
PhD focus on 🇪🇺🇺🇸 🇨🇳 🇷🇺and 🇹🇼, international security, semiconductors, Deputy editor in chief in @Ukladsil Also collaborates with @StrategyFuture1
Wrocław, Polska
Joined May 2017
- Tweets14.8K
- Following2.6K
- Followers13.4K
- Likes19.9K
Marek Stefan retweeted
Satelity już budujemy. Dziś sięgamy po brakujący element: europejską rakietę. ICEYE złożył ofertę na zakup 100% akcji Avio, producenta rakiet Vega. Razem z Avio chcemy stworzyć europejskiego championa: satelity + rakiety. Działamy!
Robimy miejsce na nowy numer! 📚
Numer 52. Układu Sił „Pod wpływem” już wkrótce w przedsprzedaży! Z tej okazji numer 51. „Sojusz pod presją” kupicie teraz 30% taniej!
Czy NATO zdąży przygotować się na rosyjskie zagrożenie? Na ile Europa może liczyć na amerykańskie gwarancje? Czy polskie drogi, mosty oraz kolej wytrzymają próbę kryzysu?
W numerze m.in.:
🔹 Ben Hodges o tym, dlaczego NATO musi zdążyć przed Rosją i jak wiele zależy od polskiej infrastruktury.
🔹 Jennifer Kavanagh o Europie, która musi przygotować się na bardziej selektywną reakcję USA.
🔹 Hal Brands o zmierzchu amerykańskiego prymatu.
🔹 Marcin Zaborowski i Piotr Szymański o wąskich gardłach Sojuszu, od transportu wojsk po dostawy paliwa.
Do tego rywalizacja o energię, nowe reguły prowadzenia wojny, Serbia między mocarstwami oraz wpływ demografii na politykę.
Uzupełnijcie kolekcję i zamówcie numer 51. w promocyjnej cenie:
👉 ukladsil.pl/produkt/numer-51…
Zachęcamy z @krzysztofrak66 do wysłuchania👇
Zapraszamy na nowy odcinek "Kwestii Niemieckiej".
Krzysztof Rak i Marek Stefan rozmawiają o przebiegu i wynikach ostatnich rozmów wokół wojny rosyjsko-ukraińskiej, ultimatum kanclerza Merza wobec państw UE w kwestii dalszego finansowania Ukrainy oraz inicjatywach dyplomatycznych Alternatywy dla Niemiec adresowanych do Waszyngtonu i Moskwy. @krzysztofrak66 @MStefan92
Link w komentarzu👇
Marek Stefan retweeted
Ważne ‼️‼️‼️
"Instytut Pamięci Narodowej wydał opinię, że w świetle tzw. ustawy dekomunizacyjnej: „«Dąbrowszczacy» w czasie wojny domowej w Hiszpanii (1936–1939) walczyli o budowę państwa stalinowskiego. Z ich szeregów wywodzili się aktywiści komunistyczni (m. in. Bolesław Mołojec, Eugeniusz Szyr, Karol Świerczewski) działający na szkodę polskiej niepodległości i demokracji. Żadne argumenty relatywizujące ich działalność (np. że nie wszyscy byli komunistami) nie zmieniają faktu, że jako grupa służyli zbrodniczej ideologii komunistycznej”."
📣 Zapisane wierszem słowa jednego z uczestników wojny domowej w Hiszpanii w latach 1936–1939: „I będą pamiętać te dni naszej sławy, czerwone już pola Hiszpanii, i drodzy nam bracia ludowej Warszawy”, nabierają nowego znaczenia.
‼️6 listopada pod pomnikiem „Dąbrowszczaków” na Powązkach Wojskowych odbyły się „uroczystości” poświęcone tzw. „żołnierzom Brygad Międzynarodowych”, z udziałem wiceministra obrony narodowej, wiceszefa Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych oraz przedstawiciela Marszałka Sejmu, z udziałem asysty wojskowej.
ℹ️ Terminem „Dąbrowszczacy” odnosił się do polskich obywateli walczących w hiszpańskiej wojnie domowej w latach 1936–1939 po stronie republikańskiej. Obóz republikański skupiał osoby o różnych poglądach politycznych, m. in. anarchistów, socjalistów, zwolenników obalenia monarchii i ustanowienia rządów republikańskich. Osobną liczną grupę stanowili żołnierze wchodzący w skład tzw. Brygad Międzynarodowych, werbowanych pod nadzorem III Międzynarodówki i służb sowieckich.
ℹ️ Polacy służyli głównie w XIII Brygadzie Międzynarodowej im. Jarosława Dąbrowskiego. Część z nich po II wojnie światowej tworzyła ludowe Wojsko Polskie i komunistyczny aparat bezpieczeństwa. W PRL budowano legendę dąbrowszczaków jako bojowników walki z faszyzmem.
📝 Instytut Pamięci Narodowej wydał opinię, że w świetle tzw. ustawy dekomunizacyjnej: „«Dąbrowszczacy» w czasie wojny domowej w Hiszpanii (1936–1939) walczyli o budowę państwa stalinowskiego. Z ich szeregów wywodzili się aktywiści komunistyczni (m. in. Bolesław Mołojec, Eugeniusz Szyr, Karol Świerczewski) działający na szkodę polskiej niepodległości i demokracji. Żadne argumenty relatywizujące ich działalność (np. że nie wszyscy byli komunistami) nie zmieniają faktu, że jako grupa służyli zbrodniczej ideologii komunistycznej”.
