Instytut Studiów nad Wojną Institute for the Study of War (ISW) z Waszyngtonu jest ogólnie uznawany za rzetelne i profesjonalne źródło informacji w zakresie analiz operacyjnych i militarnych. W radzie programowej i zarządzie zasiadają emerytowani generałowie USA i wysocy rangą dowódcy wojskowi (m.in. gen. David Petraeus, były dyrektor CIA i dowódca sił koalicyjnych w Iraku i Afganistanie, czy gen. John M. „Jack” Keane, były zastępca szefa Sztabu Wojsk Lądowych), są też gen. por. James Dubik, płk William Roberti i płk dr Brian Babcock-Lumish. Analitycy przypisani do konkretnych sekcji (np. zespół ds. Rosji i Ukrainy, Bliskiego Wschodu czy Chin) posiadają biegłą lub natywną znajomość języków lokalnych (np. rosyjskiego, ukraińskiego, perskiego, mandaryńskiego). Pozwala im to na bieżąco analizować lokalne media, kanały na Telegramie, dokumenty rządowe i fora wojskowe. Są to najczęściej absolwenci stosunków międzynarodowych, studiów strategicznych, bezpieczeństwa narodowego oraz historii wojskowości (z tytułami magistrów i doktorów). Spośród cywilnych analityków najbardziej znane jest małżeństwo dr Frederick W. Kagan i dr Kimberly Kagan. I ten szacowny instytut, nie byle jaka instytucja, 24 września 2026 r. publikuje raport zatytułowany: „Rosyjska kampania wojenna przeciwko Europie: aktualne cele.” ISW pisze wprost o rosyjskiej wojennej kampanii przeciwko Europie (The Russian Military Campaign Against Europe), bez żadnych ogródek. Oczywiście słowo „kampania” zostało tu użyte w nieco innym znaczeniu, to nie dosłownie wojna, ale coś w rodzaju „aktywności wojennej”. Niezależnie jednak od wszystkiego, waszyngtońscy analitycy z ISW piszą: Rosja działa w realiach wojennych przeciwko Europie, podczas gdy Europa nadal funkcjonuje w warunkach pokojowych. Nie oznacza to jednak, że wojna na pełną skalę między Rosją a NATO jest nieunikniona, a tym bardziej bliska. Ale NATO i państwa europejskie muszą zrozumieć model postępowania, jakim posługuje się Kreml.” A dalej możemy przeczytać: „Kreml od dawna uważa, że znajduje się w długotrwałym konflikcie z Zachodem, i prowadzi go w celu realizacji kilku niezmiennych, nadrzędnych celów strategicznych, które pozostają w dużej mierze takie same przez cały okres rządów Putina.” Wśród celów strategicznych Rosji, raport wymienia: „Odbudowa pozycji Rosji jako mocarstwa, co wymaga podporządkowania sobie Ukrainy i Białorusi; Odzyskanie dominujących wpływów w państwach dawnego Związku Radzieckiego, ze szczególnym uwzględnieniem państw bałtyckich i Mołdawii; Ustanowienie nowego ładu światowego, w którym wpływy USA zostaną ograniczone, jedność NATO rozbita, a Rosja zyska decydujący głos: Kreml dąży do stworzenia wielobiegunowego porządku międzynarodowego, w którym będzie jednym z kilku kluczowych biegunów siły. Chce to osiągnąć przede wszystkim poprzez osłabienie pozycji USA oraz doprowadzenie do sytuacji, w której NATO i UE – dysponujące razem znacznie większym potencjałem gospodarczym i militarnym niż Rosja – nie będą zdolne do działania jako zjednoczone bloki. W związku z tym Kreml dąży do tego, aby Stany Zjednoczone w dużej mierze wycofały się z Europy, aby rozbić spójność sojuszu NATO, zakończyć częściową izolację dyplomatyczną i gospodarczą Rosji oraz narzucić normę, zgodnie z którą Rosja musi być przynajmniej konsultowana we wszystkich kluczowych kwestiach geopolitycznych na świecie.” To ostatnie stwierdzenie jest bardzo, ale to bardzo ostrożne. „przynajmniej konsultowana we wszystkich kluczowych kwestiach geopolitycznych na świecie”. Ale nie mówimy przecież o świecie, ale o samej Europie. Dlaczego to Rosja ma być „przynajmniej konsultowana” we wszystkich kluczowych kwestiach geopolitycznych na świecie? A nie Europa? Czyżby Rosja miała być konsultowana reprezentując Europę? Najwyraźniej na to wygląda, że w imieniu Europy, na forum światowym „konsultowana” będzie Rosja. Można więc zadać proste pytanie: w jakiej roli Rosja będzie reprezentować europejski region na świecie? Stany Zjednoczone mają się bowiem w dużej mierze wycofać z Europy, a zamiast nich to Rosja ma się wypowiadać we „we wszystkich kluczowych kwestiach geopolitycznych”, jak się domyślamy – w imieniu Europy. Bieżące cele Kremla w konfrontacji z Europą Według raportu, Rosja obecnie prowadzi serię skoordynowanych działań kinetycznych i kognitywnych przeciwko Europie w celu ograniczenia wsparcia dla Ukrainy oraz zneutralizowania NATO. Działania te mają na celu umożliwienie Rosji osiągnięcia celów w Ukrainie oraz odzyskanie dominacji w regionie postsowieckim. A zatem te dwa cele, to (wg. raportu): „Ograniczenie lub całkowite wyeliminowanie