzi do tego koszty wynajmu (opłata targowa, to przecież podatek, a ktoś nam ten punkt przecież wynajmuje) - czy stać na to lokalnych mieszkańców? Jeżeli nie mają własnej ziemi, to oczywiście nie. - dlatego te wszystkie gipsowe mewy, frytki na patyku, gastro od czapy, viralowe tandety sprzedają wam przyjezdni biznesmeni z kapitałem, którzy w nosie mają dane miejsce, a chcą jedynie zarobić na tandecie (bo to najłatwiejsze, szajs zawsze się jakoś sprzeda, a nawet jak nie, to mała strata) - dlatego nad polskim morzem będziecie mieli sklepy Diverse'a, Medicine i innych sieciówek, a nie sklepy z rękodziełem xD - lokalnych mieszkańców możecie, co najwyżej spotkać w roli sprzedawców u przyjezdnych biznesmenów (i nielicznych tam, gdzie odziedziczyli punkt/ziemie) - ci sami biznesmeni, jak skończy się sezon nad morzem postawią kolejne budy w Zakopanem i będą wam sprzedawać ciupagi z Chin xD Często jestem i tu, i tu i widzę te same twarze, nawet poleci dzień dobry xD - a i kupienie własnego lokalu, to też żadna recepta - ceny są iście warszawskie, a morze to nie góry - po sezonie w małych nadmorskich miejscowościach życie zamiera. Nie, nie da się utrzymać lokalu/sklepu dzięki 50 seniorom, którzy wpadną tam w październiku do sanatorium xD I to jest tak naprawdę największy problem. Tam wtedy nikogo nie ma tylko piździ 😅
Ależ mam problem z tym naszym polskim morzem. Mamy przecież przepiękne, wspaniałe plaże. Piasek aksamitny, bielutki, sypki, mało gdzie w Europie jest tak super. Mamy piękną naturę dookoła. Wydmy czy gęsto porośnięte wzgórza i parki narodowe (np. w okolicach Międzyzdrojów) wyglądają bajecznie jak z filmów studia Ghibli. Mamy pieniądze unijne na renowacje. Widać, że promenady, skwerki, chodniki, infrastruktura rowerowa i inne podobne są dofinansowane, a tabliczek unijnych jest niemal tyle, co smażalni ryb. Mamy doskonały porządek. Zdziwiło mnie, ze w Świnoujściu przy morzu jest wręcz… sterylnie czysto. Codziennie służby miejskie sprzątają, zero walających się śmieci czy butelek, zero nieczystości, wygląda to pięknie. A co poza tym? Mamy kompletną cepeliadę. Nikt nie panuje nad tym jak wyglądają oznakowania lokali, jakie są reklamy, jaki jest hałas i chaos, jakie tony chińskiego badziewia się przewala codziennie. Mamy knajpiany valuemaxxing. Tyle, że po stronie właścicieli lokali. Oczywiście, można znaleźć tanie miejsca, ale słowo klucz to „znaleźć”. A tak, to poza cenami drastycznie niewystarczająca liczba niezadowolonych (to nie dziwi) pracowników, stoły klejące, toalety brudne, a towar smażony w najtańszym oleju na najtańszym sprzęcie. Mamy rządy deweloperów. Autentycznie zdębiałem, jak zobaczyłem bloki budowane w Międzyzdrojach DOSŁOWNIE na wydmach. Zaraz przyklejone do parku narodowego. W Świnoujściu absolutny horror architektoniczny, zero ładu i składu, „modernistyczne” straszaki co chwile ranią oczy, a wielkie hotele wyłaniające się zza horyzontu przypominają Ohmu zmierzające ku morzu. Mamy brak tradycji i brandingu. Przez te prawie 40 lat mogliśmy wyrobić tyle tradycji: przede wszystkim kulinarnych i pamiątkowych (bursztyn). Tymczasem nad morzem sprzedaje się przede wszystkim generyczne gówno do jedzenia: czipsy z ziemniaka, dziwne importowane lody, jakieś desery z tiktoka w „lounge cafe” i wspomniany wyżej chiński plastik. — Te wszystkie wady uwypukla dosłownie 12-minutowa