🖊️ Więcej na temat czytaj:
📕 Publikacja zbiorowa: „Dąbrowszczacy i wojna domowa w Hiszpanii. Kontekst międzynarodowy – późniejsze losy – spory o pamięć”.
tiny.pl/fvxkg-8z8
🖊️ Na portalu przystanekhistoria.pl
📝 „Pod «wspólnym sztandarem», czyli 1 maja u «dąbrowszczaków»”.
tiny.pl/9t-4t3j9h
Według raportu opublikowanego w piątek 13.11 na 30 września do Dowództwa Europejskiego Stanów Zjednoczonych (EUCOM) przydzielonych było około 78 tys. żołnierzy. Na początku roku budżetowego 2025 było ich około 90 tys. Jak wskazano w raporcie dotyczącym operacji wojskowych w Europie, liczebność amerykańskich sił „zbliżyła się do ustalonego przez Kongres minimum wynoszącego 76 tys.”.👇
Liczebność wojsk USA w Europie zbliża się do minimum wyznaczonego przez Kongres. Pentagon rozważa jednak dalsze redukcje.
Liczebność wojsk USA w Europie spadła do najniższego poziomu od dwóch lat. Z najnowszego raportu inspektora generalnego wynika, że Pentagon zbliżył się do progu wyznaczonego przez Kongres, co może utrudnić dalsze wycofywanie sił. Raport ukazał się w związku z doniesieniami, że redukcje na kontynencie mogą być mniejsze, niż przewidywano.
Według raportu opublikowanego w piątek na 30 września do Dowództwa Europejskiego Stanów Zjednoczonych (EUCOM) przydzielonych było około 78 tys. żołnierzy. Na początku roku budżetowego 2025 było ich około 90 tys. Jak wskazano w raporcie dotyczącym operacji wojskowych w Europie, liczebność amerykańskich sił „zbliżyła się do ustalonego przez Kongres minimum wynoszącego 76 tys.”.
Dowództwo Wojsk Lądowych USA w Europie i Afryce (USAREUR-AF) poinformowało, że ograniczenie obecności jednostek rotacyjnych oraz zmniejszenie liczebności sił stacjonujących na stałe „wpłynęły na realizację zadań i gotowość operacyjną” dowództwa.
Pentagon jest bliski zakończenia przeglądu, który może zmienić kształt amerykańskiej obecności wojskowej w Europie i doprowadzić do zmniejszenia liczebności sił w Niemczech. Od miesięcy europejscy sojusznicy spodziewają się, że USA mogą znacznie ograniczyć swój kontyngent, ponieważ administracja Donalda Trumpa dąży do przeniesienia większej odpowiedzialności za bezpieczeństwo na pozostałych członków NATO.
Administracja Trumpa rozważa jednak znacznie mniejsze redukcje, niż początkowo obawiali się niektórzy europejscy urzędnicy. Bloomberg poinformował o tym w sobotę, powołując się na kilka osób zaznajomionych z przebiegiem rozmów.
Według niektórych szacunków USA mogłyby wycofać z Europy nawet 25 tys. żołnierzy. Jak podał Bloomberg, ostatecznie redukcja może objąć zaledwie 5 tys. Większość cięć miałaby dotyczyć Niemiec, a w państwach na wschodniej flance NATO amerykańska obecność mogłaby się zwiększyć.
Pentagon prowadzi przegląd rozmieszczenia sił w czasie, gdy europejskie bazy odegrały istotną rolę jako zaplecze amerykańskich operacji na Bliskim Wschodzie, w tym operacji przeciwko Iranowi.
Ambasador USA przy NATO Matthew Whitaker powiedział we wrześniu, że Midnight Hammer i Epic Fury, dwie duże operacje przeciwko Iranowi, pokazały, „jak wiele daje nam obecność w europejskich bazach”. Na początku tego miesiąca podczas forum poświęconego bezpieczeństwu w Niemczech Whitaker stwierdził, że nie spodziewa się istotnych zmian w zadaniach EUCOM.
Jak donoszą media, podsekretarz obrony ds. polityki Elbridge Colby przekazał niedawno wyniki przeglądu rozmieszczenia sił sekretarzowi obrony Pete’owi Hegsethowi. Ten ma wkrótce przedstawić możliwe warianty prezydentowi Donaldowi Trumpowi.
Inspektor generalny przeanalizował również, jak blisko Pentagon znalazł się progu, który Kongres ustanowił, by objąć większe redukcje wojsk w Europie dodatkową kontrolą.
Ustawa o upoważnieniach w dziedzinie obrony narodowej na rok budżetowy 2026 ogranicza możliwość obniżenia liczebności amerykańskich sił na obszarze odpowiedzialności EUCOM poniżej 76 tys. na dłużej niż 45 dni. Taka redukcja wymaga spełnienia określonych wymogów dotyczących formalnych poświadczeń i sprawozdawczości.
Wymogi te obejmują niezależne oceny sekretarza obrony i dowódcy EUCOM oraz konsultacje z sojusznikami z NATO. Ustawa nakłada również na Pentagon obowiązek odczekania 60 dni od przedłożenia Kongresowi wymaganych ocen przed przeprowadzeniem takiej redukcji.