europejskiego wsparcia wojskowego i dyplomatycznego dla Ukrainy, aby umożliwić Kremlowi osiągnięcie jego celów militarnych w Ukrainie; oraz Zneutralizowanie NATO jako zjednoczonego sojuszu zdolnego do przeciwstawienia się Rosji, w celu odzyskania dominujących wpływów na obszarze postsowieckim i ustanowienia wielobiegunowego ładu światowego.” Zwróćmy uwagę na to „ustanowienie wielobiegunowego ładu światowego”, co ni mniej, ni więcej oznacza zbudowanie w Europie własnej strefy wpływów (wpływu władzy), tak by Rosja była (obok USA, Chin i może Indii) jednym z „biegunów” świata wielobiegunowego (czytaj – mocarstwem decyzyjnym), będąc dominantem w regionie europejskim. Naszym zdaniem to cel długofalowy, choć wszystko co obecnie robi Rosja, to właśnie realizacja tego celu, choć na relatywnie wczesnym etapie realizacji. Dalej autorzy raportu piszą „Kremlowska teoria zwycięstwa w Ukrainie opiera się na założeniu, że Rosja zdoła przetrwać zachodnie wsparcie dla Ukrainy. Kreml słusznie ocenia, że wsparcie to jest kluczowe, aby umożliwić Ukrainie militarne odparcie pełnoskalowej rosyjskiej inwazji i doprowadzenie do zakończenia wojny na warunkach akceptowalnych dla Kijowa oraz jego sprzymierzeńców.” Jak do tej pory całkowicie się z tym raportem zgadzamy. Może my głosimy to samo nieco bardziej wprost, nie zabezpieczamy się ładnymi okrągłymi zdaniami i dwuznacznymi stwierdzeniami, z których można się w razie czego wycofać, nie naruszając swojej reputacji. Ale to raczej forma przekazu, a nie treść przekazu, bo co do treści, to właściwie nie mamy nic do dodania. Sami o tym piszemy od bardzo już długiego czasu. Autorzy raportu dość szeroko opisują dywersyjno-sabotażowe i inne wrogi aktywności rosyjskie przeciwko Europie Zachodniej, ukierunkowane na te same cele: po pierwsze, wymusić przerwanie militarnej pomocy dla Ukrainy, a po drugie – rozmontować NATO jako skuteczny sojusz militarny. Co do samej oceny tej aktywności, w raporcie zawarto bardzo ciekawy naszym zdaniem akapit: „Kreml wykorzystuje fakt, że państwa europejskie traktują te działania głównie jako problemy o charakterze prawno-porządkowym. Długie procedury w Europie związane z prowadzeniem śledztw, ściganiem przestępstw i przypisywaniem odpowiedzialności za poszczególne akty Kremlowi dodatkowo utrudniają opracowanie i wdrożenie skutecznych europejskich odpowiedzi. Państwa europejskie muszą oczywiście stać na straży praworządności i zapewniać rzetelny proces osobom oskarżonym o przestępstwa, ale muszą również opracować spójne mechanizmy pozwalające na szybką ocenę tych działań jako elementu celowej rosyjskiej kampanii mającej na celu zakłócenie europejskiego wsparcia przemysłu obronnego dla Ukrainy, a także zaprojektować odpowiednie środki zaradcze.” Akurat kilka dni temu o tym pisaliśmy, że to nie jest jeszcze wojna, ale za pokój też to trudno uznać. A zatem trzeba przygotować odpowiednią legislację na czas kryzysu wojennego. I na koniec jeszcze chcemy przytoczyć to: „Kreml prowadzi kampanię kognitywną (psychologiczną), mającą na celu przekonanie Zachodu, że zwycięstwo Rosji nad Ukrainą jest nieuniknione, a Stany Zjednoczone i Europa powinny zmusić Ukrainę do zaakceptowania korzystnego dla Kremla porozumienia oraz ponownego znormalizowania stosunków z Rosją na jej warunkach – czyli serii fałszywych narracji, które ISW wielokrotnie dokumentował i obalał. Kreml realizuje wiele swoich działań kinetycznych (fizycznych ataków) w celu wsparcia celów informacyjnych, dlatego poszczególne rosyjskie ataki kinetyczne należy postrzegać w kontekście kampanii informacyjnych, które wspierają, a nie jako rozproszone, pojedyncze incydenty.” Również i o tym pisaliśmy. Wspomniane akty dywersji de facto nie sprawiają większych kłopotów w funkcjonowaniu państwa, szkody materialne są minimalne. Ale torują drogę zakrojoną na szeroką skalę działań informacyjnych i właśnie to jest najgroźniejsze. Podsumowanie Ten mój odcinek może wydać państwu nudny, ponieważ o tym wszystkim już pisaliśmy w "Polityce", wraz z synem. Ale jednak co innego, jak piszemy to my, a co innego jak firmuje to samo kilku szacownych amerykańskich generałów i utytułowanych analityków, w tym były dyrektor CIA. Chcę się tym podeprzeć, by pokazać że analitycy na całym świecie stosując określoną metodykę nieuchronnie dochodzą do tych samych wniosków, które siłą rzeczy nie mogą się różnić od siebie w znaczący sposób. Moi drodzy, jeśli Wam się podoba, i jeśli mam swój czas poświęcać, jeśli chcecie coś poczytać, to poproszę o kawkę, to tylko 10 czy 20 zł. Pozdrawiam wszystkim i dziękuję mocno tym, co kawki kupują. buycoffee.to/dafiszer