چایتوفلاسکنی retweeted
میدونی...اکثر ما وقتی دلمون برای یه نفر تنگ میشه در واقع برای حس و حال خودمون کنار اون آدمه که دلمون تنگ میشه؛ من اما همیشه دلم برای خود تو تنگ میشه... برای خودِ خودت.
نمیدونم... انگاری که یه تکه بلور بودی توی کوه خاکستر!
چایتوفلاسکنی retweeted
جمع اضدادم؛
با من نتوان بود.
کلاغیام که پر کبودی دارد برای پرواز؛
اما فروغ تابان نگاهی اسیرش میکند.
من، متهم است به تالان؛
کابوکیست پر از تخم چشم.
چایتوفلاسکنی retweeted
تمیز لذت دنیا هم آسان نیست ای غافل
چو طفلان خون خوری یک عمر تا دندان شود پیدا
- بیدل دهلوی
چایتوفلاسکنی retweeted
آدمای نرمال بوی پلاستیک داغ میدن. مثل عروسکای خط تولیدن. نمیتونم نفس بکشم بینشون. ازشون بیزارم.
چایتوفلاسکنی retweeted
از هیچکس درمورد خودش هیچچیز نپرسید؛ چون نمیداند، چون حیران است، چون به اشتباه میاندازدتان.
خودتان بایستید و تماشا کنید.
چایتوفلاسکنی retweeted
خواهم پرید، خواهم ایستاد، خواهم دوید و خواهم گفت. شهامت هر کدام را که بگویی دارم. بیهیچ اغراقی. اما میترسم از اتفاقی که روزی بیفتد و برای جبرانش مرگ کم باشد و محتاج چیزی فراتر باشم.
چایتوفلاسکنی retweeted
و من میدانستم چشمهای او از دور هم نگاه میکنند و هم در آغوشم میگیرند. اما درگیر کابوسی بودم که در آن کفشهایم جفت نمیشدند و اگر هم میشدند، بندشان گره نمیخورد. تا تمام راه را به سمت او بدوم.
چایتوفلاسکنی retweeted
تمام سفرهای پختگی و بالغ شدن از یک جداشدن شروع میشه؛ جداشدن از احساس امنیت جداشدن از حس قدرت جداشدن از یک وابستگی و جداشدن از هرچیزی که فکر میکنیم بدون آن هیچ خواهیم شد.