Nie wiadomo, czy podana przez Bloomberga liczba 5 tys. żołnierzy oznacza dodatkową redukcję, czy dotyczy zapowiedzi z maja, kiedy Pentagon poinformował, że zamierza zmniejszyć liczebność wojsk w Niemczech właśnie o 5 tys.
Wraz z ogłoszeniem tej decyzji odwołano planowaną rotację brygady pancernej do Polski oraz przygotowywane od dawna rozmieszczenie w Niemczech batalionu skupionego wokół pocisków dalekiego zasięgu.
Przedstawiciele wojska wciąż nie przedstawili pełnych szczegółów realizacji majowej zapowiedzi. Jednym z kroków może być przeniesienie wielodomenowej grupy zadaniowej z Niemiec do Korei Południowej.
Po rozpoczęciu pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę w 2022 r. amerykańskie wojska lądowe zwiększyły swoją obecność w Europie do pięciu brygadowych zespołów bojowych, w tym trzech brygad rotacyjnych. W pewnym momencie łączna liczebność amerykańskich wojsk w Europie przekroczyła nieznacznie 100 tys.
W ciągu ostatniego roku zakończono misje dwóch brygad rotacyjnych, co odpowiadało za znaczną część ostatniego spadku liczebności sił.
W raporcie inspektora generalnego nie zawarto rekomendacji dotyczącej konkretnego poziomu liczebności wojsk USA w Europie.
Źródło: Stars and Stripes
Marek Stefan retweeted
Dziś jest ważna rocznica: 10 maja 1968 r. Bundestag przegłosował nowelizację prawa o ruchu drogowym.
To naprawdę ważne wydarzenie, ponieważ z inicjatywy Eduarda Drehera, kierownika Wydziału Karnego Ministerstwa Sprawiedliwości RFN, do projektu ustawy zmieniającej 167 artykułów kodeksu drogowego dołączono nowe brzmienie § 50 pkt 2 kodeksu karnego:
"Jeżeli brak jest wyraźnych osobistych przesłanek, powiązań czy wszelkiego rodzaju osobistych związków, które by łączyły ofiarę i sprawcę, to w przypadku współuczestnika mordu należy jego czyn potraktować zgodnie z regułami karania usiłowania tego czynu".
Pretekstem była konieczność łagodniejszego potraktowania sprawców śmiertelnych wypadków drogowych, którzy zazwyczaj nie znają swoich ofiar, niż sprawców większości zabójstw, którzy zazwyczaj je znają. Tylko że zmiana weszła do kodeksu karnego i miała dotyczyć wszystkich zabójców.
Odtąd, jeżeli sprawca osobiście nie znał ofiary i nie łączyła ich żadna relacja, zabójstwo kwalifikowano jako usiłowanie. A w niemieckim prawie usiłowanie przedawnia się po 15 latach. Czyli w przypadku zbrodni funkcjonariuszy III Rzeszy z czasów II wojny światowej, w maju 1960 r.
Owszem, takich mordów także majowa nowelizacja dotyczyła; prawdę mówiąc, to dla nich została uchwalona. Miała uchronić przed odpowiedzialnością tzw. "morderców zza biurka", winnych tysięcy zbrodni na ludziach, których nigdy w życiu nie spotkali.
Niemieckie prawo uznawało więc kogoś, kto we wrześniu 1939 r. w napadniętej Polsce rozkazał Einsatzgruppen mord na miejscowej inteligencji, lub funkcjonariusza, który deportował 2 000 Żydów do komór gazowych Auschwitz za winnych usiłowania zabójstwa. I uwalniał, bo czyn się przedawnił.
Trzeba było jeszcze tylko precedensu. Nowelizacja weszła w życie 1 października 1968 r., a w maju 1969 r. na jej podstawie Trybunał Federalny uniewinnił SS-Oberscharführera Hermanna Heinricha, któremu zarzucano współudział w mordzie 37 600 Żydów.
Wszyscy oni stracili życie, ale Heinrich tylko "usiłował" ich zabić. No i, oczywiście, dawno już się te zabójstwa przedawniły. Dzięki nowemu brzmieniu § 50 pkt 2 kk umorzono postępowania lub wycofano zarzuty przeciwko tysiącom takich jak Heinrich.
Dlatego głosowanie Bundestagu 10 maja 1968 r. było tak ważne. I oczywiście, zarówno Dreher, jak i sędzia, który uniewinnił Heinricha, to byli funkcjonariusze III Rzeszy. W wymiarze sprawiedliwości RFN pracowały ich tysiące.
„Efekt Huanga”. Czyli 🇺🇸 „jastrzebie” wobec 🇨🇳 kontratakują.
Jak informuje WaPo: „Marco Rubio wydał notatkę ostrzegającą Trumpa przed powiązaniami Huanga z domniemanym chińskim szpiegiem, opartą na raporcie CIA, według osoby zaznajomionej ze sprawą. Rubio wykorzystał raport CIA do napisania własnego, przeformułowując doniesienia agencji” podkręcając’ przekaz.
Pierwsze efekty rzekomej afery szpiegowskiej z udziałem byłego już CEO Nvidii już mamy. Jak informuje The Financial Times w kongresie do legislacyjnego i politycznego ataku przystąpili zwolennicy twardej linii USA wobec Chin. Proponują wpisanie do procedowanej ustawy o finansowaniu Pentagonu (NDAA) wpisać ostrzejsze kontrole eksportu akceleratorów AI. Dlaczego wybrali akurat ten projekt ustawy?