podróż autem ze Świnoujścia do Ahlbecku, niemieckiej, przygranicznej miejscowości. Oglądająca zarówno polską, jak i niemiecką stronę po raz pierwszy żona spytała czy wjechaliśmy do Disneylandu (w którym byliśmy miesiąc temu). Idealnie zadbana zieleń. Stare, urocze budownictwo zaopiekowane, jakby powstało wczoraj. Praktycznie brak nowoczesnych horrorków architektonicznych. Nie wciska się świecących lampek i barakowozów w każdą możliwą przestrzeń. W większości jakieś stare knajpy z cenami w żaden sposób nie droższymi niż u nas (różnica w mocy nabywczej…!)… — To nie jest tak, że tam jest idealnie, a u nas wszystko do dupy. Co to to nie. Ale przeokropnie boli, że jest TAK BLISKO. Że tak niewiele brakuje, abyśmy byli dosłownie europejską top-lokalizacją wakacyjną. Nawet „bez pogody”, jak jest 20 stopni, to i tak jest co robić i na zmianę z upalnymi dniami to wypada super. A starczyłoby pokierować się trochę bardziej długofalowym planem, nie na wszystko zezwalać, poszukać partnerów „na poziomie” i ze zrozumieniem prawdziwej siły, dofinansować, wybierać perły. Ot, w Świnoujściu znaleźliśmy piekarnię Zakwas Kontrolowany - z pieczywem lepszym niż sieciowym (nie używam słowa „rzemieślnicza”, bo nie znaczy ono nic), nawet w rozsądnych cenach. Jedno miejsce, schowane na osiedlu. I co? I CODZIENNIE kolejka jeszcze przed otwarciem, czekałem prawie godzinę na chleb, chore. Jakościowe, nieoscamowane rzeczy się bronią, warto byłoby je pompować. Promować. Ściągać. Szukać miejsc starych, jakoś je pooznaczać, zrzeszyć, zachować ten „heritage”. Wydobyć dumę z tych właścicieli niewielkich lokali, którzy od lat działają. Uhonorowani też by się pewnie przyłożyli bardziej. A nie, że idziemy do jednej z knajp zawartych w przewodniku Michelin, to nie dość, że umiejscowiona w nowym, wielkim hotelu, to jeszcze… w sobotnie popołudnie, mimo braku jakichkolwiek oznaczeń, zamknięta, bo ktoś z hajsem urządził sobie w niej kinderbal. W restauracji z przewodnika, w sobotę popołudniu. Tym bardziej, że osoby może w wieku do 40 lat nie zrozumieją, ale to jest potężny, POTĘŻNY plus, że można wsiąść we własne auto lub pociąg i po kilku godzinach jazdy autostradą lub drogą szybkiego ruchu dojechać POD SAMO MORZE (tak, teraz można już pod samo morze z całej Polski). Nie martwimy się, gdzie mamy płyny w walizce. Nie zastanawiamy, czy nie jest 5cm za długa albo 3kg za ciężka. Nie przechodzimy przez bramki bezpieczeństwa ani nie czekamy na wolny slot na lotnisku. Nie zostawiamy depozytu z kredytówki w wypożyczalni aut. Nie szukamy dodatkowego ubezpieczenia. Jest masa drobnych i w gruncie rzeczy upierdliwych czynności, do których przywykliśmy (my, ekhm, młodzi), których tu po prostu nie ma. Wsiadamy, jedziemy, wysiadamy nad morzem i mamy relaks. PIĘKNA sprawa. A potem już spacer po plaży lub nostalgicznie pachnących wydmach z rodzinką lub Edytą Bartosiewicz albo Varius Manx na słuchawach, gdzie naprawdę uderza to inaczej, dużo mocniej. 90sPolskaMaxxing w pełni. I tym wpisem zupełnie nic nie zmienię, bo pewnie buntując się przeciw blokom na plaży „jestem antypostępowy”, ale trudno. Kto się nie boi takiej betonozy, niech obejrzy na Netflixie Pom Poko (Szopy w natarciu) Isao Takahaty i Księżniczkę Mononoke Hayao Miyazakiego. Igranie z naturą to ryzykowna sprawa! No ale cóż, i tak wrócimy. Polskie morze można tylko kochać.