Jak informuje Financial Times: „Ustawa o autoryzacji wydatków na obronę narodową (NDAA) w szerokim zakresie zapewnia finansowanie Departamentu Obrony USA i jest uważana za ustawę ‚obowiązkową’ co oznacza, że prezydent raczej nie skorzysta z prawa weta, aby odrzucić środki przekazane mu na biurko. Propozycje te zyskały poparcie potencjalnego kolejnego spikera Izby Reprezentantów, Hakeema Jeffriesa”.
Znaczna cześć polityków skupionych w obu partiach oraz establishment strategiczny w Waszyngtonie, w tym niemała grupa urzędników obecnej administracji Trumpa z niepokojem obserwowała jak POTUS luzował kontrole eksportowe na akceleratory AI wysyłane do Chin. Słabsze obostrzenia, były najprawdopodobniej efektem wpływu Huanga który chodził za sprawą od wielu miesięcy. W efekcie Departament Handlu zezwolił na ograniczoną wysyłkę do Chin układów H200 pod AI.
Teraz układ sił między „gołębiami” i „jastrzębiami” w 🇺🇸 środowisku strategiczno-politycznym może ulec zmianie. Zwolennicy łagodnej linii wobec Pekinu znaleźli się w defensywie.
Niewykluczone, że afera Huanga stanie się punktem zwrotnym w polityce administracji Trumpa wobec Chin w tej kadencji. Z drugiej strony, dźwignia nacisku Pekinu na USA w postaci REE może jednak sprawić, że Waszyngton nie zdecyduje się na intensywniejszą konfrontację technologiczną z ChRL.
Czas pokaże.
ft.com/content/3062790a-553d…
Najnowszy odcinek Wojny o chipy na kanale US już niebawem! Tym razem będzie sporo o romansach 😎
A wczoraj miedzy innymi z @T_Smolarek podczas #PKG26 dyskutawilismy o suwerenności technologicznej Polski w dobie rewolucji AI. Dzięki @MaxKusmierek za prowadzenie i zaproszenie do debaty.
Moskwa obstaje przy swoich żądaniach wobec NATO z grudnia 2021.
Ten 👇fragment relacji NYT wymaga pewnego komentarza:
„🇷🇺 urzędnicy w Abu Zabi jasno dali do zrozumienia, że postrzegają zimną wojnę i ówczesną strefę wpływów Związku Radzieckiego, znaną jako Układ Warszawski, jako wzór tego, jak Europa mogłaby funkcjonować po zakończeniu wojny na Ukrainie. W dekadach po II wojnie światowej Europa stała się centralnym punktem konfrontacji między supermocarstwami nuklearnymi, a nad kontynentem wisiało widmo wojny.
Jednak Rosjanie w Abu Zabi twierdzili, że odrębne obszary wpływów USA i Związku Radzieckiego w tamtej epoce, a także komunikacja i porozumienia wynikające z tego układu, w rzeczywistości zmniejszały ryzyko konfliktu, jak twierdzili uczestnicy ich wystąpień”.
Komentarz: Obecna sytuacja geopolityczna jest jednak zupełnie inna niż w 1945 roku, kiedy krystalizowały się strefy wpływów USA i ZSRR.
Ameryka była absolutną potęgą gospodarczą w fazie rozpędu odpowiadającą za 50% światowej produkcji przemysłowej. Natomiast wojska sowieckie zajęły niemal pół Europy.
W takich okolicznościach oba mocarstwa mogły nie tylko wynegocjować strefy wpływów, ale miały także realną potegę by je wyegzekwować. Tymczasem współcześnie zarówno 🇺🇸 jak i 🇷🇺 boleśnie doswidczają ograniczeń w stosowaniu siły. Oba mocarstwa mają obecnie zdolności do tworzenia raczej kolejnych „stref niestabilności” niż stref wpływów, dalece bardziej złożonych i wymagających możliwości narzucenia i wyegzekwowania konkretnych reguł. Stąd też obecna sytuacja jest inna niż w 1945 roku.
Tu pojawia się pytanie, czy i jak tę sytuację wykorzystają 🇵🇱 i pozostałe państwa naszego regionu, szczególnie 🇫🇮🇸🇪🇩🇰🇳🇴, B3 i 🇷🇴.
Rosja ponownie domaga się, aby NATO zmniejszyło zaangażowanie na wschodniej flance sojuszu - The New York Times
Twarda postawa przedstawicieli Rosji podczas zamkniętych negocjacji na temat zakończenia wojny sprawia, że kwestia bezpieczeństwa europejskiego staje się kluczowym tematem rozmów.
Dwa miesiące przed inwazją na Ukrainę na początku 2022 r. Rosja wystosowała serię daleko idących żądań, w tym wycofania wojsk NATO na pozycje zajmowane przed 1997 r., zanim zachodni sojusz poszerzył się o państwa EŚW.
Teraz, podczas zamkniętych negocjacji z wysłannikami prezydenta Trumpa na temat sposobu zakończenia wojny na Ukrainie, Rosjanie powrócili do tego stanowiska.
Jak wynika z kopii, którą „The New York Times” uzyskał od osoby biorącej udział w rozmowach, nieustępliwe stanowisko Moskwy zostało przedstawione w dokumencie, który rosyjscy urzędnicy rozesłali w tym tygodniu.
Dokument, którego autentyczność potwierdziła inna osoba mająca wiedzę o negocjacjach, pokazuje, że prezydent Władimir W. Putin nie odstąpił praktycznie od realizacji swoich głównych celów po ponad 20 miesiącach działań dyplomatycznych administracji Trumpa mających na celu zakończenie konfliktu.
Żądania Rosji, by NATO wycofało siły z jej wschodniej flanki z Polski i państw bałtyckich, stawiają kwestię bezpieczeństwa europejskiego w centrum negocjacji w sprawie Ukrainy.
Wyszczególniają one również cel publicznych oświadczeń Putina. Rosyjski przywódca nieustannie podkreśla, że zanim zakończy walkę, należy zająć się tym, co nazywa „głównymi przyczynami” wojny – szeroko zakrojonymi pretensjami Rosji do NATO i Ukrainy.
Dokument podkreśla również, że zachęty ekonomiczne, które wysłannicy Trumpa, Jared Kushner i Steve Witkoff, zaoferowali Putinowi, wciąż nie spotkały się z ustępstwami ze strony Moskwy. Krytycy uważają, że Stany Zjednoczone ryzykują umożliwienie Putinowi od dawna trwającej próby przywrócenia sowieckiej strefy wpływów, rozciągającej się od Europy po Azję Środkową.
Decyzja Rosji o zajęciu tak ekspansywnej pozycji zapadła w momencie, gdy Putin ma spotkać się z Trumpem w przyszłym tygodniu w Shenzhen w Chinach, na dorocznym spotkaniu gospodarek regionu Azji i Pacyfiku. Będzie to drugie spotkanie obu panów w drugiej kadencji Trumpa.
Rosyjski dokument z 10 listopada zawiera nowe szczegóły dotyczące twardego stanowiska Kremla podczas rozmów w Abu Zabi w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, które odbyły się w tym tygodniu. Było to pierwsze od lutego spotkanie przedstawicieli USA, Rosji i Ukrainy twarzą w twarz, a także pierwsza taka sesja od czasu, gdy administracja Trumpa podjęła jesienią tego roku nowe działania mające na celu uwzględnienie rosyjskich żądań dotyczących bezpieczeństwa europejskiego w negocjacjach na Ukrainie.
Dokument ten stanowi wstępne stanowisko Rosji, a rosyjscy urzędnicy biorący udział w rozmowach zasygnalizowali, że pan Putin nadal może być elastyczny, zgodnie z wypowiedziami dwóch osób zaangażowanych w rozmowy, które zastrzegły sobie anonimowość, opisując drażliwe kwestie.
Jednak rosyjscy urzędnicy w Abu Zabi jasno dali do zrozumienia, że postrzegają zimną wojnę i ówczesną strefę wpływów Związku Radzieckiego, znaną jako Układ Warszawski, jako wzór tego, jak Europa mogłaby funkcjonować po zakończeniu wojny na Ukrainie. W dekadach po II wojnie światowej Europa stała się centralnym punktem konfrontacji między supermocarstwami nuklearnymi, a nad kontynentem wisiało widmo wojny.
Jednak Rosjanie w Abu Zabi twierdzili, że odrębne obszary wpływów USA i Związku Radzieckiego w tamtej epoce, a także komunikacja i porozumienia wynikające z tego układu, w rzeczywistości zmniejszały ryzyko konfliktu, jak twierdzili uczestnicy ich wystąpień.
Pozostaje pytanie, jak daleko Moskwa posunie się z tym argumentem.
Amerykański urzędnik poinformował, że pan Witkoff i pan Kushner przekazali Rosjanom, że wiele się zmieniło od grudnia 2021 r., kiedy ich kraj zażądał nowego traktatu, który położyłby kres większości działań wojskowych NATO w dużej części Europy Wschodniej i Środkowej.
Amerykanie wezwali Rosjan do spojrzenia w przyszłość, według amerykańskiego urzędnika, który ze względu na delikatny charakter negocjacji prosił o zachowanie anonimowości. Wysłannicy Trumpa, jak powiedział urzędnik, są otwarci na nowe propozycje Moskwy, które obejmowałyby konkretne działania Rosji w celu zmniejszenia napięć.
Wysłannicy pana Trumpa starają się teraz rozwiać obawy, że będą negocjować dalekosiężne porozumienie z Putinem ponad głowami Europy i Ukrainy.
Po spotkaniu w Abu Zabi pan Kushner i pan Witkoff udali się w czwartek do Moskwy, aby spotkać się z Putinem.
Tam, w części spotkania, w której uczestniczyły kamery, pan Kushner powiedział Putinowi, że Rosja, Ukraina, Europa i Stany Zjednoczone poczyniły już postępy w kwestiach „długofalowego bezpieczeństwa”. Jednak Putin później powiedział Amerykanom, że propozycja Rosji z 2021 roku dotycząca wycofania sił NATO ze wschodniej flanki sojuszu nadal odzwierciedla „naszą wizję filarów niepodzielnej architektury bezpieczeństwa” – powiedział dziennikarzom po spotkaniu Jurij Uszakow, doradca prezydenta Rosji ds. polityki zagranicznej.
Z Moskwy amerykańscy wysłannicy udali się w czwartek do Dublina, gdzie złożyli sprawozdanie prezydentowi Ukrainy Wołodymyrowi Zełenskiemu. Następnie pan Kushner powiedział, że „nie możemy zawrzeć tego porozumienia bez obecności Europejczyków przy stole”.