8
9
1
122
16,522
Dziś wspaniałe Święto - rocznica zapisania się przez nasz naród złotymi zgłoskami w dziejach świata. Warto z niego czerpać siłę i poczucie sensu do żmudnej, systematycznej pracy na cały rok. Budujmy Polskę, jakiej chcieliby nasi wielcy przodkowie, którzy odparli czerwoną zarazę i ocalili Niepodległość także z myślą o nas, swoich potomkach. Walczmy tak samo o przyszłość dla kolejnych pokoleń Polaków, każdy na swoim polu i zgodnie ze swoimi możliwościami - w życiu publicznym, przez służbę w rozmaitych instytucjach, poprzez sprowadzanie na świat i dobre wychowywanie kolejnych Polaków. Każdy z nas ma szansę znaleźć przestrzeń dla sensownego życia dla celów przekraczających nas samych, a Zwycięzcy Roku 1920 mogą być w tym inspiracją.
7
34
1
272
5,038
Kto nie ma dość tematu "Odysei", to zapraszam na moją rozmowę z @adamskilukasz1, gdzie zastanawiamy się nad tym, jakie wartości są tam najważniejsze, jakim Nolan jest reżyserem, a także pojawia się dużo o Szatanie, teologii, na koniec zaś wjeżdża Janosik 😉Link w komentarzu😊
2
2
9
727
John Stuart Mill, gdy na własne oczy zobaczył rozwój prasy, popularność odczytów naukowych i coraz powszechniejszy dostęp do wiedzy, był święcie przekonany, że wystarczy dać wszystkim możliwość mówienia i pisania tego, co chcą, bo w takim ogniu, już za chwilę już za momencik, ostanie się prawda i zniknie wszelki zabobon, fałsz i nieprawda. Bo ludzie mając do wyboru kłamstwa i prawdę, oczywiście wybiorą to drugie. No, ale filozofowie często wierzą w różne dziwne rzeczy. Np. nasz Edward Abramowski był przekonany, że jak wprowadzimy 4 godzinny dzień pracy, to ludzie wolny czas wykorzystają na... chodzenie do opery. Oczywiście, że internet nie doprowadził do wzrostu jakości debaty publicznej. Dodając do tego algorytmy i boty, można powiedzieć, że debata i dyskusja w internecie umarły. Ba, nawet gorzej - jak ludzie nie są w stanie cie przypasować, czy jesteś z lewa, czy z prawa, czy od "nas", czy "od nich", to stajesz się najgorszy i najmniej wiarygodny. Kto nie jest ani czarny, ani biały, tylko pokazuje odcienie szarości, ten wywołuje konsternację. A jak cię przypiszą do jednych czy do drugich, ale nagle wyrazisz pogląd, który nie wpisuje się w daną narrację, to też odsądzą cię od czci i wiary. Pytam często znajomych, czy zdarzyło im się kiedyś zmienić zdanie pod wpływem dyskusji w internecie. Nawet nie mogę powiedzieć, że było kilka takich przypadków, bo tylko raz mi ktoś odpowiedział, że owszem. Mi również nie zdarza się to często. Ale żeby nie było, że kiedyś to były czasy, a teraz to nie ma czasu, bo ludzie ze sobą nie rozmawiają i nie potrafią debatować. Kołakowski pisał, że Sokrates i Jezus tworzą seminarium duchowe Europy. Dzięki nim dyskutujemy o prawdzie, spieramy się o nią, mamy wątpliwości. I wykuwamy ją we wspólnych dyskusjach. Ale czy na pewno? Bo jak spojrzymy na te filozoficzne debaty, to okazuje się, że ... już Arystoteles zakłada Likejon, bo nie zgadza się ze swoim mistrzem Platonem 😏 Kartezjusz w "Zarzutach i odpowiedziach późniejszych" owszem szlifuje swoje tezy, ale koncentruje się nad odpowiadaniem oponentom. Mówiąc brzydko "frajerzy, racji nie macie". Gdzie indziej pisze, że nie uda mu się stworzyć systemu etycznego, bo zabraknie mu życia, ale na pewno zrobią to jego uczniowie. 