Jednak fakt, że początkowe stanowisko Rosji w sprawie bezpieczeństwa europejskiego w tym tygodniu pozostało praktycznie niezmienione w porównaniu z sytuacją sprzed pięciu lat, pokazuje skalę wyzwania, jakim jest znalezienie kompromisu, który skłoni Putina do zakończenia wojny.
Dokument z tego tygodnia, przedstawiający stanowisko Rosji, nie ma nagłówka ani podpisu – jest to „nieoficjalny dokument”, jak to się mówi w żargonie dyplomatycznym, mający na celu nieoficjalne przedstawienie poglądów jednej ze stron. Nawiązując do żądań Rosji z grudnia 2021 roku, stwierdza się w nim, że państwa NATO muszą wykluczyć dalszą ekspansję sojuszu, a także „jakąkolwiek działalność militarną” na Ukrainie i w innych częściach „Europy Wschodniej, Kaukazu Południowego i Azji Środkowej”.
Dokument pokazuje, że Putin wręcz podwoił swoje stanowisko w niektórych kwestiach. W 2021 roku Rosja domagała się od NATO wycofania się z porozumień o „dzieleniu się bronią jądrową”, które od dawna umożliwiały sojusznikom USA w Europie korzystanie z ochrony amerykańskiej broni jądrowej. Teraz, jak wynika z dokumentu, Rosja chce również, aby Francja i Wielka Brytania wykluczyły możliwość użycia swojej broni jądrowej do ochrony innych krajów europejskich – koncepcja ta była aktywnie dyskutowana w Europie w ciągu ostatniego roku, częściowo z powodu obaw o gotowość pana Trumpa do udzielenia pomocy NATO.
W dokumencie postuluje się również ograniczenie pomocy dla Ukrainy, przewidując zakończenie „dostaw jakiegokolwiek rodzaju zachodniego uzbrojenia, sprzętu wojskowego i produktów na Ukrainę”. Rosja przystanie na przystąpienie Ukrainy do Unii Europejskiej tylko wtedy, gdy Ukraina nie będzie uczestniczyć we wspólnej polityce obronnej bloku.
W dokumencie, odzwierciedlającym żądania Rosji z 2021 r., przedstawione przed inwazją, czytamy, że Rosja chce, aby NATO wycofało swoje wojska i bazy do granic sojuszu z 1997 r., zanim rozpoczęło rozszerzenie na Europę Środkową i Wschodnią. Taki krok osłabiłby zdolność najbardziej narażonych członków sojuszu, takich jak Polska, Estonia, Łotwa i Litwa, do obrony.
W ostatnich dniach, gdy z Abu Zabi rozeszły się wieści o nieugiętym stanowisku Rosji, niektórzy europejscy przywódcy szybko je odrzucili jako nierealne. Premier Polski Donald Tusk powiedział w czwartek, że „zaakceptowanie warunków Rosji oznaczałoby bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa Polski”.
„Oczywiste jest, że są one nie do przyjęcia nie tylko dla Ukrainy, ale przede wszystkim dla Europy, a na pewno dla takich krajów jak Polska” – powiedział Tusk w Dublinie.
W rozmowach w Abu Zabi uczestniczył również generał Alexus G. Grynkewich, najwyższy rangą amerykański dowódca wojskowy w Europie. Generał Grynkewich, będący jednocześnie najwyższym rangą dowódcą NATO, prowadził ożywioną wymianę zdań z rosyjskimi oficjelami podczas rozmów, naciskając na rosyjskich urzędników, aby wyjaśnili swoje obawy dotyczące Europy, jak twierdzą dwie osoby obecne na sali.
Odrodzenie rosyjskich żądań nastąpiło w ostatnich miesiącach, gdy pan Witkoff i pan Kushner wznowili działania mające na celu wypełnienie obietnicy Trumpa o zakończeniu wojny na Ukrainie. W ten sposób wysłannicy zintensyfikowali rozmowy na temat potencjalnych umów biznesowych z Rosją i postanowili zaangażować się w długofalowe działania Putina zmierzające do wynegocjowania nowej europejskiej „architektury bezpieczeństwa”.
Wcześniej zwolennicy Ukrainy twierdzili, że są gotowi na negocjacje z Rosją dopiero po zakończeniu przez nią inwazji.
Ale okoliczności się zmieniły. Luc Frieden, premier Luksemburga, powiedział w wywiadzie, że „naturalne” było dla Amerykanów wspólne rozmawianie z Rosjanami i Ukraińcami.
„Ale rozmawiają też o przyszłości Europy” – kontynuował. „Mówimy: 'Cóż, nie da się rozmawiać o przyszłości Europy bez nas przy stole'”.
Źródło: NYT
Marek Stefan retweeted
Jacek robi świetne zdjęcia uliczne. Jest człowiekiem pełnym pasji. Ale teraz to nie ma znaczenia. Choruje na glejaka i walczy o to, by jak najdłużej być z żoną i dziećmi.
Przez 23 godziny na dobę nosi na głowie urządzenie do terapii Optune. Zostały mu środki na dwa miesiące leczenia, a zbiórka stanęła.
Bardzo proszę, przeczytaj historię Jacka i jeśli możesz, wesprzyj jego leczenie. Podaj jego apel dalej, żeby dotarł do jak największej liczby osób. Niestety krąg znajomych i znajomych znajomych jest za mały aby udźwignąć tę zbiórkę.
siepomaga.pl/jacek-szust.
Takie wieści z Dublina👇
Niemcy, Francja, Wielka Brytania, Włochy i Polska — a także Komisja Europejska i Rada — będą reprezentować Europę w przyszłych negocjacjach dotyczących Ukrainy.
Przywódcy UE uzgodnili, że format E5 – Niemcy, Francja, Wielka Brytania, Włochy i Polska – wraz z Komisją Europejską i Radą będą reprezentować blok we wszelkich przyszłych rozmowach pokojowych między Rosją a Ukrainą, poinformowali trzej urzędnicy i dwaj dyplomaci.
Decyzja podjęta na piątkowym szczycie przywódców UE w Dublinie zapadła po tygodniach wewnętrznych sporów o to, kto powinien reprezentować Europę w negocjacjach na temat zakończenia wojny Rosji z Ukrainą — a dzień po tym, jak wysłannik USA Steve Witkoff oświadczył, że prezydent Rosji Władimir Putin jest otwarty na udział Europy w kolejnej rundzie rozmów.
Kiedy na początku tego tygodnia w Abu Zabi spotkali się urzędnicy z Ukrainy, Rosji i USA, Europa była jedynie na marginesie. Większość europejskich przywódców stwierdziła, że to musi się zmienić.
Źródło: Politico
Marek Stefan retweeted
W Poznaniu rozmawialiśmy dziś o polskiej suwerenności w dobie AI. Debata @MaxKusmierek z @T_Smolarek, @MStefan92 i prof. Tomaszem Michalakiem.
Marek Stefan retweeted
Robimy to tylko raz w roku w S&F i to jest wlasnie ten okres:) Zapraszamy do subskrybowania S&F, by polska debata geopolityczna była prawdziwa i dotyczyła naszych interesów. S&F niezmiennie stoi pośrodku tej debaty dla społeczeństwa.
link do subskrypcji
patronite.pl/strategyfuture#…
@BartosiakJacek
@MStefan92
@MarekBudzisz3
@A_Swidzinski
@WojKit
@ToSw67
Marek Stefan retweeted
Właśnie poszedł przelew za roczną subskrypcję. Od lat wspieram słowem, okazjonalnie kupuję książki, czas na wsparcie bezpośrednie.
Rozpatrując "bang for the buck" to najlepiej zainwestowane w bezpieczeństwo wewnętrzne i zewnętrzne RP pieniądze, jak sobie można wyobrazić.
Także wpływ na kształt debaty publicznej nieporównywalnie większy, niż poprzez tradycyjnych przedstawicieli demokratycznych...
Polecam każdemu w ramach obywatelskiego obowiązku!
Zachęcam do wsparcia @StrategyFuture1
patronite.pl/strategyfuture#…
Zachęcam do wsparcia @StrategyFuture1
patronite.pl/strategyfuture#…
Szanowni Państwo,
to dzięki Państwa wsparciu możemy jako zespół @StrategyFuture1 kontynuować naszą pracę. Dlatego zwracamy się do Państwa ze szczególnym apelem o dalsze wspieranie naszej działalności w kolejnym roku.
patronite.pl/strategyfuture#…
@BartosiakJacek
@A_Swidzinski
@MarekBudzisz3
@MStefan92
@WojKit
@ToSw67
@Patronite_PL
Marek Stefan retweeted
Czy wyposażenie radiowozów w broń długą naprawdę stanowi dla polskiej Policji tak duże wyzwanie?
Komendant Główny Policji, gen. insp. Marek Boroń, podczas programu „Debata Gozdyry” został zapytany przez prowadzącą, czy nie należałoby rozważyć wyposażenia radiowozów w broń długą.
W odpowiedzi wskazał kilka problemów. Po pierwsze, konieczność przeprowadzenia odpowiednich szkoleń. Po drugie, kwestię zabezpieczenia broni w sytuacji, gdy funkcjonariusze opuszczają radiowóz. Po trzecie, odnosząc się do niedawnej tragedii, wyraził wątpliwość, czy dwie minuty, którymi dysponowali wówczas policjanci, wystarczyłyby na sięgnięcie po broń długą.
Panie Komendancie, pozwolimy sobie odnieść się do tych argumentów.
1. Szkolenia? Oczywiście, że wprowadzenie takiego wyposażenia wymagałoby odpowiedniego przeszkolenia funkcjonariuszy. Ale czy naprawdę jest to przeszkoda nie do pokonania dla formacji liczącej ponad 100 tysięcy policjantów? Przecież szkolenie funkcjonariuszy i przygotowywanie ich do reagowania na najpoważniejsze zagrożenia należy do podstawowych zadań Policji. Prawda?
2. Zabezpieczenie broni w radiowozie? Nie trzeba nawet sięgać po przykład Stanów Zjednoczonych. Wystarczy spojrzeć na naszych południowych sąsiadów. Czeska Policja od lat wykorzystuje specjalistyczne, zamykane schowki i systemy zabezpieczające broń długą w radiowozach. Rozwiązania te pozwalają na bezpieczne przechowywanie uzbrojenia, a jednocześnie zapewniają funkcjonariuszom szybki dostęp do niego w razie zagrożenia. Skoro takie systemy sprawdzają się w innych krajach, dlaczego nie mielibyśmy rozważyć ich zastosowania w Polsce?