😏 Guzik tam, a nie uczniowie, bo oczywiście każdy uczeń wiedział lepiej od niego, gdzie leży prawda i proponował własne rozwiązania 😏Dajmy coś jeszcze - David Hume w "Badaniach dotyczących rozumu ludzkiego" praktycznie rozważa po kolei wszystkie problemy podniesione przez George'a Berkeleya z "Traktatu o zasadach poznania ludzkiego" - szanuje go oczywiście, no ale sam wie lepiej. A dodaje jeszcze do tego, że John Locke to frajer i idiota i nikt za 20 lat nie będzie o nim pamiętał. Można wymieniać bez końca - kto nie chodził na czyje wykłady, bo to i owo się nie podobało, kto kogo nie cytował i kto kim gardził, jak żarli się dominikanie i franciszkanie, jak św. Tomasz w pięknych, elokwentnych słowach udowadniał, że ci, co się z nim nie zgadzają to jeno głupcy. A zatem pod refleksje: może wcale nie wykuwamy naszej cywilizacji w toku ciągłej debaty, lecz dlatego, że nikt się tu z nikim nie zgadza 😅😅😅
Ta rozmowa pokazuje cztery smutne prawdy. Po pierwsze tytuły profesorskie nie znaczą kompletnie nic. Nie, nie żebym był tym zdziwiony. Po drugie debaty można właściwie wywalić do kosza. Ludzie są tak sfanatyzowani, że dla ogromnej części z nich „mój” zawsze wygrywa, a może precyzyjniej: ten, którego nie lubię, zawsze zostaje „zaorany”. Po trzecie do tego, że ludzie nie potrafią i nie chcą czytać ani słuchać bardziej skomplikowanych treści, już się przyzwyczaiłem. Tu fakt plus jego dowód w postaci artykułu nie mają znaczenia. Dla niektórych i tak wszystko jest „zaorane”. Po czwarte nie jestem pewien, czy nie podważa to sensu demokracji w obecnej formie. Brzmi to dla jednych śmiesznie, dla innych strasznie, lecz czy człowiek, który nie jest w stanie czytać i rozumieć podstawowych kwestii, będzie w stanie decydować o przyszłości państwa, wyborze przedstawicieli, jakichkolwiek reformach, sojuszach i drodze, którą ma iść państwo? „Niebezpieczne pytania” jak mawiał Brunner...
12
9
3
93
16,439
Potrzebujemy opowieści, spójnej klamry spinającej nasze ambicje i plany. Tabelki w Excelu fajnie wyglądają, ale nie porywają do działania. A wypływający z nich dobrobyt spływa na zwykłych ludzi po wielu, wielu latach. Potrzeba nawet takiej opowieści, która nie wszystkim będzie się podobać. Liczyłam na to, że w przemówieniu PKN padnie cokolwiek o setnej rocznicy noweli sierpniowej. W końcu pasuje idealnie - zwiększała przecież uprawnienia prezydenta 😏 Bieżączka, XX-wiek są ważne, ale bez całościowej opowieści o sobie samych i wyrażeniu tego, kim chcemy być, to będziemy tkwić tylko w teraźniejszych emocjach. Namysł nad sobą pozwolił nam przetrwać podczas rozbiorów, kiedy wprost odrzuciliśmy narracje, że naród nie może istnieć bez państwa i to udowodniliśmy 😏"Uznanie samego siebie w jestestwie swoim" 😏
2
8
933