3. Czy trzeba wyposażyć wszystkie radiowozy? Absolutnie nie. Można zacząć od wybranej części floty i stworzyć odpowiednio wyposażone oraz przeszkolone patrole pierwszej reakcji, wzorowane chociażby na czeskich prvosledových hlídkách. Ich zadaniem byłoby podejmowanie natychmiastowych działań podczas szczególnie niebezpiecznych zdarzeń, w których zagrożone jest życie wielu osób.
Pozostaje jeszcze kwestia wspomnianych dwóch minut. Czy rzeczywiście argumentem przeciwko wyposażeniu patroli w broń długą powinno być to, że podczas konkretnej interwencji funkcjonariusze mogli nie zdążyć po nią sięgnąć? Przecież nie chodzi wyłącznie o jedno zdarzenie, ale o przygotowanie Policji na kolejne sytuacje, w których dostęp do odpowiedniego uzbrojenia może mieć kluczowe znaczenie.
Nie twierdzimy, że broń długa w radiowozie rozwiąże każdy problem. Twierdzimy jedynie, że warto poważnie rozważyć rozwiązania, które od lat funkcjonują w innych europejskich formacjach policyjnych.
Bo najważniejsze pytanie brzmi: czy polscy policjanci mają dziś odpowiednie wyposażenie, aby skutecznie reagować na najpoważniejsze zagrożenia, zanim dojdzie do kolejnej tragedii?
Zdjęcie: Polsat News
Marek Stefan retweeted
The Strait of Hormuz: Why the Status Quo Cannot Last
The current situation in the Strait of Hormuz can't continue indefinitely. And the longer it continues, the greater the risk of another military escalation.
From Tehran's perspective, the American maritime blockade is an act of war. The absence of major military operations does not mean the war is over. Iran has no intention of simply accepting this situation indefinitely.
The blockade is undoubtedly hurting Iran's economy. But we need to distinguish between inflicting economic pain and achieving strategic objectives. Iran is not going to surrender, nor is there much reason to believe that the Islamic Republic is on the verge of collapse. Tehran has learned to survive under economic pressure and continues to benefit from its relationships with China and Russia.
Sometimes it seems that Washington is confusing the means with the objective. The blockade is a tool, not a strategy. And so far, there is little evidence that it is bringing Iran closer to accepting American demands.
In fact, the opposite may be happening. Iran has already threatened to intensify its actions. Tehran may conclude that increasing the economic and security costs for Washington and its regional partners is the only way to force a change in American policy. The danger is obvious: Iran escalates, Washington responds, and both sides find themselves in another military confrontation that neither necessarily wanted.
Oil markets may also be underestimating this risk. The recent decline in prices appears to reflect expectations that the war is approaching its end. Renewed attacks on shipping or energy infrastructure could quickly reverse that trend, with serious consequences for global markets and American consumers.
The Gulf states have little interest in another confrontation, and their pressure on Washington to find a diplomatic solution could increase.
Then there is American domestic politics. Once the new Congress takes office in January, maintaining an expensive, open-ended blockade without a clear political endgame may become increasingly difficult.
Tehran understands this. The midterm election results may have strengthened its belief that time is working in its favor, reducing its incentive to make concessions. But this calculation is also dangerous, as Trump could still decide to escalate militarily before the political window narrows.
The fundamental problem is that both sides believe time is on their side. Washington assumes that continued pressure will eventually force Iran to compromise. Tehran believes that continued resistance will eventually force Washington to reconsider its demands.
Both cannot be right. And unless Washington and Tehran find a way to bridge the disagreement over the sequencing of concessions, no change in negotiators or diplomatic channels will resolve the crisis.
The bottom line: The blockade may be tactically effective, but it is strategically insufficient without a realistic diplomatic exit strategy.
The current status quo is not an alternative to war. It is a continuation of the war, and the longer it lasts, the greater the risk that the next escalation will be far more difficult to contain.
#Iran
#IranWar
„Należy zadać pytanie: czy w przypadku ewentualnej rosyjskiej agresji na państwa NATO, państwa wschodniej flanki, amerykańskie społeczeństwo nie zada podobnego pytania, jakie teraz zadało administracji w związku z wojną w Iranie? Dlaczego mamy angażować się w ten konflikt? Dlaczego Europejczycy, którzy mają bogate społeczeństwa, mają państwa, które wydają dużo na obronność, nie są w stanie sami bronić się przed Rosją, która przecież nie była w stanie uporać się z Ukrainą?”
Marek Stefan wraca do początków zimnej wojny. Amerykanie godzili się wtedy na wysokie koszty zaangażowania za granicą, bo widzieli zagrożenie dla własnego kraju. W jego ocenie dziś trudniej byłoby zdobyć poparcie dla wysłania wojsk lądowych w obronie sojuszników.
🎥 Obejrzyj cały wideokomentarz na kanale Układu Sił, link w komentarzu.
💬 Co Twoim zdaniem Europa powinna zrobić w pierwszej kolejności, by skuteczniej bronić wschodniej flanki NATO? Daj znać w komentarzu i koniecznie podaj US dalej!
#NATO #WschodniaFlanka




































